Wat een heerlijke nacht, al ben ik wel beneveld gaan slapen, met wat te veel drank op vanwege een melancholische bui. Ben ik gelukkig? Als je niet gelukkig bent met jezelf, kun je dat ook niet met een ander zijn. Heb ik een ander nodig om gelukkig te zijn? Deze tweeënhalve week zijn een goede test. Wat doe ik als ik met niemand rekening hoef te houden? Wat gebeurt er als ik alle beslissingen zelf moet nemen?
Het ontbijt op het dakterras is uitgebreid, het uitzicht over de zee en de daken van São Filipe fantastisch. De enige andere gast blijkt ook een Nederlander. Sterker nog: hij is een Rotterdammer die in dezelfde straat woont als ik. Dat toeval verzin je niet. Hij vliegt aan het eind van de middag via Praia door naar São Vicente.
Keuzestress over een ticket
Dat levert bij mij meteen weer een hoop keuzestress op. Waarom heb ik er niet aan gedacht om die etappe in één keer te vliegen? Waarom zou ik nog een nacht in Praia blijven als ik dezelfde dag kan doorvliegen? Wat moet ik daar nog een keer? Doordat Brava is afgevallen heb ik vandaag een verloren rustdag, en maandag en dinsdag worden reisdagen. Dan houd ik maar vier wandeldagen over op Santo Antão. Is dat niet veel te weinig? En waarom heb ik de volle dag op Santiago niet gebruikt om met een huurauto het eiland te verkennen? Dat krijg je ervan als je alle vluchten van tevoren koopt: pas later blijkt hoe het echt loopt, en ik zit vast.
Je maakt een plan om er gemotiveerd van af te kunnen wijken.
Niemand heeft gezegd dat dat niet mag. Maar hoe dan? Moet ik naar het vliegveld om mijn ticket te laten omzetten? Of koop ik online een nieuw ticket? En de kamer hier, die al voor twee nachten betaald is? Ik besluit vandaag nog naar São Vicente te gaan. Naar het vliegveld ga ik niet, want ik denk dat ik dan niet op tijd kan uitchecken. Ik koop online een ticket, omdat ik zeker wil weten dat ik vandaag op São Vicente aankom. De kamer kan ik niet meer terugdraaien, dus ook die kosten ben ik kwijt. Ik moet maar niet te veel nadenken over wat mijn onhandige en impulsieve beslissingen me allemaal kosten. Misschien zit het niet alleen in het kiezen, maar ook in het te snel kiezen. Thuis heb ik alle vluchten in één keer vastgelegd, voor de zekerheid. Stel je voor dat alles vol zit. Dat blijkt hier helemaal niet zo te zijn: je kunt op het laatste moment nog alles regelen. Nu ik hier ben en meer weet, kan ik met die vaste vluchten niets meer zonder te betalen. En vanochtend kies ik opnieuw snel, zodat ik ook nog een betaalde kamer achterlaat.
Jammer dat ik bij Pipi vertrek, want relaxed is het hier zeker. Maar er moet gewandeld worden en de dagen moeten efficiënt worden gebruikt. Na een lunch van tonijnsteak pak ik mijn spullen en betaal ik de rekening.
Iedereen van Fogo op het vliegveld
Op het kleine vliegveld is geen kantoor van Binter te vinden. De kans dat ik mijn ticket hier kosteloos had kunnen omzetten, schat ik verwaarloosbaar klein. Wel kom ik alle medereizigers tegen die ik op Fogo heb leren kennen. Sociaal is mijn verblijf op Fogo zeker geweest. Het Duitse echtpaar is net de zestig gepasseerd en al een paar jaar gestopt met werken. Ze reizen de hele wereld over. Deze zomer gaan ze naar Kamtsjatka, met Aeroflot via Moldavië, en dat is heel goedkoop. Door het reizen is hun wereldbeeld totaal veranderd. Wat er in de krant staat geloven ze niet meer; het beeld dat ons wordt voorgehouden is volgens hen pro-westers en pro-Amerikaans. Het zijn leuke mensen. Jammer dat we elkaar niet meer tegenkomen.
Het is een half uur vliegen naar Praia, maar de stewardessen delen in hoog tempo water uit, daarna een vochtig doekje, en bij het uitstappen krijgen we nog een zakje nootjes. In Praia wacht ik een half uur op de aansluiting naar Mindelo. Het is inmiddels donker en ik ben blij dat ik al een hotel heb geboekt. Reizen zonder internet en Booking.com is bijna niet meer voor te stellen.
Vanaf het vliegveld van Mindelo deel ik voor 1.000 escudo een taxi met de Rotterdammer. Dat geeft nog wat gedoe, want de chauffeur vindt 1.000 escudo te weinig voor twee hotels. Nu ben ik even een egoïst: ik sta al voor mijn hotel en laat het gedoe aan de ander over. Ik ben moe en ik heb honger.
De eigenaresse van Laginha Beach Guest House spreekt alleen Portugees, dus het inchecken kost moeite. We komen er toch uit, en voor 2.000 escudo (ca. €18) krijg ik een kamer met Spiderman-behang en een eigen badkamer. Het is half tien en ik moet nog eten. Ik vind een café annex pizzeria waar de jeugd van Mindelo zich ophoudt. Op grote schermen draaien rap- en hiphopclips: schuddende billen, bling-bling en een flinke portie machogedrag. In het café zelf is iedereen chill en relaxed.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
Waar deze dag ligt
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering8. Een taxichauffeur die me niet laat lopen
Volgende aflevering ›10. Achterin de laadbak naar TarrafalSpring naar een andere aflevering
- 6. Tegen het advies in naar de top van de Pico do Fogo
- 7. Door het nevelbos naar Mosteiros
- 8. Een taxichauffeur die me niet laat lopen
- 9. Een vluchtschema dat ik zelf heb dichtgetimmerd
- 10. Achterin de laadbak naar Tarrafal
- 11. Heen naar Monte Trigo, terug op een drafje
- 12. Tientallen dolfijnen en niemand kijkt op
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen