Voor de eerste vijftig kilometer na Windhoek is er geen gegarandeerde bevoorrading. We slaan lunch en extra water in en staan opnieuw bij de pinautomaat: de limiet is N$2.000 (ca. €100) per opname, dus we pinnen meerdere keren achter elkaar. In de stad werkt digitaal betalen zonder problemen. Hoe ver de creditcard het buiten de grotere plaatsen haalt, weten we nog niet, en dus gaan we met contant geld op pad.
De overgang van Windhoek naar de leegte is abrupt. Geen voorsteden, geen industrieterrein: de stad houdt op en het landschap neemt het over. We rijden zuidwaarts het centrale plateau op, richting de Kupferbergpas op 2.067 meter. De savanne staat groen van de recente regen. De acacia’s langs de weg dragen doorns van enkele centimeters; één verkeerde lijn en de band is lek. De bavianen in de bomen kijken ons na en hebben van dat alles geen last.
Na de pas lunchen we onder een paar acacia’s. Salade en kip. Schaduw is hier iets waar je naar zoekt.
Voorbij het asfalt
Kort na de middag stopt het asfalt. Ze hebben er een mooi bord bij gezet. De weg wordt gravel, en dat is de standaard voor het grootste deel van het Namibische wegennet: asfalt verbindt de steden en de economische knooppunten, de rest van het land doet het met grind. Voor de 4×4’s die ons passeren maakt dat niets uit. Voor ons betekent het concentratie op los gruis, stofwolken en opspattend grind, en een lager gemiddelde.
Op de pas is er nog bereik. We appen de boerderij waar we willen slapen met de vraag of er plek is voor twee fietsers. Even later komt de bevestiging. Kort daarna valt het netwerk weg en blijft het weg. Je regelt hier dingen wanneer het kan, niet wanneer het uitkomt.
Vee, wild en hetzelfde hek
Aan het eind van de middag bereiken we Steinheim Private Game Farm, tweeduizend hectare. Veel boeren combineren hier veeteelt met toerisme: de runderen leveren de basis, de gasten het verschil. We kamperen bij een droge kreek, naast een gebouwtje met een douche en een keuken. De boer komt later aanrijden in een Land Cruiser.
Het land is verdeeld door hekken voor het vee, maar zebra’s, jakhalzen en luipaarden trekken er dwars doorheen.
Geen reservaat dus, maar een werkend boerenbedrijf waar het wild gewoon meedoet. We koken pasta met tonijn in het donker. In de verte horen we bavianen. Van dichtbij het gesnurk van Maurits. Daar heb je vrienden voor.
Foto’s uit Namibië
Meer foto’s uit Namibië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Namibië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
Spring naar een andere aflevering
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.