De Bílé Karpaty: wandelen op de grens van Moravië

Published: Updated: 0 comments

Na twee weken Slowakije rijden we via Trenčín en Drietoma Moravië binnen, het oostelijke deel van Tsjechië. Het verschil met de overkant van de grens zie ik meteen: gladdere wegen, dorpen met opgeknapte gevels, plantsoenen waar iemand het gras maait. Vier nachten staat onze tent op de camping van Bojkovice, een stadje aan de voet van de Bílé Karpaty, de Witte Karpaten. Twee jaar eerder kwamen we hier op de fiets langs en zaten we de regen uit in een gehuurd chalet. Nu hebben we een auto, wandelschoenen en vier dagen zonder plan.

Bojkovice

Bojkovice is klein genoeg om op de eerste avond helemaal rond te lopen. In het eerste restaurant dat we tegenkomen bestellen we česneková polévka, de Tsjechische knoflooksoep, en topinka: een snee brood die in knoflookolie is gebakken, hier met kipfilet en kaas. Op de camping staat ’s avonds een denní menu op het bord, het dagmenu. Vandaag zijn dat knoedels met rundvlees in dillesaus.

Grondprijzen in Uherský Brod

De tweede ochtend regent het zodra we de tent openritsen. In plaats van te fietsen rijden we naar Uherský Brod, een compact stadje met een kerk midden in het centrum. Ik blijf langer staan bij de etalage van een makelaar dan bij de kerk. Onder de foto’s van akkers en boomgaarden staan bedragen die een fractie zijn van wat een bouwkavel in Nederland kost. In het zuiden van Slowakije heb ik met Rasti al een verwaarloosd terrein op het oog met een beukenbos en twee huizen, waarvan er één sinds de jaren twintig leegstaat. Hier ligt de lat iets hoger, maar het idee om met eigen spaargeld iets te beginnen in Midden-Europa rijdt de rest van de reis gewoon mee.

In Uherské Hradiště, waar we in 2010 met de fietsen op de camping stonden, ligt een kruispunt open. Twintig wegwerkers zijn erbij betrokken. Twee van hen werken, één met een pikhouweel en één met een schop. De andere zes rond het gat kijken hoe het langzaam dieper wordt.

’s Middags is het droog en huren we op de camping twee fietsen. Op de eerste helling buiten het dorp snappen we waarom ze nog beschikbaar waren. Onze eigen reisfietsen staan thuis in de schuur. We komen tot het terras van een café in Pitín, waar we het bij bier en een zak chips laten.

Over de grenskam

De derde dag rijden we naar Brumov-Bylnice, in het oosten van de Witte Karpaten. Het gebergte is de westelijkste uitloper van de Karpaten en sinds 1996 een biosfeerreservaat van UNESCO, vanwege de bloemrijke hooilanden met orchideeën, de beukenbossen, de bronnen en de oude boomgaarden. Bij de potraviny in het dorp zetten we de auto neer. Met vier liter water en een tas vol broodjes lopen we omhoog, eerst door weiden vol wilde bloemen, dan door gemengd bos.

Boven volgt het pad de grens met Slowakije over ronde toppen die nergens aan de achthonderd meter komen. We zien de hele dag geen andere wandelaar. Wel hoogzitten: aan bijna elke bosrand staat een houten jachthut of uitkijktoren, gericht op de weide ervoor. In juli staan ze leeg. In het najaar zal het hier drukker zijn dan vandaag.

De afdaling eindigt in Nedašova Lhota, een dorp dat we nog kennen van de fietsreis van 2010. Na vijf minuten wachten stopt de lijnbus die ons terugbrengt naar de auto in Brumov-Bylnice.

Alleen naar Pod Žitkovským vrchem

De vierde dag blijft Floor met een boek op de camping en ga ik alleen. Op weg naar Krhov loop ik met de wind tegen door de akkers, zodat de reeën me pas opmerken als ik al dichtbij ben. Een paar Tsjechen wijzen me ongevraagd de weg en ontdekken dan dat ik die al liep. Na Krhov klimt het pad steil door een donker bos van dennen en beuken naar Pod Žitkovským vrchem, een hooggelegen kom tussen groene heuvels. Koeien grazen op de steile weiden, en uit de bosrand vallen beekjes als kleine watervallen de wei in. Op het terras van het enige hotel ben ik de enige gast. De bediening blijft koel tot ik mijn kofola, de Tsjechische cola met een zweem karamel, en een bord bryndzové halušky in het Tsjechisch bestel.

Op de terugweg wordt het in het bos donker voordat het avond is. Vanaf de bosrand boven Bojkovice zie ik waarom: een zwarte wolk met rode vlekken schuift het dal in, met slurven die onder de onderkant uithangen. Beneden valt de regen al in grijze strepen. Ik blijf te lang fotograferen. Als de eerste windstoot komt, sta ik met mijn rug tegen een dikke den, terwijl de regen horizontaal door het bos jaagt en de stammen om me heen diep doorbuigen. Mijn regenjas houdt het niet tegen.

Na tien minuten is de ergste bui voorbij, en aan de overkant van het dal flitst de volgende al. Het pad naar beneden is een beek van modder. De regen heeft mijn geur uitgewist: reeën blijven staan tot ik vlakbij ben, en een marter of hermelijn schiet vlak voor mijn schoenen het pad over. Na achtenhalf uur loop ik de camping op. De tent staat er nog. Floor heeft de bui onder een brug uitgezeten, met een kolkende beek onder haar voeten.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Praktische informatie

Bereikbaarheid: Bojkovice ligt in het oosten van Moravië, vlak bij de Slowaakse grens. Vanuit Bratislava rijd je over de snelweg naar Trenčín en daarna via Drietoma de grens over. Uherský Brod en Uherské Hradiště liggen ten westen van Bojkovice.

Overnachten: de camping in Bojkovice kostte in 2012 290 kronen (ongeveer € 12) per nacht voor twee personen met tent. Er is een restaurant met een dagmenu en je kunt er fietsen huren. Een avondmaaltijd met bier voor twee kwam op 536 kronen (ongeveer € 21).

Wandeling over de grenskam: van Brumov-Bylnice over de grenskam met Slowakije naar Nedašova Lhota, een dagtocht over toppen onder de 800 meter. Onderweg is geen horeca, dus neem genoeg water mee. Terug met de lijnbus naar Brumov-Bylnice, in 2012 16 kronen (€ 0,65) per persoon.

Wandeling naar Pod Žitkovským vrchem: vanaf Bojkovice via Krhov, heen en terug achtenhalf uur en 25 tot 30 kilometer. Bovenaan staat een hotel met terras; een kofola en bryndzové halušky kostten in 2012 samen 112 kronen (€ 4,30). In de zomer trekken er geregeld zware onweersbuien over, dus begin vroeg.

Bewegwijzering: de routes in de Bílé Karpaty zijn gemarkeerd met de rode, blauwe, groene en gele strepen van de Tsjechische wandelbond KČT.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Waar dit verhaal ligt

Plan je eigen reis door Tsjechië

De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.

Naar de reisgids Tsjechië ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie