1.02 – Tsjechië | Praag

We fietsen onze eerste kilometers. We hebben een appartement geboekt in de Joodse wijk. We fietsen dwars door het centrum en slalommen langs en door drommen toeristen. We moeten bellen met de verhuurder om te melden dat we er zijn. We hebben onze fietsen nog niet neergezet of er kom een security-Jood op ons af met het verzoek direct te verdwijnen. We melden dat we geen kwaad in de zin hebben en dat de Joodse gemeenschap veilig is. Als het deze man duidelijk begint te worden dat we onze fietsen niet onbeheerd achterlaten (er zou wel eens een bom in een van de tien tassen kunnen zitten) en dat we aan het wachten zijn op de beheerder van het appartement, keert de rust weder. Blijkbaar zijn er redenen om twee blije fietsers met rode fietstassen te wantrouwen.

We worden begroet door Elisa. Zij is een Italiaanse die anderhalf jaar aan het werk is in Praag. Het is niet mogelijk om de fietsen in ons appartement te plaatsen, omdat we daarmee andere bewoners tot last zijn. Onze tassen kunnen we al vast achterlaten in het nog schoon te maken appartement op de vierde etage. En wat voor een appartement.

Omdat Elisa ons zo aardig, sportief en enthousiast vindt, mogen we voor het reeds betaalde bedrag van € 68,- het beste appartement gebruiken. De fietsen kunnen we achterlaten in hun kantoor. We moeten nog ruim een uur wachten voor kunnen douchen en een dutje doen, want het appartement moet nog worden schoongemaakt. We zoeken en vinden een erg fijn terras in een achterstraat, waar de mensen vriendelijk zijn, de prijzen laag, het eten lekker en de eerste Pivo van deze reis bijzonder goed smaakt. Floor geniet van haar eerste goulash en ik van een pizza. We buiken wat uit op een bankje voor ons appartement. Onder de geurende seringen aanschouwen we de toergroepen die de smalle straten van de Joodse wijk overnemen.

We hebben een gestoffeerd appartement op de vierde etage van een monumentaal pand. De vloer is geheel van hout. Het heeft een grote badkamer, een riante keuken met eettafel, een slaap- annex zitkamer met een groot, zacht bed en twee rode lederen fauteuils. En wat een uitzicht. Vanuit de ramen in de ze aan een kant ronde kamer, kijken we recht op de grote klok van de synagoge. Aan de andere kant kijken we uit op de Joodse begraafplaats, dat een toeristenmagneet van formaat is. Lekker lang en heet douchen om de treinreis er af te weken. Een uurtje slapen om daarna naar een internetcafé. Ik moet mijn voicemail uitzetten om te voorkomen dat mijn telefoonrekening uit de hand gaat lopen. Ook schrijf ik een eerste kort verslag met de opening: ‘zo, de eerste duizend kilometer zitten er op!’

Floor is inmiddels wakker geworden, zodat we ons klaar kunnen maken voor het avondeten. We willen vooral lekker eten, want reizen is niet op de laatste plaats culinair genieten. We kiezen voor een Afghaans restaurant om kennis te maken met de gerechten die we verderop vast gaan tegenkomen. Het eten is erg smaakvol en de bediening vriendelijk. Interessant om te merken dat de Afghaanse keuken Tajine gerechten en een soort van dumplings kent. De eerste verwacht je in Marokko. De tweede meer in China. Na het eten flaneren we door deze mooie stad met z’n geweldig mooie gevels en de unieke ligging aan de rivier de Moldau. Er zijn maar weinig steden die kunnen wedijveren met de schoonheid van deze stad.

Geef een reactie