Home EuropaZwitserlandOver de Col du Pillon naar een avond in Martigny

Over de Col du Pillon naar een avond in Martigny

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Trein van de MOB door de weiden bij Schönried
Train winds through green Swiss Alps under blue skyDeze foto als print aan de muur →Alle foto’s uit Zwitserland ›

Ik moet vandaag Martigny halen, waar ik een hotel heb geboekt voor twee nachten, omdat ik morgen moet werken. De route naar Gstaad is schitterend en loodzwaar. De weg gaat steeds steil op en neer, en ik moet regelmatig afstappen. Mijn hoogtepunt is een treintje dat door het groene landschap rijdt en dat ik precies goed op de foto krijg. Gstaad zelf is een anticlimax: een dure bestemming met dito bezoekers. Voor mannen met een trui over de schouders moet je altijd oppassen.

Na Gstaad begint de klim naar de Col du Pillon, op 1.546 meter. Geen haarspeldbochten deze keer, maar een eindeloos rechte weg, en dat is mentaal veel zwaarder. Ik kijk naar de bergen om me heen en tel op mijn hoogtemeter af naar de top.

Terwijl ik door de Alpen fiets, loopt Mette rond de Mont Blanc. Ze is vlak bij Martigny, heeft geen zin in een nacht in een berghut en komt naar mij toe. Dat geeft me extra haast. Na de pas volgt een lange afdaling naar Aigle, misschien wel de mooiste afdaling tot nu toe. De bergen lijken eindeloos en hebben een rauwheid die ik nog niet eerder zag. Met elke honderd meter wordt het warmer, en onder in het dal fiets ik tussen de wijngaarden.

Boven op de Col du Pillon spreken ze Duits, beneden in Aigle Frans.

Ook de straten veranderen. Ze zijn rommeliger, er ligt meer afval, en aan de rand van Martigny staan flatwijken die je banlieues kunt noemen. Eerst fiets ik nog dertig kilometer over een geasfalteerd fietspad langs de Rhône, door een dal vol bebouwing, zware industrie en bundels infrastructuur.

Om tien over zes sta ik bij het hotel. Mette komt om kwart voor zeven met de bus, en ik heb een half uur om in te checken, te douchen en me om te kleden. We eten op een terras in het centrum. De avond begint goed, maar eindigt minder. We hebben geen klik, en ik denk dat het aan mij ligt: ik baal van hoe deze vakantie is gelopen. Ik had me verheugd op een lange fietstocht samen, naar Italië en misschien verder. Als compromis werd het het vlakke Oost-Duitsland, en daarna gingen we ieder een eigen kant op, Mette lopend en ik op de fiets.

Eerlijk gezegd vind ik deze tocht eenzaam. Door de regen en kou in het begin en de drukte deze week heb ik er nog weinig van genoten. Ik spreek nauwelijks iemand en kan mijn enthousiasme met niemand delen. Het voelt meer als een missie dan als iets waar ik echt van geniet.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Foto’s uit Zwitserland

Meer foto’s uit Zwitserland ›

De route

GPX-route downloaden

Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.

Download de GPX-route (€2,50)

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

De hele reis als GPX

Zeventien passen naar de zee: 24 fietsdagen, 1.756 km, met een track per dag. Bekijk de route

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

Hele reis (€7,50)
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 16 van 25 · Zeventien passen naar de zee64% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie