1.10 – Tsjechie | Rustdag: Jesov

Midden in de nacht schrikken we wakker van een tot op heden nog onbekend geluid. Wat voor een prehistorisch dier maakt er een geluid als een jankende kettingzaag op lage toeren? Bij mijn middernachtelijke plasactie schijn ik met mijn zaklamp in een paar koplampen, waarvan de eigenaar zich niet voorstelt, maar wegglipt in de nacht. Het was kortom een rustige, maar wel een spannende nacht. Om 7.15 uur worden we de tent uitgebrand. Het zonnetje staat lekker te schijnen aan de blauwe hemel. We staan hier op een fijne plek te kamperen en we zijn wel toe aan een rustdag. In het zonnetje proberen we te genieten van een ontbijt van waterige havermout. Niet te eten, dus snel op de fiets naar de lokale supermarkt voor een uitgebreid ontbijt van sinaasappel, yoghurt, brood met salami, kaas en tomaat. Dat vult een stuk beter.

Floor heeft zin om lekker in de zon te chillen en te lezen. Ik ga de omgeving verkennen. Zonder bagage vormen de hellingen en de onverharde bospaden geen enkel probleem. Ik volg een verharde weg in noordelijke richting door de beboste hellingen van Nationaal Park Chriby. De route door het beukenbos is erg mooi en sereen. Er is niemand anders dan ik. Ik passeer tientallen beekjes die van de hellingen naar benende klateren. Richting Stupava volgt een zwaar deel, waarbij flink moet worden geklommen over onverharde paden. Ik kom terecht in een hooggelegen weidegebied tussen de loofbossen. Het groen is hier aanwezig in een grote variëteit aan verschijningsvormen. De lente is een prachtig seizoen, want ook de weidebloemen staan vol bloei. Ik passeer kleine boerendorpen en rij over wegen die worden omzoomd door kastanjes in volle bloesem. Over een onverhard en door de modder glad pad, vervolg ik mijn weg in zuidelijke richting. Dit stuk is zwaar met hellingen tot 15 procent. De moeite wordt beloond, want niet alleen is de omgeving erg mooi, ook steken er twee ree‰n, in alle rust, vlak voor me over. Even later volgt er een vos die het wat sneller doet. Vanaf Vresovice rij ik weer tussen de gele velden. In de dorpen hebben de huizen in de heuvels gemetselde opslagplaatsen. Deze zijn afgesloten met zware houten deuren. In de boom achter ons koekoekt een koekoek. Het mysterie van het nachtelijke prehistorische geluid is opgelost. We kamperen in de buurt van een kinderboerderij, waarvan de ezel ‘s nachts helemaal los gaat.

Als ik weer terug ben op de camping heb ik er 37 kilometer opzitten. Tijd voor ontspanning en enig onderhoud aan de fietsen. De remmen afstellen en de ketting reinigen en smeren. De fietsen lopen weer als een zonnetje. Dat is maar goed ook, want we moeten voor het avondeten naar het zes kilometer verderop gelegen Medlovice. We waren even vergeten dat bijna alle restaurants in Tsjechië op maandag zijn gesloten. We sluiten de dag af bij ons kampvuur met op de achtergrond het vrolijke gefluit van de vogels die nog niet slapen willen.

De paradox van schulden.
Floor signaleert dat de Tsjechen steeds vaker in een nieuwe, dure auto rondrijden. De meeste mensen kunnen dan nooit met eigen geld betaald hebben. Ze hebben dus geld moeten lenen om de auto te kunnen kopen. Wat geldt voor auto?s, geldt voor de meeste dure spullen die men heeft. Hoe meer mensen aan materiële bezittingen hebben, hoe rijker ze dus zouden moeten zijn. Vaak echter bestaat hun bezit uit de afbetaling van de schulden die zijn gemaakt om de spullen überhaupt te kopen. Een hypotheek is niets anders dan een lening, waarbij het huis als onderpand dient. Het hele economische systeem is er bij gebaat dat er zo veel mogelijk hypotheken zijn en worden afgesloten. Het is fictief geld, maar al die fictie creëert wel onze welvaart. Rijkdom en welvaart zijn paradoxaal genoeg gebaseerd op schulden. Een land zonder schulden, heeft daardoor een ander land moeten leegroven. Iets of iemand moet het noodzakelijke schuldengat vullen. Een land als Tsjechië kende tot voor kort waarschijnlijk maar weinig huishoudens met een hypotheek. De huizen waren van de mensen, vooral de huizen buiten de steden. Totdat er iemand langs kwam met een geniaal idee. Die persoon kon de huizenbezitter zonder schulden, geld lenen voor de aanschaf van mooie dingen of voor het onderhoud van de woning. Het enige wat er werd gevraagd was de woning als onderpand te laten dienen. Zie daar de strop. Midden in de nacht schrik je wakker met de realisatie dat je helemaal geen eigen woning meer hebt. Je hebt een schuld en als je die niet afbetaald, word je uit je woning gezet. Wat een geniaal systeem. Rijkdom gaat niet over de hoeveelheid spullen die je hebt, maar over de mate van onafhankelijkheid.

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of