Voor ik aan deze fietsreis door Namibië, Botswana en Zambia begin, weet ik één ding zeker: dit wordt geen tocht van dorp naar dorp met om de tien kilometer een terras. De afstanden zijn hier anders. Water, brandstofpunten en overnachtingsplekken plan je vooruit. Soms zelfs je rustdagen.

De drie landen hebben overeenkomsten: links rijden, uitgestrekte natuurgebieden, onverwachte controleposten en wegen die na strak asfalt zomaar overgaan in zand of wasbord. Tegelijkertijd verschilt elk land in detail. Namibië is logistiek overzichtelijk en strak georganiseerd. Botswana voelt stiller en ruimer, maar vraagt om meer zelfredzaamheid zodra je de hoofdwegen verlaat. Zambia is levendiger en drukker, met wegen die je alert houden.

Op deze pagina verzamel ik de praktische basis: grensregels, invoerbeperkingen, verkeersregels, brandstof, wegcondities en andere aandachtspunten voor zelfstandig reizen. Dit vormt de achtergrond bij mijn dagelijkse fietsverhalen. In die verslagen wordt duidelijk hoe theorie en praktijk zich tot elkaar verhouden — hoeveel liter water echt nodig is, hoe een controlepost daadwerkelijk verloopt en wat “grote afstand” betekent wanneer je zelf moet trappen.

Dit is het kader van de reis. De dagverhalen laten zien hoe het uitpakt.