Zimbabwe is een gastvrij reisland, maar de reiziger merkt overal de sporen van de economische problemen die het land decennialang teisteren. Betalen gebeurt vrijwel altijd in Amerikaanse dollars, wisselgeld is schaars en de infrastructuur is op veel plekken versleten. Wie dat weet en zich erop instelt, reist er zonder grote moeite doorheen.
Visum bij aankomst of vooraf online
De Zimbabwaanse immigratiedienst deelt alle nationaliteiten in drie categorieën in. Nederland en België staan allebei in categorie B: een visum is verplicht, maar hoeft niet vooraf te worden aangevraagd. Het wordt betaald en verstrekt bij binnenkomst, op de luchthaven of aan de landgrens. Een enkelvoudig visum kost dertig dollar, een meervoudig vijfenvijftig. Die bedragen horen bij een geldigheid van respectievelijk één en zes maanden, maar dat is de periode waarbinnen je mag inreizen; hoelang je mag blijven wordt aan de balie bepaald. Britse, Ierse, Canadese en Chinese paspoorthouders betalen meer.
Wie de rij liever overslaat, dient de aanvraag vooraf in via het officiële platform evisa.gov.zw. De immigratiedienst rekent gemiddeld zeven werkdagen en adviseert minstens drie weken voor vertrek aan te vragen. Voor iedereen geldt hetzelfde rijtje voorwaarden: een paspoort dat bij aankomst nog zes maanden geldig is, twee lege bladzijden, een terug- of doorreisticket en voldoende middelen. Er wordt niet altijd naar gevraagd, maar wel wanneer een reiziger vaag blijft over zijn plannen.
De KAZA-univisa en de grens naar Zambia
De KAZA-univisa is een gezamenlijk visum van Zimbabwe en Zambia, genoemd naar de Kavango Zambezi Transfrontier Conservation Area waarin vijf landen hun natuurgebieden aan elkaar knopen. Hij kost vijftig dollar, geldt dertig dagen binnen een periode van twaalf maanden en staat onbeperkt heen en weer reizen tussen beide landen toe. Verkrijgbaar is hij bij de luchthaven van Victoria Falls, de grensposten Victoria Falls en Kazungula en de bijbehorende Zambiaanse posten. Harare staat officieel ook op de afgiftelijst, maar de beschikbaarheid is er wisselend, dus wie daar landt neemt beter een gewoon visum en koopt de univisa pas bij de watervallen.
Belangrijker is wat hij niet dekt. Botswana hoort wel bij het KAZA-samenwerkingsverband maar geeft het visum niet uit; alleen een dagtrip via Kazungula valt eronder, wat precies de gangbare bootsafari op de Chobe vanuit Kasane mogelijk maakt. Wie in Botswana overnacht, is de univisa kwijt en heeft voor terugkeer een nieuw Zimbabwaans visum nodig. Bovendien is de rekensom veranderd nu Zambia de visumplicht voor een lange lijst nationaliteiten heeft laten vallen, waaronder de Nederlandse. Voor veel Europese reizigers pakt de univisa daardoor duurder uit dan een gewoon Zimbabwaans visum; hij loont pas als je Zimbabwe meermaals opnieuw binnengaat.
De grenspost Victoria Falls zelf is sinds november 2025 vierentwintig uur per dag open, na een wijziging van de openingstijden in de Government Gazette. Daarvoor sloot hij om tien uur ’s avonds, wat betekende dat wie de watervallen van beide kanten wilde zien met een klok in zijn hoofd liep. Veel reisgidsen en websites vermelden nog de oude tijden.
Rekenen in dollars
De officiële munt is sinds april 2024 de goudgedekte ZiG, maar in de praktijk draait de economie op de Amerikaanse dollar. Kort na de invoering verloor de ZiG een groot deel van zijn waarde, en medio 2026 staat de koers rond de vijfentwintig tot achtentwintig ZiG voor een dollar. Lodges, nationale parken, touroperators en activiteiten noteren hun prijzen in dollars en willen in dollars betaald worden. De ZiG kom je vooral tegen bij overheidsbetalingen, in supermarkten en in het mobiele betaalverkeer.
Dat is geen kwestie van voorkeur maar van vertrouwen. Een bevolking die tijdens de hyperinflatie van 2008 biljetten van honderd biljoen zag verschijnen en tweemaal haar spaargeld zag verdampen, rekent liever in een munt die niemand in Harare kan bijdrukken.
Een land waar de staat ooit biljetten van honderd biljoen drukte, rekent nu in het contante geld van een ander land, tot op de laatste versleten dollar.
Contant geld, coupures en pinnen
Neem het contante geld voor de hele reis mee. Dat volgt logisch uit het bovenstaande: er is geen instantie in Zimbabwe die dollars uitgeeft, dus elk dollarbiljet in omloop is ooit het land binnengedragen. Er komen bijna geen kleine coupures binnen, en daardoor is er structureel te weinig wisselgeld. Op een biljet van twintig dollar heeft de winkelier vaak niets terug, en dan volgt een oplossing die de reiziger vreemd vindt en de Zimbabwaan normaal: het verschil in ZiG, in een tegoedbon, in snoep, of helemaal niet. Wie met briefjes van één, vijf en tien betaalt, ontloopt dat grotendeels. Ook de staat van de biljetten telt: gescheurde, beschreven of sterk versleten exemplaren worden geweigerd, net als oudere series. Als vuistregel gelden biljetten van na 2006. Formeel is die weigering onterecht: de Reserve Bank of Zimbabwe stelt dat dollarbiljetten niet verlopen en geldig blijven zolang meer dan de helft intact is. Aan de toonbank helpt dat argument zelden.
Geldautomaten geven vrijwel altijd ZiG. In Harare en Victoria Falls staan enkele automaten die dollars leveren, maar de voorraad is onvoorspelbaar; plan alsof ze niet bestaan. Kaartbetaling werkt in de betere hotels, safarilodges, supermarkten en de duurdere restaurants, vaak met afrekening in ZiG tegen de dagkoers. Op markten, bij taxi’s en bij fooien is contant geld de enige optie. Het lokale alternatief is EcoCash, de mobiele betaaldienst waarmee miljoenen Zimbabwanen onderling betalen, maar die draait in ZiG en is voor een korte reis meer moeite dan winst.
Vervoer en reistijd
Tussen de grote steden rijden bussen en minibussen, goedkoop maar vol en niet altijd op tijd. De hoofdwegen zijn geasfalteerd maar plaatselijk vol gaten, en ’s nachts rijden wordt afgeraden vanwege loslopend vee, gebrekkige verlichting en politiecontroles. Wie de wildparken wil bereiken, heeft doorgaans een terreinwagen of een georganiseerde tour nodig. Victoria Falls, veruit de meest bezochte plek, is per vliegtuig, over land vanuit Kasane in Botswana of vanaf de Zambiaanse zusterstad Livingstone goed bereikbaar.
De beste reistijd hangt af van het doel. Voor de waterval pieken april en mei, na de regens, wanneer het debiet het hoogst is maar de nevel ook het dichtst. Voor wildparken is het droge seizoen van juli tot oktober beter, wanneer de dieren zich rond het water verzamelen. In de lager gelegen gebieden langs de Zambezi geldt een malariarisico dat in het natte seizoen het grootst is.
Het duurste wat een reiziger in Zimbabwe tegenkomt is niet de accommodatie maar het wisselgeld, dat je met kleine coupures zelf moet meebrengen.
Plan je reis
- Overnachten in Zimbabwe: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Zimbabwe: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Zimbabwe: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Verder in de reisgids Zimbabwe
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.