Vandaag overwin ik mijn keuzestress. Ik heb besloten dat ik naar de caldera wil. Het eiland Brava hoeft niet. Daar kom ik alleen met de boot vanaf Fogo, en of die vaart is onzeker, terwijl al mijn vluchten tussen de eilanden vastliggen. Ik ga me niet haasten om het toch te halen. Met haast kom je hier sowieso niet ver. Een reisdag duurt al snel een volle dag, zoveel tijd ben je kwijt aan wachten: op de bus, in de rij, op de volgende aansluiting. Geduld is wat je hier nodig hebt.
Nu ik heb gekozen om Fogo voorlopig niet te verlaten, heb ik de rust om in alle vroegte over het strand te gaan rennen. Ik zie de zon opkomen en de volle maan nog net in zee verdwijnen. In het mulle zwarte zand valt alleen niet te rennen. In een café regel ik via internet vast een slaapplek in Chã das Caldeiras. São Filipe is een levendig plaatsje, maar de mensen zijn er minder toegankelijk dan in Praia. Ik pin, doe boodschappen en ben klaar voor de volgende etappe.
Toeterend de vulkaan op
Stipt om elf uur word ik opgehaald door de colectivo naar Chã das Caldeiras. Het is toevallig dezelfde chauffeur die ik zelf al had gesproken, dus we hebben meteen contact. De twee Fransen uit het hotel willen ook mee. Per persoon betalen we 1.000 escudo (ca. €9). Natuurlijk rijden we eerst toeterend een paar rondjes door de smalle straatjes om meer passagiers op te pikken, en pakketjes die onderweg moeten worden afgeleverd. Postbode en taxichauffeur gaan hier hand in hand.
Het is een mooie rit over het platteland van Fogo. Overal wordt op het land gewerkt, ik hoor vrouwen roepen en kinderen spelen. De flanken van de vulkaan zijn vruchtbaar, en daar staan de gewassen. Langzaam klimmen we, terwijl we om de vulkaan heen rijden. Plotseling slaan we linksaf en gaat de weg steil omhoog, van de ene haarspeldbocht in de andere. Het is zo steil dat ik blij ben dat ik hier niet op de fiets naartoe ben gekomen.
Al snel rijden we de enorme krater in, waar de lavastromen van de uitbarstingen van 1995 en 2014 overal zichtbaar zijn. De oude weg bestaat niet meer, hij ligt onder een dikke laag gestolde lava. De nieuwe weg kronkelt door het verse lavaveld. Het doet denken aan IJsland, behalve dat ik hier word omringd door een roodbruine kraterwand.
Het oude dorp is grotendeels onder de lava verdwenen. Her en der steken nog witte daken boven het gestolde gesteente uit. Op de fundamenten van de oude huizen verschijnen alweer nieuwe. Lavasteen is licht door alle lucht die erin zit, het perfecte materiaal om nieuwe huizen van te bouwen. Mensen willen hier wonen omdat de vulkanische as de grond vruchtbaar maakt. Er groeien druiven, waar de wijn van Fogo van wordt gemaakt.
We laten ons afzetten bij José, een simpele B&B langs de lavastroom. Een kamer met gedeelde douche en toilet kost 2.000 escudo (ca. €18). Elektriciteit is er niet. Erg onhandig dus dat ik mijn zaklamp ben vergeten.
Water in een warme spleet
Het is nog vroeg, dus ik loop naar de kraters van de laatste uitbarstingen. Het lavaveld gaat langzaam over in gruis en stof, en onderweg passeer ik de gekste vormen waarin de lava is gestold. Op de kraterrand ruik ik de zwavel. Het gesteente is geel, rood, paars en roze. In een paar diepe spleten is de warmte nog voelbaar.
Als ik er water in giet, hoor ik het sissen en zie ik het stomen.
Er staat een stevige, koele wind, de lucht is blauw en helder. Laat in de middag loop ik terug naar beneden. Het licht valt nu precies goed op de Pico do Fogo, de hoge kegel in het midden van de krater. Ik kijk vanuit een krater naar de top van een vulkaan die in die krater staat. Morgen ga ik hem beklimmen.
’s Avonds eet ik met alle andere gasten in een ruimte van blokken gestolde lava, verlicht met kaarsen. Er komt een soort stamppot op tafel in grote schalen. Geen haute cuisine, wel voedzaam. Ik betaal er 1.000 escudo voor.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
De route
Wandelroute · 8 km. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering4. Mijn naam op een kartonnen bord in São Filipe
Volgende aflevering ›6. Tegen het advies in naar de top van de Pico do FogoSpring naar een andere aflevering
- 2. Een hostel in Praia dat niet bestaat
- 3. No stress in Cidade Velha
- 4. Mijn naam op een kartonnen bord in São Filipe
- 5. Brava valt af, de krater van Fogo niet
- 6. Tegen het advies in naar de top van de Pico do Fogo
- 7. Door het nevelbos naar Mosteiros
- 8. Een taxichauffeur die me niet laat lopen
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen