Singapore ligt op ongeveer 137 kilometer van de evenaar, aan de zuidpunt van het Maleisische schiereiland. Het is een eiland met een zestigtal kleinere eilandjes eromheen, gescheiden van Maleisië door de smalle Straat van Johor, waar een dam en een brug overheen lopen, en van de Indonesische Riau-eilanden door de drukke Straat van Singapore. Wie de wereldkaart erbij pakt ziet een stip. Wie er staat, ziet een van de dichtstbevolkte en best georganiseerde plekken van Azië.
Een stad die ook een land is
Singapore is een van de weinige echte stadstaten ter wereld: de stad, het eiland en het land vallen samen. Het oppervlak bedraagt 744 vierkante kilometer, iets groter dan de stad Hamburg, en een deel daarvan is er niet altijd geweest. Sinds de jaren zestig is het land met landaanwinning van ongeveer 580 naar ruim 740 vierkante kilometer gegroeid, een uitbreiding van meer dan dertig procent, en die groei gaat door.
Op die ruimte wonen ruim 6,1 miljoen mensen (2025), wat neerkomt op een van de hoogste bevolkingsdichtheden ter wereld. Er is geen platteland om naar uit te wijken, geen landbouw van betekenis en nauwelijks grondstoffen. Wat Singapore heeft is een diepzeehaven, een luchthaven en een positie op de scheepvaartroute tussen de Indische Oceaan en de Zuid-Chinese Zee. Die ligging is eeuwenlang de hele economische verklaring van de plek geweest.
Vier talen, vier gemeenschappen
Singapore kent vier officiële talen: Engels, Maleis, Mandarijn-Chinees en Tamil. Engels is de taal van bestuur, onderwijs en handel en de gemeenschappelijke noemer tussen de bevolkingsgroepen; Maleis is de nationale taal, en het volkslied Majulah Singapura wordt dan ook in het Maleis gezongen. In de praktijk hoort de reiziger daarnaast overal Singlish, een informeel Engels doorspekt met Maleise en Chinese woorden en een eigen ritme.
De samenleving wordt officieel ingedeeld in vier categorieën, in Singapore bekend als CMIO: Chinees, Maleis, Indiaas en Overig. Ongeveer 74 procent van de inwoners is van Chinese afkomst, 13,5 procent Maleis, 9 procent Indiaas en de rest valt onder Overig, waaronder de Euraziaten en de van oudsher aanwezige Peranakan. Die verdeling verklaart veel van wat de reiziger ziet, van de wijken tot de feestdagen. Geen enkele religie heeft de meerderheid: boeddhisme, christendom, islam, taoisme en hindoeisme staan naast elkaar, en een op de vijf inwoners rekent zich tot geen enkele godsdienst.
Van handelspost tot eerste wereld
Het huidige Singapore begint als handelspost, in 1819 gesticht door de Brit Thomas Stamford Raffles, al bestond er eeuwen eerder al een havenplaats op dezelfde plek. In 1965 wordt de stadstaat, tegen wil en dank, onafhankelijk na een korte en mislukte fusie met Maleisië. In de decennia daarna verandert het onder premier Lee Kuan Yew van een havenstad met sloppen in een van de rijkste landen ter wereld, met een inkomen per hoofd dat inmiddels dat van de meeste West-Europese landen overtreft.
Voor de reiziger is Singapore geen bestemming voor natuur of avontuur, maar een compacte etalage van Aziatische diversiteit, straateten en stedenbouw, vaak aangedaan als begin- of eindpunt van een grotere reis. Het is een plek waar je in één dag van een taoistische tempel naar een moskee naar een hindoetempel loopt en tussendoor voor een paar dollar eet.
Op de kruising bij een hindoetempel in Little India staan de verkeerslichten precies zo lang op groen als overal elders in de stad, en niemand steekt over voordat het zover is.
Plan je reis
- Overnachten in Singapore: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Singapore: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Singapore: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Singapore
Meer foto’s uit Singapore ›Verder in de reisgids Singapore
Alle gidsartikelen ›Achtergrond
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.