Home AziëSingaporeDe vier gemeenschappen en hun wijken

De vier gemeenschappen en hun wijken

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Straat in Chinatown in Singapore met rode lantaarns, kleurrijke winkelpandjes en marktkraampjes
Straat in Chinatown in Singapore met rode lantaarns, kleurrijke winkelpandjes en marktkraampjes

Singapore presenteert zichzelf graag als een geslaagd voorbeeld van samenleven, en die zelfpresentatie is niet uit de lucht gegrepen. Op een klein oppervlak wonen Chinezen, Maleiers, Indiers en een reeks kleinere groepen naast elkaar, elk met een eigen taal, keuken en godsdienst. Hoe dat is georganiseerd, en waar de reiziger het ziet, verklaart een groot deel van het straatbeeld.

CMIO: de vier hokjes

De overheid deelt de bevolking sinds de onafhankelijkheid in vier categorieen in, samengevat als CMIO: Chinees, Maleis, Indiaas en Overig. Ongeveer 74 procent is Chinees, 13,5 procent Maleis en 9 procent Indiaas; de rest, de categorie Overig, omvat onder meer de Euraziaten en kleinere gemeenschappen. Die verhouding geldt voor de inwoners met een paspoort of een permanente verblijfsvergunning, ruim vier miljoen mensen, en niet voor de hele bevolking van 6,2 miljoen. Die indeling staat op het identiteitsbewijs en bepaalt zaken tot in het onderwijs en de woningtoewijzing aan toe. Ze wordt bekritiseerd als star, maar ze is ook het raamwerk waarmee Singapore zijn diversiteit bestuurt.

De taalsituatie volgt die verdeling. Engels is de gemeenschappelijke werktaal en de voertaal op school, terwijl elke leerling daarnaast zijn zogenoemde moedertaal leert: Mandarijn, Maleis of Tamil. Op straat versmelt dat alles tot Singlish, waarin een Engelse zin zomaar eindigt op het Chinese of Maleise partikeltje lah.

De Chinese meerderheid en de Peranakan

De Chinese Singaporezen stammen grotendeels af van migranten uit Zuid-China, uit provincies als Fujian en Guangdong, die in de negentiende en vroege twintigste eeuw naar de haven trokken. Hun handelsgeest wordt vaak genoemd als verklaring voor de snelle opkomst van de stad. Chinatown, met zijn tempels, medicijnwinkels en felgekleurde winkelpandjes, is historisch hun wijk, al is het inmiddels net zo goed een toeristische bestemming.

Een bijzondere subgroep zijn de Peranakan of Straits-Chinezen, nakomelingen van vroege Chinese migranten en lokale Maleise vrouwen. Uit die vermenging ontstond een eigen cultuur met een eigen keuken, kleurrijke tegels en kralenschoenen, vandaag zichtbaar in de pastelkleurige huizen van de wijk Katong en in de musea.

De gouden koepel van de Sultan-moskee aan een kleurrijk straatje in Kampong Glam in Singapore

Maleiers, Indiers en de kunst van het mengen

De Maleiers zijn de oorspronkelijke bewoners van de regio en overwegend moslim. Hun culturele hart ligt rond Kampong Glam, met de gouden koepel van de Sultan-moskee, en rond Geylang Serai, dat vooral tijdens de ramadan tot leven komt. De Indiase gemeenschap, met wortels vooral in Tamil Nadu in Zuid-India, concentreert zich rond Little India, waar hindoetempels, goudwinkels en de geur van jasmijn en wierook de toon zetten. Tijdens het oogstfeest Pongal wordt daar suikerriet naar de tempel gebracht.

Dat de gemeenschappen niet in aparte getto’s terechtkomen, is beleid. In de overheidswoningbouw geldt een spreidingsregel, de Ethnic Integration Policy, die per flatgebouw en per buurt een maximum stelt aan het aandeel van elke groep. Het gevolg is dat de meeste Singaporezen letterlijk met buren van een andere afkomst op de gang wonen. De historische wijken zijn daardoor eerder cultureel en toeristisch centrum dan woonconcentratie.

Rijen schoenen voor de ingang van een rijk versierde hindoetempel in Singapore

Godsdiensten naast elkaar

De religieuze kaart volgt de etnische. Boeddhisme en taoisme domineren onder de Chinezen, de islam onder de Maleiers, het hindoeisme onder de Indiers, en het christendom is over de groepen heen gegroeid. Geen enkele godsdienst heeft de meerderheid, en bijna een op de vier inwoners rekent zich tot geen enkele. Het meest zichtbare gevolg is de dichtheid: het komt voor dat een taoistische tempel, een moskee en een hindoetempel binnen enkele honderden meters van elkaar staan, elk met een eigen kalender van feestdagen die samen het hele jaar vullen.

In South Bridge Road staat de oudste hindoetempel van de stad op een steenworp van een van de oudste Chinese tempels, en op beide stoepen liggen de schoenen van de bezoekers netjes op een rij.

Jeroen Kleiberg

Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Foto’s uit Singapore

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Zonder advertenties

Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie