Uit het reisverslag van de grote reis over land, najaar 2005. Geschreven onderweg, in de woorden van mijn toenmalige ik: Floor en ik zijn dan vier maanden onderweg vanuit Deventer.
Na een paar dagen wachten op ons Vietnamese visum in Dali hebben we China wel gezien. Terug naar Kunming, en van daar met de nachtbus naar de grens bij Hekou. Een Chinese nachtbus is een sleeper: drie rijen bedden, twee hoog, en aan één kant een bed dat voor twee personen moet doorgaan. Gelukkig reizen we samen, want naast een wildvreemde in een bed zonder enige persoonlijke ruimte liggen lijkt ons niks. Je voelt je er alleen prettig bij door niet aan de weg te denken. De uitdrukking ‘rijden als een Mongool’ kennen we al; ‘rijden als een Chinees’ blijkt een prima variant. Eerst doen, dan nadenken.
Geradbraakt maar heel komen we bij de grens aan. Onderweg hebben we een groepje gevormd met drie andere reizigers. In een achterafstraatje wisselen we onze laatste yuan om naar dong, koers één op twintigduizend, en na er ook wat dollars bij te wisselen zijn we miljonair: 3,6 miljoen dong op zak. De grens zelf stelt na alle eerdere overgangen weinig voor. Een brug over de rivier die je te voet oversteekt, vriendelijke grenswachten, een uur papierwerk. Aan de overkant ligt ons volgende socialistische land.
Sapa en de Montagnards
Een half uur later staan we in Sapa, een oud Frans bergstadje. De Fransen zijn er in de jaren vijftig uitgeschopt, maar de koele hoogte en de rust die ze zochten zijn gebleven. We blijven er zes dagen. Sapa is het gebied van de Montagnards, de bergvolken, hier vooral Hmong en Dao. Ze komen eerst op ons af om iets te verkopen, tassen, sieraden, kleedjes, en soms opium of marihuana, en worden daarna gewoon aanspraak. ’s Avonds zijn de oudere vrouwen na een dag op de opiumbolletjes zo vaag als wat.
Wat me het meest bijblijft is hun taalgevoel. Lezen en schrijven doen de meesten niet, maar Engels spreken ze vloeiend, opgepikt van toeristen, met brokjes Duits, Nederlands, Frans, Italiaans en Spaans ertussendoor. Zeg één Nederlandse zin voor en ze geven hem foutloos terug. We wandelen dagenlang tussen de rijstterrassen naar dorpen die alleen te voet te bereiken zijn: houten huizen op palen, waterbuffels, geen auto’s, geen televisie.
De rijstterrassen zijn misschien wel het enige door mensen gemaakte land dat het landschap mooier heeft achtergelaten dan het was.
Met de 4×4 door het noordwesten
We willen op de motor het gebied in, maar een tyfoon driehonderd kilometer zuidelijker gooit roet in het eten: twee dagen stortregen, aardverschuivingen, modder op de weg. In plaats daarvan huren we met ons tijdelijke groepje een terreinwagen met chauffeur voor een tocht van zeven dagen door het noordwesten, via Lai Chau, Dien Bien Phu en Son La richting Hanoi. Duidelijk van de gebaande paden af: op twee na komen we geen westerling tegen. Zwemmen in de rivier tegen de hitte, poolen op scheve tafels langs de weg, motorrijden over bochtige bergwegen, mieren op de hotelkamer, pijp roken met de mannen in het dorp.
Dit is het gebied waar de Fransen in 1954 hun nederlaag leden. Vietnam was Franse kolonie en Parijs wilde het na de oorlog terug; de Vietnamezen dachten daar anders over. Na de Franse val namen de Amerikanen het over, nadat er zelfs was nagedacht over een atoombom bij Dien Bien Phu om de Fransen te ontzetten, iets waar de Fransen zich fel tegen verzetten. We rijden door een plaats die er bijna niet meer was geweest.
Zeven dagen blijken te kort. We willen de chauffeur laten gaan en in de jungle blijven hangen, maar precies dan komt er een nieuwe tyfoon binnen, dit keer zuidelijker, met dezelfde regen en wind. Dus toch door naar Hanoi. Het wordt de gevaarlijkste rit tot nu toe: overal verse aardverschuivingen en modderstromen, zicht soms nul, afgesloten wegen, vastgelopen auto’s. We zijn blij met de vierwielaandrijving en met onze chauffeur, die kalm blijft, dus wij ook (al scheelt het in graden).
Hoe hard het echt heeft geregend, zien we pas in Hanoi zelf: straten twintig centimeter onder water. De Vietnamezen rijden er onverstoorbaar doorheen op hun scooters. Al dat water en al die motoren samen maken het de indrukwekkendste stadsentree die we ooit hebben gehad.
En verder
Onze eerste indruk van Vietnam is positief. Net als China socialistisch, maar buiten de rode vlaggen, de affiches en de propaganda uit de luidsprekers merk je daar weinig van. De Vietnamees is eerder individu dan collectief, lacht veel en helpt graag. Oppassen voor slimme rekeningen moet je wel; in China zijn we wijs geworden. Beproefde methode: rekening pakken, pen erbij, en zelf doorstrepen wat niet klopt. Werkt tot nu toe elke keer.
We blijven nog even in Hanoi tot de tyfoon voorbij is, en gaan daarna naar de kust: Halong Bay en Cat Ba. Vier maanden geen zee gezien, en we hebben allebei nog nooit onder een palmboom op een tropisch strand gelegen. De tent slepen we sinds Mongolië mee; die heeft inmiddels net zoveel karakter als wij. Daarna de jungle van Laos in.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Praktische informatie
Route en tijd. Dali – Kunming – grens bij Hekou – Sapa – via Lai Chau, Dien Bien Phu en Son La naar Hanoi, 10 t/m 28 september 2005. Reken op zes dagen Sapa en een week voor de terreintocht door het noordwesten.
Grens Hekou. Te voet over de brug, destijds een rustige overgang met behulpzame grenswachten. Wissel restant yuan al vóór of op de grens; verhouding euro–dong lag rond 1 op 20.000.
Seizoen. Eind september valt in de staart van het tyfoonseizoen. Tyfonen ver aan de kust leggen in de bergen dagenlang wegen plat door aardverschuivingen en modder. Houd marge in je planning en reken op afgesloten routes.
Noordwest-Vietnam. Sapa is het uitvalspunt; de lus via Lai Chau, Dien Bien Phu en Son La loopt door dunbevolkt Hmong- en Dao-gebied. Een 4×4 met chauffeur delen met andere reizigers drukt de kosten en is bij slecht weer verstandiger dan zelf op de motor.
Plan je reis
- Overnachten in China: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in China: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in China: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit China
Meer foto’s uit China ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit China ›
China | Beeldverhaal Shanghai20 september 2024
Naar de grens met Vietnam14 september 2005
Terug in Kunming, op weg naar de grens13 september 2005Plan je eigen reis door China
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen