Te veel wijn gedronken, maar gelukkig was ik wel zo slim om mijn tas voor het slapengaan al in te pakken. Aan water heb ik niet gedacht. Om vijf uur gaat de wekker en word ik wakker met een houten hoofd en een gortdroge mond. Om kwart over vijf staat de zwijgende chauffeur voor de deur voor de rit van tweeënhalf uur naar Porto Novo. Afspraak is hier afspraak, en de mensen zijn lief, betrouwbaar en vriendelijk.
Het grootste deel van de rit is het donker. Bijna anderhalf uur gaat het over de onverharde weg helemaal naar boven. De kater, het gebrek aan water en het geschud maken het er niet beter op. Voor achten zijn we in Porto Novo, zodat hij nieuwe passagiers kan ronselen. Ik ga eerst ontbijten, en daarna koop ik alvast een kaartje voor de boot terug naar Mindelo. Carnaval in Mindelo laat ik aan me voorbijgaan. Ik ga liever wandelen.
Een weg door verticale aardlagen
Iets over negenen zit ik in een aluguer naar Cidade das Pombas, waar ik een kamer heb bij Black Mamba. De route langs de kust is spectaculair, een staaltje techniek om een weg door dit vulkanische gesteente en de verticaal opgeworpen aardlagen te krijgen. De paar dorpen die we passeren liggen direct aan het water. Een alternatief is er niet, het land is te steil.
Ook Cidade das Pombas ligt direct aan de oceaan. Witte golven beuken tegen de kademuur. Voor 2.900 escudo (ca. €26) heb ik een bijzondere kamer: twee verdiepingen in een soort toren. Onder mijn kamer ligt het terras. Met een ladder kom ik op de eerste verdieping, waar de douche en het toilet zijn. Via nog een trap kom ik in de slaapruimte: een laag bed met overal ramen, zodat ik vanuit bed de zee zie. Ik heb in Kaapverdië de beste kamers, en ik slaap er alleen.
Ik bezuinig niet bepaald op hotels. Ik wil comfort, dat heb ik wel verdiend, en het helpt me om tot mezelf te komen. Net als alle wandelingen die ik kan maken. Ik heb nog maar een paar dagen en wil eruit halen wat erin zit. Ook dat is een voordeel van alleen zijn: ik hoef met niemand te overleggen, niemand te motiveren of over te halen. Ik heb zin om te lopen, dus dat ga ik doen. Ik zie wel hoe ver ik kom.
De enige beperking ben ik zelf.
Eerst lunch met uitzicht op de wilde oceaan: een broodje met een omelet, gevuld met ham en kaas. Zo lekker. Hoe maak je dat? Ik betaal 200 escudo en loop de Ribeira de Paul in.
Omdraaien in de wolken
Het is een dichtbevolkte vallei met een paar grote dorpen. Tegen de steile hellingen wordt van alles verbouwd, en de vallei is enorm groen. Dat komt door het water: aan deze oostkant van het eiland regent het regelmatig. Hetzelfde principe als op La Palma en Madeira. Het is indrukwekkend om hier te lopen en leuk om te zien wat de mensen doen. Bananen en suikerriet zijn hier de meest gangbare gewassen. Op Fogo zag ik koffie, die zie ik hier nog niet.
Het nadeel is de grote hoeveelheid toeristen die tot het einde van de verharde weg lopen, zonder uitzondering met een gids en daardoor volstrekt niet aanspreekbaar. Het lijkt wel een regel: wie een gids bij zich heeft, is bang voor zijn omgeving en zegt niemand gedag. Hogerop kom ik zelfstandige wandelaars tegen, en daar heb ik meteen weer praatjes mee.
Ik ben flink aan het klimmen. Zelfs op hoogte worden nog landjes bewerkt, een flink eind lopen voor de mensen die ze bewerken. Ik ben op weg naar de krater Cova. Het met keien belegde pad is steil, en inmiddels loop ik in de wolken. Boven regent het, het waait hard en het is koud. Ik weet niet hoe het zit met vervoer terug, het is al na drieën en ik moet ook nog terug. Als er boven geen vervoer is, heb ik een probleem. Ik keer om.
Het wordt een wandeling van vijftien kilometer. Leuk, maar niet overdreven spectaculair, daarvoor is de vallei te dichtbevolkt. Wel leuk om foto’s te maken. Een oud vrouwtje sleept me letterlijk haar huis in. Ik moet koffie drinken, en ze stopt een fles grogue in mijn tas, de sterke drank die hier van suikerriet wordt gestookt. Daarna graait ze al mijn muntgeld bij elkaar. Ze is duidelijk erg arm, en ik gun haar deze bedelactie. Opdrinken doe ik de fles niet.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
De route
Wandelroute · 15 km. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering12. Tientallen dolfijnen en niemand kijkt op
Volgende aflevering ›14. Een wasmachine op weg naar XoxoSpring naar een andere aflevering
- 10. Achterin de laadbak naar Tarrafal
- 11. Heen naar Monte Trigo, terug op een drafje
- 12. Tientallen dolfijnen en niemand kijkt op
- 13. Een kamer in een toren in Cidade das Pombas
- 14. Een wasmachine op weg naar Xoxo
- 15. Over het klifpad naar Corvo
- 16. Langs de staart van een draak naar zee
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen