’s Nachts is de regen gestopt; de vogels trekken zich nergens iets van aan. Ons ontbijt wordt afgebroken door een nieuwe bui, dus we kruipen de tent weer in. Om tien uur stopt het, tegen de verwachting in, en breekt de zon zelfs af en toe door. We rijden langs het stuwmeer van Seč, klimmend en dalend door kleinschalig boerenland: grazende koeien, originele boerderijen, brandend afval, wapperende was, kersenbomen in bloei. En weer die harde wind tegen, die hellingen van 7 tot 9 procent tot een uitdaging maakt en op afdalingen zelfs bijtrappen vereist. In een van de dorpen staat een duizend jaar oude linde, onderhouden en beschermd.
Dertig kilometer is genoeg
Na dertig kilometer zijn we kapot van het klimmen en de wind. We lunchen in Trhová Kamenice tussen de arbeiders: aardappelen, augurken en een flink stuk beenham. Wij spoelen het weg met frisdrank, de arbeiders met pivo en wodka. 159 KC. Opgeladen rijden we de laatste kilometers naar Hlinsko, een verrassend aantrekkelijk plaatsje. Bij toeval komen we door de museumwijk Betlém, een rij houten huizen uit de zeventiende en achttiende eeuw, met gras dat tot aan de gevels doorloopt.
Wij zouden de gemiddelde leeftijd maximaal met een jaar omlaag halen.
Buiten het seizoen is alles rustig
Met enige moeite vinden we een pension tussen de houten gebouwen, 700 KC. Buiten het seizoen reizen heeft voordelen: accommodatie is geen probleem en overal is het rustig. Binnen een half uur is onze kamer een uitdragerij van natte spullen; we stoken de kachel flink op. Op zoek naar een eetplek lopen we een rondje door het plaatsje. In de kroeg beneden is een bejaardenpartij gaande, met accordeon en dronken zestigplussers. Geen plek voor ons; we zouden de gemiddelde leeftijd hooguit met een jaar omlaag halen. Boven kan het wel: Floor neemt forel, ik kies iets onbekends van de kaart dat een spies blijkt. Het lokaal gebrouwen bier spoelt alles weg. 310 KC.