’s Nachts is het niet bepaald rustig op de camping. We horen nijlpaarden, olifanten, bavianen, leeuwen en hyena’s. Zo dichtbij dat Maurits er voor kiest om ’s nachts maar geen boom te bewateren. Er leven hier veel dieren en die wil ik zien. We zijn niet naar Lower Zambezi gekomen om er niets van te zien, dus boeken we een volledige dag op safari in een open Landcruiser. Goedkoop is het niet, maar het beetje extra om de kansen te maximaliseren kan er ook nog wel bij.
Om 6.00 uur rijden we de Game Management Area uit. Bij de poort van het nationale park betalen we 25 dollar per persoon, ongeveer 680 kwacha, alleen al voor de toegang. Bij de poort is wifi voor wie nog even aan het infuus wil liggen. Het nationale park is droger en opener dan Kafue. Langs de rivier staan grote ebony- en vijgenbomen. Verder landinwaarts wordt het mopanewoud opener en kaler, met palmbomen en hier en daar een baobab die boven alles uitsteekt. Het landschap alleen al is de rit waard. We volgen een spoor van hyena’s, maar die laten zich niet zien. Ze blijven de grote afwezige op onze afvinklijst.
Een roedel wilde honden
Dan, op het pad voor ons: een roedel wilde honden. Een stuk of tien, verspreid langs de weg, geen haast. Ze liggen onrustig te slapen, alert. De oren gespitst. De staart zwiepend. Een roedel leeft als hechte familiegroep onder leiding van een alfapaar, dat als enige het recht heeft zich voort te planten. De overige leden zijn vrijwel altijd nakomelingen van dat paar. Wereldwijd zijn er nog maar 6.000 tot 7.000 exemplaren, verspreid over het hele continent. Tien op één plek is dus al een significant deel van de wereldpopulatie. We nemen de tijd. De grote ronde oren. Het gevlekte lappenmotief van de vacht. Dan laten we ze met rust, want er is nog meer te zien.
Niet veel later liggen een paar jonge mannetjesleeuwen te slapen in de schaduw van een grote boom. Dan komt bericht dat verderop een luipaard is gesignaleerd met een prooi. We rijden erachter aan. Het mopanewoud wordt dichter. De tseetseevliegen nemen toe. Maar geen luipaard.
Drinkende olifanten
Eindeloos kijken we uit over de Zambezi, vol krokodillen en nijlpaarden. Op beide oevers vrije dieren, en vooral olifanten die in grote groepen naar het water komen om te drinken. De laagstaande zon kleurt alles oranje. De olifanten staan tot hun knieën in het water, slurven diep ondergedompeld. Een volwassen olifant drinkt tot 200 liter per dag en zuigt met zijn slurf telkens zo’n 15 liter op die hij dan in zijn bek spuit. De kleintjes hebben het moeilijk met de steile oever. Ze glijden naar beneden, gebruiken hun slurf als balanceerstok en komen op hun knieën omhoog, voortgeduwd door de volwassenen achter hen.
Met de kennis van nu zouden we in Kafue geen dagen hebben besteed aan het zoeken naar dieren die we toch niet zagen, en die dagen hier hebben besteed. Maar dat is een tip voor de volgende fietsers.