Ik ben uitermate content met mezelf. Gisteravond zat ik heerlijk alleen in een restaurant: huiswijn drinken, pizza eten en schrijven, ondertussen genietend van de Kaapverdische muziek. Ik voel me helemaal zen. Ik ben echt op mijn best. Ik ben actiever en doe veel meer, maar ik ben alerter, scherper en minder moe. Vooral geestelijk ben ik wakker. Mijn wereld is weer groter geworden.
Hoe houd ik dat vast? Met het werk moet ik nog wel iets. Waarom heb ik zulk idioot werk? Het gaat toch nergens over, waar men zich daar druk om maakt. Waarom ben ik geen reisboekenschrijver? Waarom doe ik niets met mijn goede fysieke gezondheid? Kantoorwerk is zo dodelijk. Op mijn werk word ik gewaardeerd om wie ik ben, meer als persoon dan om wat ik doe. Waarom kom ik dan steeds weer in de stress terecht? Niemand die dat doorheeft, want ik straal rust en zelfvertrouwen uit. Kan zij me helpen dit gevoel vast te houden, of moet ik alleen worden en blijven? Ik mis haar, maar ondertussen heb ik het alleen enorm naar mijn zin. Weer zo’n tegenstrijdigheid. Ik ben graag onafhankelijk en houd er niet van als anderen van mij afhankelijk zijn. Tegelijk ben ik sociaal en zorgzaam.
Over de bergkam naar Cova
Dit eiland is ongelooflijk mooi, en met al die relaxte mensen die hier wonen hoort het in mijn top drie. Al moet ik dat vandaag en morgen nog bewijzen. Na het ontbijt rijd ik voor 100 escudo naar Ribeira Grande. Daar heb ik vervoer nodig naar Cova, en lang wachten hoef ik niet. Ze vinden jou wel. Voor 1.000 escudo per persoon maken we de lange, indrukwekkende rit naar de krater, op ruim 1.200 meter. We rijden over een smalle bergkam, met uitzicht in de ribeiras links en rechts. Hoe krijg je zo’n weg aangelegd? Tot de kustweg er kwam, was dit de verbinding tussen Porto Novo en Ribeira Grande, dwars door het midden van het eiland.
Cova is de enorme krater van een uitgedoofde vulkaan, en hij is volledig in cultuur gebracht. Vanaf de steile kraterrand zie ik dat af en toe, als de wolken die over de bergen razen even minder dicht zijn. Zware windstoten maken stilstaan tot een uitdaging. De wind giert. De krater is een mozaïek van groene veldjes met een stuk of drie kleine huisjes.
Langs de loodrechte wand naar Xoxo
Ik volg het pad naar Xoxo, door de Ribeira da Torre. Hij begint in de wolken, die hier omhoog worden gestuwd, en daarom is het eerste stuk erg nat. Het steile pad, ingelegd met stenen, kronkelt langs de loodrechte bergwand naar beneden. Varens en agaves hebben zich in de wand vastgezet. Het zicht is minimaal. Iets lager is het wolkendek soms dunner, en dan laat het landschap zich zien.
Beneden in de ribeira ontvouwt zich een groen terrassenlandschap, omringd door steile wanden en vormen die niet hadden misstaan in een scène uit Lord of the Rings. Hoe hebben ze deze caminhos aangelegd? Vaak zijn ze niet meer dan een meter breed, tegen een loodrechte klif.
Een laag muurtje van opgestapelde vulkanische stenen is het enige dat je van een zekere dood scheidt.
De lucht is behoorlijk heiig, en goede foto’s maken is op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Ik moet hier nog een keer terugkomen als het helder is. Op de terrassen wordt gewerkt. Geen koffie hier, wel veel bananen, en ook de agaves lijken ergens voor te worden gebruikt. Ezels balken, hanen kraaien, ik hoor mensen praten. Vanuit de diepste uithoeken klinkt het geluid van mensen aan het werk.
Xoxo is een dorp waar je alleen te voet kunt komen. Alles gaat dus op het hoofd of op een ezel over de smalle, steile en gladde paadjes door de bergen. Vrouwen met enorme emmers op hun hoofd, of vaten met water. De mannen lijken niets op hun hoofd te dragen. Tot me een man tegemoetkomt met een wasmachine op zijn hoofd, bergop, en nog voor een paar kilometer. Terwijl ik naar beneden glij en glibber.
Vanaf Xoxo loop ik door naar beneden, tot in Ribeira Grande. Daar neem ik vervoer terug naar Cidade das Pombas.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
De route
Wandelroute · 15 km. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering13. Een kamer in een toren in Cidade das Pombas
Volgende aflevering ›15. Over het klifpad naar CorvoSpring naar een andere aflevering
- 11. Heen naar Monte Trigo, terug op een drafje
- 12. Tientallen dolfijnen en niemand kijkt op
- 13. Een kamer in een toren in Cidade das Pombas
- 14. Een wasmachine op weg naar Xoxo
- 15. Over het klifpad naar Corvo
- 16. Langs de staart van een draak naar zee
- 17. Terug op Sal, tussen de TUI-bussen
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen