Italie

Zonsondergang Tirol

De Alpen | Van pizza naar schnitzel

We laten ons even goed verwennen in het welness hotel diep in de Italiaanse Alpen, dicht bij de grens met Oostenrijk en Zwitserland. Sinds we bijna twee maanden geleden op de fiets zijn gestapt in Napels, hebben we ruim 3.000 fietskilometers in de benen en onze kuiten gloeien nog na van de paar Alpenpassen die ons tot hier hebben gebracht. We zijn wel toe aan wat rust, ontspanning en beter dan goed eten. Maar vooral hebben we zin in onbegrensd badderen, dobberen, zweten en stomen. Twee dagen lang laven we ons in luxe en comfort. We slapen, eten en ontspannen en dat meerdere keren per dag. Eat, sleep, relax and repeat.

Read More
landschap met bloemen Italie

Italië | Donna Primi

Nu we weer zijn voorzien van een werkende elektrische fiets kunnen we weer doen wat we willen. We verruilen het vlakke Puglia voor de heuvels en bergen van Midden-Italië. Niet het ontwijken van reliëf, maar het vinden van verkeersluwe wegen en paden blijkt nu onze grootste uitdaging te zijn. Italianen zijn verslaafd aan hun auto en dat zullen we weten ook. De schoonheid van de stadjes en dorpjes wordt aangetast door het blik dat bumper aan bumper de pleinen en smalle straatjes vult. Op de doorgaande wegen vormt het verkeer een bijna onafgebroken barrière van stank en lawaai. Gek worden we van de drukte dat zelfs het fietsen over de kleinste wegen af en toe verpest. We wisten het nog niet, maar nu weten we het wel: In Italië wonen te veel Italianen met te veel auto’s die ze te veel gebruiken.

Monopoli Puglia sunset

Italië | Tegenwind in Puglia

Voor de zoveelste keer zeulen we onze fietsen de trappen op van het station, om vanaf perron 1, 2 of 3 de trein naar Bari, Brindisi, Monopoli of Lecce te nemen. Sinds we de bergen van Calabrië hebben verlaten, zijn we al twee weken aan het wachten op een nieuwe acculader. We zijn er inmiddels achter dat deze niet met spoed is verzonden, waardoor het niet 2 of 3, maar wel 15-16 (werk)dagen kan duren voordat het pakket vanuit Nederland in Bari arriveert. Omdat we niet in een reguliere winkel terecht kunnen en iedereen verwijst naar de Nederlandse distributeur, zit er niets anders op dan geduldig te wachten en te tijd te doden met fietsen door het vlakke Puglia.

Read More
verval italie

Italië | Tussen afval en verval

Vanuit Reggio di Calabria fietsen we over kleine wegen in zuidelijke richting. Aan de overzijde van het water van de Straat van Messina zien we de besneeuwde top van de Etna vulkaan op Sicilië. Het is een prachtig gezicht. Mooier dan het uitzicht dat we hebben langs de wegen rond Reggio di Calabria, waar we het idee hebben over een vuilstortplaats te fietsen. Zwarte vuilniszakken liggen opgestapeld langs secundaire wegen, uiteen getrokken door de vogels, honden, katten en ratten. Matrassen en ander huisraad liggen tussen de struiken, in greppels en onder bruggen. Kapotte televisies en wasmachines worden niet naar het grofvuil of de retourboer gebracht, maar ergens lukraak neer geflikkerd. We zouden hier in Europa moeten zijn, maar deze vuilnisbelt is erger dan een willekeurig ontwikkelingsland.    

Read More
Amalfi Italie

Italië | Panda’s en pizza’s

We fietsen over de schitterende kustweg door het Parco Nazionale del Cilento. Het is mooi, maar zwaar fietsen over de rustige weg die over de bergruggen golft langs de Middellandse Zee. Maar Mette hoor ik niet piepen. Wanneer ze op haar fietsnavigatie ziet dat er een kleine weg een stukje door het binnenland gaat stelt ze voor om deze te pakken. Zo komt het dat we vanaf een mooie baai andermaal een paar haarspeldbochten pakken om door een stadje te fietsen dat bovenop een berg is geplakt. Vorig jaar nog zou Mette gaan piepen en kraken. Vorig jaar nog besloten we te gaan fietsen langs de Elbe omdat daar geen bergen zijn. Maar nu is alles anders: Mette heeft tegenwoordig een motortje op haar fiets en dat zal ik weten ook.

Read More
Col de l'Iseran Frankrijk

De Alpen | De vloek van de motorrijder

Halverwege de ochtend zit ik met een koffie en een appelgebak op het terras bovenop de Col d’Iseran, met 2.770 meter de hoogste verharde bergpas van Europa. Er is geen wolkje aan de lucht en de zon zorgt voor een behaaglijke warmte. Ik kijk uit over een adembenemend panorama van deels met sneeuw en ijs bedekte grijsgroene bergtoppen dat zich in alle windrichtingen uitstrekt. In alle vroegte ben ik uit Val d’Isere vertrokken om zeker te weten dat ik tijdens de klim geen last zou hebben van de motoren die het leven van een fietser aardig kunnen verzieken. Na twee weken fietsen door de Alpen ben ik topfit en zijn mijn benen van beton. Het kost me dan ook geen moeite om boven te komen. Door het nagenoeg ontbreken van ander verkeer is deze beklimming er één van puur plezier. Ik heb dus meer dan één reden om mezelf te trakteren op gebak. Daarom bestel ik nog maar een stuk.  

Read More
Passo Pordoi

De Alpen | Italië: Grande Strade della Dolomiti

Ik kan niet wachten om het hotel te verlaten en weer op weg te gaan. Voor mij staat een overvol hotel met een ontbijtzaal dat uit haar voegen barst van de mensen, gelijk aan de hel. Ik wil de berg op. Weg van de mensenmassa. Arabba is een vreselijk druk toeristisch centrum waar ik niet langer wil zijn dan noodzakelijk. Ik mag direct beginnen aan de klim naar de 2.239 hoge Passo Pordoi, die ik bereik via ontelbare haarspeldbochten en schitterende uitzichten. Ik ben dol op haarspeldbochten. Hoe meer hoe beter. Terwijl ik naar boven fiets, ben ik alleen maar aan het genieten.

Read More
Toblacher See Dolomieten

De Alpen | Italië: Passo Falzarego

De vloek van de motorrijders. Macho’s op motoren. Dat zijn de gedachten die bij me opkomen als ik door de Dolomieten fiets. Maar gelukkig niet het eerste deel tot aan Cortina. Daar fiets ik over een geheel vrijliggend en onverhard fietspad waar ik kilometers lang onder de indruk ben van het overweldigende landschap. Dat het een schitterende dag is, helpt ook. Heel Italië lijkt hier aan het fietsen te zijn. Ik snap dat wel. Het is een makkelijke route, maar wel overweldigend mooi en autovrij. Als ik had geweten dat het zo dicht bij mijn kampeerplek zo schitterend zou worden, zou ik nog een stukje zijn doorgefietst voor een mooier kamp. Bijvoorbeeld aan de oever het azuurblauwe Lago di Landro met uitzicht op de kliffen van Monte Cristallo. Maar ja, dat wist ik niet. Nu moet ik tevreden zijn dat ik deze plek überhaupt heb ontdekt. 

Read More
cefalu sicilie italie

Sicilië | Beeldverhaal

Zonsondergang Cefalù

Met de trein rij je in minder dan 50 minuten vanuit het drukke en chaotische Palermo, naar het rustige Cefalù. Hier kun je struinen door smalle straatjes, baden in de zee en genieten van een zonsondergang met uitzicht op de historische stad.

Avondfoto Cefalù
Cefalù, Italy – november 2019 | Sony A6500

Rother wandelgids Sicilië

Pantheon rome

Rome | Beeldverhaal

Rome is druk. Het is er vreselijk druk. Maar niet zonder reden. Het is misschien wel de allermooiste stad ter wereld. Een wandeling door deze eeuwige stad is een wandeling door meer dan 2.000 jaar geschiedenis.

Het beste uitzicht over het Forum Romanum

Het Forum Romanum is het opgegraven hart van het Romeinse rijk, met Romeinse tempels, pleinen en regeringsgebouwen, sommige 2000 jaar oud. Het is erg indrukwekkend te beseffen dat dit het centrum is geweest van een wereldrijk dat weinig gelijken heeft gekend. Het was toentertijd al een stad met meer dan 1 miljoen inwoners.

Al die mensen hebben gewoond, gewerkt en zich vermaakt op de plek waar het nieuwere Rome is ontstaan. Op de fundamenten uit die tijd zijn de vele monumenten gebouwd die nu het beeld van de stad bepalen. De Romeinen schijnen de uitvinders van het broodje hamburger te zijn. Misschien is de nieuwste Burger King wel gevestigd op een plek waar 2.000 jaar geleden ook al hamburgers werden verkocht.

Forum Romanum rome
Rome, Italy – oktober 2016 | Sony A6000

Het Colosseum zonder drukte

Nergens anders is de historie zo zichtbaar en voelbaar als in deze stad. Duizenden jaren aan glorie glijden aan je voorbij. Een van de meest bijzondere plekken is natuurlijk het Colosseum, waar je je fantasie kan laten werken hoe het er hier vroeger aan toe ging. Misschien is het hier altijd wel zo vreselijk druk geweest.

Overdag is er geen lol aan. Maar kom je ’s avonds laat terug dan is de massa verdwenen. Persoonlijk vind ik het Colosseum dan ook haar mooist.

colosseum rome
Rome, Italy – juni 2015 | Sony A6000

Dineren met uitzicht op het Pantheon

Een van de meer indrukwekkende plekken in deze toch al enorm indrukwekkende stad is het Pantheon.

Het Pantheon is een antieke tempel van bijna 2.000 jaar oud. De koepel van het Pantheon bleef tot 1434 de grootste koepel ter wereld, toen in Florence een grotere koepel werd gezet. De koepel van het Pantheon blijft echter tot op vandaag nog altijd de grootste koepel van ongewapend beton ter wereld. Natuurlijk moet je naar binnen om zelf te aanschouwen hoe indrukwekkend en hoe knap het Pantheon wel niet is gebouwd.

’s Avonds is het Pantheon echter afgesloten, maar kan het nog wel worden bewonderd van de buitenkant. Overdag is het plein afgeladen met toeristen. ’s Avonds is het er veel rustiger. Op de terrassen hier betaal je misschien wel de hoofdprijs, een uitzicht als dit is onbetaalbaar.

Pantheon rome
Rome, Italy – juni 2015 | Sony A6000

Lonely Planet Rome