Om acht uur ben ik wakker, uitgeslapen. Voor de zekerheid had ik de wekker op elf uur gezet, want vanmiddag moet ik vliegen. Ik heb de hele nacht druk gedroomd. De laatste tijd ben ik alleen maar doorgegaan.
Keuzestress bij het ontbijt
Waar ik te vaak last van heb is keuzestress. Ik vind het moeilijk om keuzes voor mezelf te maken en zoek er bijna altijd iemand bij die helpt kiezen. Alleen al daarom is het goed dat ik nu alleen ben: de komende weken zijn alle keuzes aan mij. Een deel van mijn patroon ken ik wel. Ik kies vaak wat ik nog niet ken, ik ben tegendraads eigenwijs, maar iets wat vertrouwd is durf ik niet de rug toe te keren.
Ik vraag me af of ik uitdagingen wel aanga. Wordt het vervelend, dan loop ik eerder weg dan dat ik het aanpak. Tegen het stel in het vliegtuig heb ik niets gezegd, ik heb mijn verlies genomen. Of ik ga er juist frontaal tegenin in plaats van een alternatief te zoeken, zoals vanochtend bij het ontbijt, waar een oude Duitser me te dicht op de huid zit en ik hem daarop aanspreek. De oplossing was mijn eigen tafeltje een stukje te verschuiven. Hij kon er niets aan doen, behalve dat het een arrogante oude vent was. Maar was ik dat ook niet?
Ik ontbijt bij strandtent Columbus, waar ik gisteravond ook heb gegeten. Het buffet kost 800 escudo (ca. €7) en is basic, wit brood met kaas en ham, maar de koffie en het sap zijn onbeperkt. De rest van de klanten zijn senioren, vooral Duitse. Op het strand wordt gesport als in een openluchtsportschool, op zee wordt gesurft. Het waait dan ook hard. Eigenlijk had ik moeten gaan rennen, besef ik nu, maar een wandeling langs de dorre, winderige kust is ook prima. Het is een desolate rotzooi. Wie hier een week of tien dagen zit, wordt gek.
Een bus voor honderd escudo
Om 14.10 uur vlieg ik naar Praia op Santiago. Naar het vliegveld hoef ik geen taxi te nemen. Ik loop naar het eind van Santa Maria, en daar spreken ze je vanzelf aan om een busje vol te krijgen. Honderd escudo in plaats van vijftien euro. Het verschil is dat de bus je aan de weg afzet. Het gaat zo soepel dat ik bijna twee uur over heb. Gelukkig is het druk: ik sta drie kwartier in de rij om in te checken. Het grootste deel van de wachtenden gaat met een chartervlucht terug naar huis.
Binter vliegt me in 35 minuten naar Santiago. Onderweg begin ik in een boekje over zen. Ik ben tenslotte op een therapeutische reis. Het is bewolkt en er zit veel stof in de lucht van de harde oostenwind.
Binnen een kwartier na de landing sta ik buiten. Dit keer trap ik niet in de taxi’s bij de uitgang, maar loop ik naar de weg, omdat daar vast bussen rijden. Bussen zijn er niet. Wel staan er een vader en zijn zoontje die ik op het vliegveld van Sal al had ontmoet. Ze weten dat een taxi aan de weg veel goedkoper is, omdat je hem deelt. Voor 500 in plaats van 1.000 escudo mag ik mee naar de wijk waar ik via Booking.com een hostel heb geboekt. De vader gaat met zijn zoontje naar het ziekenhuis in Praia, vanwege een vergroeide vinger. Op Sal is geen ziekenhuis. Het echte leven zit in Praia, de hoofdstad, en dat zie ik vanuit de taxi: het is druk, levendig en Afrikaans op straat.
De mannen die onder een boom kleding repareren, hebben er nog nooit van gehoord.
Op de plek waar hostel Casa Branca zou moeten zitten, zit geen hostel. Ook niet een stuk verderop, links of rechts in de straat waar het toch echt aan zou moeten liggen. Dat is balen. Plan B dus. Inmiddels weet ik dat het toeristische deel van Praia Plateau heet. Ik houd een taxi aan, laat me afzetten en overhandig nonchalant 500 escudo. Ik krijg er 300 terug, en weet meteen dat taxi’s hier goedkoop zijn.
Ik heb wifi nodig om een nieuw hotel te vinden, en veel tijd heb ik niet. Het is bijna vijf uur en om half zeven wordt het donker. Ik wil geen extreme bedragen kwijt aan een overnachting, maar een slaapzaal is het laatste wat ik wil: ik heb persoonlijke ruimte nodig. Restaurant Avis is een vriendelijke plek met lokale gerechten en internet. Ik eet een ovenschotel met vlees, weggespoeld met een lokaal biertje, samen 550 escudo (ca. €5). Op twintig minuten lopen vind ik Aparthotel Gambodjeu, 7.600 escudo (ca. €69) voor twee nachten.
Ik merk dat ik me na een tegenvaller meteen zorgen maak of dit hotel dan wel bestaat. Op de kaart staat het in elk geval niet goed aangegeven, en dat is een dingetje als je het moet vinden. De mensen op straat zijn erg relaxed. Duimen omhoog, een brede lach, af en toe een hand. Na twintig minuten lopen sta ik voor Gambodjeu. Het bestaat gewoon.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
Waar deze dag ligt
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering1. Alleen naar Sal, in een vliegtuig vol vakantie
Volgende aflevering ›3. No stress in Cidade VelhaSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen