Vandaag steken we de grens met Senegal over. Wie lokaal is of maar kort het land in wil, kan hier de rivier oversteken met een bootje en staat na vijftien kilometer al in Abené, dezelfde oversteek waar we eergisteren aan de overkant hebben gegeten. Wij hebben een officiële inreisstempel nodig voor een langer verblijf en moeten via een formele grenspost. Sinds kort kan dat bij Darsilami, wat ons de omweg over de drukke wegen langs Brikama en Dimbaya bespaart.
Van digitaal naar grootboek
De route naar Darsilami is prettig. De laatste kilometers zijn onverhard, deels door los zand, deels door het droge bed van de grensrivier. Overal staan palmbomen; langs de oevers wordt rijst verbouwd. We komen aan bij wat tot nu toe de meest ontspannen grensovergang van de reis blijkt. Drie Gambiaanse grenswachten vinden het zichtbaar leuk dat we hier verschijnen. Er worden complimenten toegeworpen: handsome, very healthy, strong looking. Vingerafdrukken worden genomen, een foto gemaakt, een uitreisstempel gezet, opvallend modern allemaal. We krijgen ook het telefoonnummer van een van de grenswachten, voor het geval er problemen zijn. Het is al de tweede grensbeambte deze reis van wie ik een nummer krijg.
Na twee kilometer over een zandweg bereiken we de Senegalese post: een houten hokje aan de kant van de weg met één beambte erin. Kinderen rennen mee en roepen iets dat klinkt als toubab, de gangbare term in West-Afrika voor een blanke. Anderen houden het bij bonjour en ça va. Na het Engelstalige Gambia zijn we duidelijk in Franstalig Senegal. Waar de Gambianen onze vingerafdrukken scanden, worden onze gegevens hier met de hand overgeschreven in een groot schrift.
Er zou aan deze grens iets betaald moeten worden, maar een lach blijkt ook te voldoen.
De weg naar Abené
Aan Senegalese kant rijden we over een rode, stoffige gravelweg. Auto’s zien we nauwelijks. Wel veel fietsers, brommers en voetgangers. Langs de weg staan baobabs, palmbomen en andere subtropische vegetatie. ’s Ochtends is het aangenaam fietsen; in de middag loopt de temperatuur snel op.
Onderweg komen we weinig tegen, en dat komt goed uit: we hebben nog geen CFA-frank op zak. Pinnen of met een creditcard betalen kan hier niet. Buiten de grotere steden staat geen enkele automaat en accepteert geen enkele winkel een pas. Wat opvalt zijn de voertuigen met grote piepschuimen kisten vol vis achterop, op weg naar het binnenland. Als we weer op verharde weg uitkomen, is het nog zestien kilometer naar Abené.
Een plastic tas vol biljetten
Abené is een van de drukkere toeristische plekken in de Casamance en dat merken we direct: veel blanke bezoekers, een levendige straat met winkeltjes, cafés en restaurants. We fietsen door tot het einde van de weg en vinden een kamer met een beetje uitzicht op zee voor 15.000 CFA-frank, zo’n 23 euro.
We hebben dringend geld nodig. Een geldautomaat is er niet, maar er is altijd iemand die iemand kent. We hoeven de deur niet uit: even later staat de geldwisselaar bij het campement, met een plastic tas vol bankbiljetten. Voor tweehonderd euro krijgen we ongeveer 130.000 CFA-frank, grotendeels in biljetten van 2.000. De CFA-frank is de munt van acht West-Afrikaanse landen en staat vast tegenover de euro, dus over de koers valt niet te onderhandelen. Over de rest wel.
Het campement is in buitenlandse handen. Het restaurantje waar we ’s avonds eten ook, en de bar ernaast wordt gerund door een Fransman die er al vijftien jaar zit. In deze straat is dat eerder regel dan uitzondering.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Gambia ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door Senegambia, nu in Gambia. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen