Door Mette Janssen
Taiwan staat bekend als fietsparadijs. Dat klopt, maar het paradijs moet je eerst even bevechten. Een fiets regelen bleek verrassend ingewikkeld: andere startplek dan gepland, huurperiode verdubbeld. Details. We improviseren ons er wel doorheen. Helm op, verstand op nul. Off we go.
De midges zijn echt een probleem
Ik weet inmiddels niet meer waar ik het zoeken moet. De jeuk is gekmakend. Mijn armen lijken op een slecht onderhouden heuvelgebied: op mijn rechterelleboog alleen al zitten negen beten. Op één elleboog. Negen. Wie verzint dit?
De Taiwanese midges zijn kleine vliegjes die ongemerkt toeslaan en een jeuk veroorzaken die weken aanhoudt. DEET helpt preventief, maar niet tegen het bestaande slagveld. Sindsdien ruik ik als een chemische fabriek, maar nieuwe aanvallen worden in ieder geval beperkt.
De fietsroute langs de kust compenseert. Lieflijke strandjes, grillige rotspartijen en slaperige dorpjes die zich nergens druk om lijken te maken. Dat de oostkust zo rustig is, heeft een geografische verklaring: de centrale bergketen van Taiwan, met toppen tot bijna 3.900 meter, loopt hier bijna loodrecht naar de kust en valt op veel plekken vrijwel direct in zee. Er is nauwelijks ruimte voor landbouw of industrie op grote schaal, en dat is precies waarom de oostkust zo dun bevolkt en zo landschappelijk indrukwekkend is gebleven. Wie hier fietst, rijdt letterlijk tussen de bergen en de oceaan.
Wind mee, record op de Garmin
Een dag later heb ik wind mee. Lekker, zou je zeggen, maar in dit warme, klamme klimaat is zelfs “wind mee” niet verkoelend. Dus zelf voor de verkoeling zorgen: tempo omhoog. Ik trap er stevig op los en tik doodleuk een nieuw snelheidsrecord aan op mijn Garmin. Kijk, daar doe ik het allemaal voor.
Hoofddoel vandaag: Sanxiantai. Een spectaculaire voetgangersbrug die naar een onbewoond eilandje leidt met drie kleine heuvels. Bussen vol toeristen worden hier vakkundig uitgeladen. Dit is duidelijk een hotspot, maar wel eentje met een goede reden. Die golvende brug is een plaatje, en vooruit: ook ik sta hier gewoon te genieten tussen de massa.
De 7-Eleven als reddingsboei
Op een van de zwaarste dagen staat er een serieuze afstand op het menu. Bonus: wind vol tegen. Maar wind tegen betekent wind in je gezicht, en in dit warme klimaat voelt dat als een gratis airco. Mij hoor je niet klagen.
Tot het begint te motregenen. Van motregen naar “serieus nat” duurt hier ongeveer drie minuten. Tempo omhoog. Doorweekt fiets ik linea recta naar de dichtstbijzijnde 7-Eleven.
Die winkels zijn geniaal. Half supermarkt, half huiskamer. Je scoort er wat te eten, ze mikken het met liefde in de magnetron, en je ploft neer in het zitgedeelte om bij te komen. Er is ook gewoon een wc. Multitasken kunnen ze hier wel.
Doorweekt fiets ik linea recta naar de dichtstbijzijnde 7-Eleven. Half supermarkt, half huiskamer.
Opgefrist, nou ja, soort van, weer door. Ik check mijn fietsbatterij: krap, maar haalbaar. Laatste stuk: 20 kilometer knallen. In een soort eindsprint vlieg ik met 30 km/u door Hualien. Terug naar mijn Lazy House. Warme douche. Droge kleren. Lazy zijn.
Een dag die volledig mislukt: op zoek naar pizza
Niet elke dag loopt goed. Vandaag wil ik pizza. Ik neem een taxi naar een pizzeria. Simpel plan. Tot de taxi wegrijdt en ik ontdek: geen pizzeria. Nergens. Ik sta in het donker. Geen pizza, geen hotel, geen taxi. Uber bestaat hier blijkbaar ook niet.
Na wat doelloos rondlopen stap ik een restaurant binnen en vraag met handen, voeten en Google Translate of ze een taxi willen bellen. Dat verzoek ligt blijkbaar lastig, want ik word teruggestuurd naar waar ik vandaan kwam, daar zou een taxicentrale zitten. Ik loop. Met frisse tegenzin. De taxicentrale blijkt gesloten.
Op dit soort momenten ben ik er even klaar mee. Dan wil ik gewoon naar huis. Alles vanzelfsprekend, geen gedoe, onbeperkt kunnen praten zonder vertaalprogramma ertussen. Gelukkig verschijnt er dan een Taiwanees die me een lift geeft. Licht murw maar veilig kom ik terug bij mijn hotel.
Morgen weer een dag. Hopelijk met pizza.
Praktische informatie
Fietsroute oostkust Taiwan: De fietsroute langs de oostkust is uitstekend bebord. Elektrische fietsen zijn te huur bij meerdere punten langs de route. Boek van tevoren als je een specifieke startlocatie wilt.
Midges: Kleine steekvliegjes die actief zijn bij vochtige, bosrijke paden. DEET-spray werkt preventief. Lange mouwen en broekspijpen helpen ook. Op koele, droge dagen zijn ze minder actief.
7-Eleven Taiwan: Ze hebben stopcontacten, wifi, magnetrons, zitplaatsen en wc’s. Bij regen, bij vermoeidheid, bij honger: altijd de dichtstbijzijnde 7-Eleven opzoeken.
Sanxiantai: Ligt tussen Chenggong en Chenglong, bereikbaar per fiets langs de provinciale weg 11. Geen entree. Kijk ’s ochtends vroeg, dan zijn er minder mensen.
Plan je reis
- Overnachten in Taiwan: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Taiwan: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Taiwan: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Taiwan
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.