Vanaf de Malá Fatra rijden we over de E50 naar het oosten. Ružomberok kondigt zich aan met fabrieksschoorstenen met een rode band, van papier-, pulp-, baksteen- en textielfabrieken. Over en langs de weg lopen de buizen van de stadsverwarming. Een verkeerde afslag brengt ons in Partizánska Ľupča, en daar besluiten we het toeval zijn gang te laten gaan. Een zandweg voert door akkers met uitzicht over het brede dal van de Váh, steeds ruiger, tot langs het reservaat Sliačske travertíny. Daar liggen een uitgedoofde geiser en een moeras met zout water. De rit erheen boeit ons meer dan het reservaat zelf.
Binnendoor gaan we via Liptovská Lužná, een lint van een dorp met vijf potraviny, de dorpswinkeltjes, en geen eind. Op de pas naar Banská Bystrica rijden we in een rij vrachtwagens. Na de Lidl in Banská Bystrica kiezen we een smalle weg langs de beboste zuidflank van de Nízke Tatry, de Lage Tatra. In Tále, een vakantiedorp voor Slowaken, ligt de zwemvijver vol bruine lijven. Er past nog een handvol bleke Nederlanders bij.
Een boerencamping in Rohozná
Camping Sedliacky Dvor, het Boerenhof, ligt in Rohozná, net voorbij Brezno, met rondom vrij uitzicht over golvende heuvels. Floor merkt op dat het een Nederlandse camping is, en we vrezen het ergste. Dat blijkt mee te vallen. Dion, de eigenaar, begon hier in 2006 met zijn gezin en wil juist Slowaken en Tsjechen trekken. De camping heeft twintig plekken. Dat is net genoeg om van te leven, omdat ze ook een caravan, een grote tent en een B&B-kamer verhuren. De zwemvijver is dit jaar opnieuw gegraven, want de vorige spoelde weg in een noodweer. Het grootste deel van hun zes hectare verpachten ze aan een boer uit de buurt.
Al uren zien we onweersbuien door het dal naast ons trekken. Als de burrito’s op tafel staan, zijn wij aan de beurt. Met volle borden vluchten we naar de veranda en kijken hoe de regen van de overkant van het dal op ons afkomt.
Over de Chopok naar de Ďumbier
Bij het ontbijt eten we eieren van de kippen die tussen de tenten scharrelen. Om half negen rijden we naar Srdiečko, op 1.216 meter, het dalstation onder de hoogste toppen. Onder de stoeltjeslift staat een betonnen parkeergarage. De lift brengt ons naar Chata Kosodrevina op 1.500 meter. Dit is het grootste skigebied van de Nízke Tatry, en dat zie je aan de kaalgeschoren hellingen en de nieuwe pistes die er nog bij komen.
Hoger op de berg wordt de lucht koeler en beter te verdragen dan beneden in het dal. Op de top van de Chopok (2.024 meter) is het druk met Slowaken en Tsjechen die met de grote lift vanaf de noordkant zijn gekomen. Bijna iedereen begint de dag in de Kamenná chata, de berghut vlak onder de top, met een halve liter pivo en een bord eten. Wij nemen een grote en een kleine kofola, de Tsjecho-Slowaakse cola, daarna knoedels met gerookt vlees en zuurkool en aardappelpannenkoeken met kaas.
Daarna lopen we over de kam naar het oosten. Het pad is belegd met grote platte stenen, er is geen schaduw en wel een koele wind. Over het Demänovské sedlo en de Krúpova hoľa bereiken we de Ďumbier (2.043 meter), de hoogste top van het gebergte. Wandelen is hier een volkssport, en het is vakantie en weekend tegelijk. Op de top laten Slowaken een stempel in hun wandelboekje zetten. Terug kiezen we bij het Krúpove sedlo het pad dat onder de toppen langs naar Kosodrevina loopt. Daar is het warmer en groeit er weer struikgewas. Om kwart voor vier halen we de laatste lift naar beneden, met vijftien kilometer in de benen.
Op de camping maken we tosti’s in de koekenpan en duiken we in de vijver. In de koelkast staan bier en witte wijn, en het leven is goed, tot er een paar Nederlandse gezinnen het terrein op rijden. Op dat moment besluiten we verder te trekken.
Noodweer in Brezno
De volgende ochtend zitten we zonder plan op een terras aan het plein van Brezno. De koffie staat net op tafel als het noodweer losbarst. Een halfuur lang valt de regen als uit een douche, en de windstoten jagen ons naar binnen. Daar kiezen we de volgende bestemming: de Západné Tatry, de Westelijke Tatra, aan de andere kant van de Nízke Tatry.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Praktische informatie
Overnachten: camping Sedliacky Dvor in Rohozná bij Brezno kostte in 2012 € 12 per nacht. Een gekoeld biertje of glas witte wijn kostte € 0,75, verse broodjes en eieren samen € 1,50. Er is een zwemvijver; caravan, tent en B&B-kamer zijn te huur.
Stoeltjeslift Srdiečko–Kosodrevina: retour € 5 per persoon in 2012. Parkeren in de garage onder het dalstation. Let op de vertrektijd van de laatste lift naar beneden; wij haalden hem om kwart voor vier net.
Wandeling Chopok en Ďumbier: van Chata Kosodrevina naar de Chopok, over de kam via het Demänovské sedlo en de Krúpova hoľa naar de Ďumbier, terug over het Krúpove sedlo en het blauw gemarkeerde pad onder de toppen naar Kosodrevina. Ongeveer vijftien kilometer. Boven de boomgrens is er geen schaduw.
Eten op de kam: in de Kamenná chata onder de top van de Chopok betaalden we in 2012 € 10 voor twee maaltijden en twee kofola.
Zwemmen: de zwemvijver in Tále aan de zuidkant van de Nízke Tatry, tussen Banská Bystrica en Brezno.
Plan je reis
- Overnachten in Slowakije: vergelijk accommodaties ›
- Trein-, bus- en vliegtickets in Europa: vergelijk op Omio ›
- Activiteiten en excursies in en rond Brezno: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Waar dit verhaal ligt
Bekijk de volledige kaart van Slowakije ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Slowakije ›
De sluizen van Gabčíkovo15 juli 2012
Edelherten bij zonsopkomst, regen in Bratislava14 juli 2012
Een stad in een krater en een camping aan het eind van de weg13 juli 2012Plan je eigen reis door Slowakije
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen