Kajakken in de Eilandspolder: idylle of zeeslag

Soms heb je van die plannen die op papier perfect lijken. Een avondje peddelen door een Hollands polderlandschap, de rust op me af laten komen en ondertussen de zon zien zakken. De Eilandspolder ligt praktisch in mijn achtertuin, want ik woon in Heiloo, dus ik laad mijn boot in en rijd het kwartiertje naar Driehuizen. Het doel voor vanavond: een flinke ronde kajakken door dit veenweidegebied ten zuidoosten van Alkmaar.

Ik heb hier al vaker met een gehuurd fluisterbootje gevaren, en dat is altijd puur genieten: elektromotortje aan, achteroverleunen en varen maar. Dit keer wil ik het sportiever aanpakken, met mijn eigen opblaasbare Advanced Elements-kajak. Dat is een solide boot van uitstekende kwaliteit, maar met zo’n twintig kilo ook een behoorlijk gewicht om te sjouwen. En dat sjouwen loopt meteen al stroef.

Een valse start tussen de brandnetels

Het plan is goed, de startplek wat minder. Bij de ringvaart van de Eilandspolder denk ik een handig opstapje te hebben gevonden, maar voor ik het weet sta ik tot mijn knieën in de brandnetels. Met brandende benen en een zware kajak in mijn nek kies ik eieren voor mijn geld. Ik loop door naar de steiger van café-restaurant De Vriendschap in Driehuizen, waar ze die heerlijk ontspannende fluisterbootjes verhuren en waar een fatsoenlijke instap ligt. Het terras is leeg, want het café is vandaag gesloten, maar de steiger ligt er en ik kom zonder gedoe het water op. Wie hier zelf met een kano of kajak wil starten, kan ook terecht bij de oversteek en instap net buiten het dorp aan het Oudelandsdijkje. Parkeren in Driehuizen zelf kan niet, alleen erbuiten, dus zet je auto op een plek buiten het dorp neer, ook wanneer je bij het Oudelandsdijkje het water op gaat. Je boot moet je sowieso een stukje dragen.

Eindelijk onderweg. Rond een uur of zes glijd ik het water in, precies op tijd om de polder in het warme avondlicht te zien veranderen. Het groen van de weilanden licht op, de koeien staan loom te grazen en overal om me heen rennen hazen weg en vliegen ganzen op.

Door de polderdorpen, tegen de wind in

De idylle wordt al snel verstoord door een stevige spelbreker: de wind. Er staat een krachtige noordoostenwind. Vooraf denk ik nog dat het riet wel hoog genoeg staat om me uit de wind te houden, maar dat valt vies tegen. Het riet is op veel plekken kort, waarschijnlijk net gemaaid, zodat het pas aan de tweede groei van het seizoen begonnen is. Op beschutting hoef ik dus niet te rekenen. Hoe hard het echt waait, wordt pas duidelijk als ik de molens in de verte met een noodgang zie ronddraaien. Mijn kajak ligt gelukkig stabiel, maar de golven klotsen flink tegen de zijkant.

Het voelt bij vlagen alsof ik op een onstuimige zee peddel in plaats van op een rustige polderstroom.

Dat is meteen het venijn van dit gebied: de vaarten zijn breed en open, dus een noordooster krijgt vrij spel. Toch valt er onderweg genoeg te zien. Ik vaar langs karakteristieke dorpen als West-Graftdijk, Oost-Graftdijk en het sfeervolle De Rijp, en heb vanaf het water het mooiste uitzicht op de traditionele houten huizen met hun hoge, steile daken en verfijnde houtsnijwerk. De Rijp groeide ooit uit tot havenplaats die leefde van de haringvangst en later zelfs van de walvisvaart, en die welvaart zie je nog terug in de gevels.

De Eilandspolder is trouwens een bijzonder stukje geschiedenis. Oorspronkelijk is dit een echt eiland, het Schermereiland, omringd door grote, wilde meren als de Schermer en de Beemster. Al vanaf de vroege middeleeuwen leggen bewoners hier stukje bij beetje land aan, geholpen door de monniken van de abdij van Egmond. Als de omringende meren in de zeventiende eeuw worden drooggelegd, blijft dit natte veenweidegebied als een verhoogd eiland tussen de nieuwe droogmakerijen liggen. Wat overblijft is een oer-Hollands landschap van trilveen, grillige slootpatronen en open water met namen als De Lei, het Arismeer en De Knie. In het voorjaar is dit gruttoland bij uitstek, in de winter strijken er smienten en goudplevieren neer, en langs de slootkanten groeien varens en zelfs orchideeën. Sinds 2025 is er zelfs de otter: bij Graft-De Rijp zijn sporen gevonden en in Alkmaar zijn twee dieren gefilmd, dus wie weet zwemt er inmiddels ook eentje door deze polder.

Na uren zwoegen tegen de wind in zakt de zon. Dat levert schitterende plaatjes op, maar ook een nieuw probleem, want ik moet in westelijke richting terug en heb de laaghangende zon nu pal in mijn gezicht. Zelfs met mijn zonnebril op is de weerspiegeling zo fel dat ik nagenoeg blind vaar. Een waterkaart heb ik niet, en navigeren op de nummerpaaltjes valt tegen: ze staan diep in het riet verscholen en zijn vanaf het water nauwelijks leesbaar. Met wat improviseren en puur op gevoel loods ik mezelf uiteindelijk weer richting Driehuizen. Neem hier dus een kaart of een offline gps mee, en houd rekening met de stand van de zon op de terugweg.

Kajak of fluisterboot?

De laatste kilometers voeren me door een paar zeer smalle, ondiepe slootjes. De geur van verse mest en modder ligt hier zwaar op het water, een teken dat de boeren nog altijd hun land bemesten. Ik loop een paar keer bijna vast in het riet en de dikke modderbodem, maar met wat extra kracht sleept de kajak me erdoorheen.

Als sportieve prestatie is deze tocht geslaagd, en mijn work-out voor de week heb ik wel te pakken. Als ontspannen avondje werkt het minder, want de vaarten in de Eilandspolder zijn te breed en te open om er met een kajak comfortabel te varen zodra er een stevige wind staat. Wie hier vooral wil ontspannen, huurt beter een fluisterbootje bij De Vriendschap, want een elektromotor trekt zich niets aan van tegenwind. Wie de sportieve uitdaging zoekt, kan met de kajak beter de smallere, beschutte slootjes opzoeken, uit de wind en lekker kronkelend. En iedereen checkt vooraf het weerbericht, want windkracht en windrichting maken hier het verschil tussen een idylle en een zeeslag.

De volgende keer dat ik hier het water opga, ligt er waarschijnlijk toch weer een fluisterboot voor me klaar aan de steiger van De Vriendschap.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Meer uit deze reis

Rotterdam | Beeldverhaal: van havenzonsondergang tot nachtskyline23 juli 2026Kajakken in het Rijk der Duizend Eilanden bij Broek op Langedijk10 juli 2026Kajakken rond de Bergermeer27 juni 2026

Plan je eigen reis door Nederland

De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.

Naar de reisgids Nederland ›Alle fietsartikelen ›