Weinig steden zijn zo doelbewust ontworpen als Singapore. Waar andere metropolen zijn gegroeid rond een rivier of een handelsroute, is Singapore voor een groot deel gepland, gebouwd en soms letterlijk uit zee opgehoogd. Voor de reiziger levert dat een stad op die opvallend ordelijk, groen en efficient aanvoelt, en die daarmee net zo goed iets verraadt over de manier waarop het land wordt bestuurd.
Land dat er niet was
Ruimte is in een stadstaat het schaarste goed, en Singapore maakt het bij. Sinds de jaren zestig is het grondgebied met landaanwinning van ongeveer 580 naar ruim 740 vierkante kilometer gegroeid, een toename van meer dan dertig procent. Hele wijken staan op opgespoten zand, waaronder het financiele district rond Marina Bay en delen van de haven en de luchthaven. Het zand daarvoor wordt aangevoerd uit de regio, wat inmiddels tot exportbeperkingen bij buurlanden heeft geleid, dus zoekt Singapore het steeds vaker in het indijken van zee-armen in plaats van ophogen. De kaart van het eiland is, met andere woorden, geen vast gegeven maar een werk in uitvoering.
Wonen op stapels
Het meest zichtbare stempel op het landschap komt van de HDB, de Housing and Development Board. Sinds de onafhankelijkheid heeft die overheidsinstantie de stad volgebouwd met flatcomplexen, en ongeveer acht op de tien Singaporezen wonen vandaag in zo’n woning. Anders dan sociale woningbouw elders zijn deze flats grotendeels koopwoningen: het overgrote deel van de bewoners is eigenaar, meestal via een langlopende erfpacht. De flats zijn per wijk gegroepeerd rond een hawker centre, winkels en een metrostation, en de al genoemde spreidingsregel zorgt dat de bevolkingsgroepen door elkaar wonen. Het resultaat is een stad zonder echte sloppen en zonder echte villawijken van betekenis, waar de middenklasse verticaal is opgeslagen.
Een tuin die ook een stad is
Singapore afficheert zich als City in a Garden, en dat is meer dan een slogan. Snelwegen zijn overwoekerd met klimplanten, gevels worden begroend en het eiland telt een dicht netwerk van parken. De bekendste uiting is Gardens by the Bay, met zijn kunstmatige Supertrees, metalen bomen begroeid met planten. Achter het groen zit een even praktische bekommernis om water. Het land heeft zelf te weinig, en om niet afhankelijk te zijn van de import uit Maleisie vangt Singapore regenwater op in reservoirs, ontzilt het zeewater en zuivert het afvalwater tot drinkwater onder de naam NEWater. De stad is groen deels omdat groen mooi is, en deels omdat elke druppel telt.
Rijden mag, maar het kost je
Het vervoer weerspiegelt dezelfde planningsdrang. Het metronet, de MRT, opende in 1987 en beslaat inmiddels zes lijnen en ruim 240 kilometer spoor. Het systeem is grotendeels geautomatiseerd, met glazen wanden tussen perron en spoor en treinen die zonder bestuurder rijden, en het is voor de reiziger de snelste manier om zich te verplaatsen. Tegelijk ontmoedigt de overheid het autobezit actief: wie een auto wil, moet eerst een peperduur recht kopen om er tien jaar een te mogen hebben, het Certificate of Entitlement, dat de aanschaf tot een van de duurste ter wereld maakt. De file wordt zo niet zozeer bestreden als wel uitgeprijsd. Het is een stad die je aanraadt de trein te nemen en dat advies kracht bijzet via je portemonnee.
Onder de Supertrees bij Marina Bay staan de wandelaars op grond die vijftig jaar geleden nog zee was, en niets in het strakke gazon verraadt dat.
Plan je reis
- Overnachten in Singapore: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Singapore: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Singapore: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Verder in de reisgids Singapore
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Achtergrond
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.