Kajakken in het Rijk der Duizend Eilanden bij Broek op Langedijk

Een doolhof van polder-eilandjes

Ik peddel op een vrijdagavond het water op bij Broek op Langedijk, net ten noorden van Alkmaar. Het is rond de 26 graden en het water ligt er glad bij. Zelfs midden in de vakantie is het verrassend stil, iets wat op zondag met de motorbootjes ongetwijfeld anders is.

Vooraf heb ik zelf een route van zo’n 12 kilometer uitgezet, en dat is hier geen overbodige luxe. Het gebied staat bekend als het Rijk der Duizend Eilanden en dat is precies wat het is: een doolhof van ontelbare eilandjes waar je zonder plan makkelijk je richtingsgevoel verliest. Een deel is puur natuur, op een ander deel wonen mensen op hun eigen polder-eiland. Ik glijd langs grote huizen die bijna allemaal een eigen steiger en bootje hebben. Mensen zijn in de tuin bezig en met de kajak kom je er geruisloos langs. Onderweg zie ik veel vogels: eenden, aalscholvers en meerkoeten met jongen.

In het natuurlijke gedeelte zou ik zo een tentje kunnen opzetten zonder dat iemand me ziet.

De veiling waar de boten naar binnen voeren

Halverwege kom ik langs de historische Broekerveiling, vanaf het water een authentiek gezicht. Hier zit de geschiedenis van het hele gebied. De tuinders hadden geen wegen naar hun akkers, alleen water. Ze voeren met platbodems naar hun landerijen om de oogst op te halen en voeren daarmee vervolgens de veiling binnen. Dat de boten letterlijk het veilinggebouw in voeren was uniek in de wereld, en om die reden is de veiling als museum bewaard gebleven.

Van al die eilandjes is het meeste verdwenen. In de jaren zeventig zijn de kanalen grotendeels dichtgegooid en werden er wegen aangelegd. Het tuinderswerk moest efficiënter en Alkmaar had ruimte nodig om te bouwen. Wat overbleef van de oorspronkelijke verkaveling ligt rond het meertje de Oosterdel, ten oosten van Broek op Langedijk. Dat is precies het stuk waar ik nu doorheen vaar, en waar het nog aanvoelt zoals het ooit overal was.

Rond negen uur zakt de zon. Een grote oranje bol boven het vlakke water, waar vanaf een kajak weinig tegenop kan.

Starten bij de inlaatplaats

Het startpunt is makkelijk te vinden. Ik parkeer bij een officiële trailer- en inlaatplaats, waardoor ik meteen in het gebied zit en de auto kwijt kan. Op vrijdagavond rond etenstijd is er plek zat, al kan dat op een zonnige zondag anders liggen.

Er is ook een inlaatplaats bij kajakvereniging Kanowaard bij Heerhugowaard, maar daar hoort een overtoom bij: je moet de kajak het water uit tillen om over te steken naar het volgende kanaal. Logistiek een stuk minder comfortabel, dus voor een korte avondtocht is de directe inlaatplaats aan te raden.

Mijn route wordt uiteindelijk zo’n 12 kilometer, een mooie mix van de natuurlijke eilandjes en de bewoonde polders. Wie meer wil, peddelt gewoon door richting Oudkarspel, want het water houdt hier voorlopig niet op.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.