Davit Gareja is een middeleeuws kloostercomplex op de halfwoestijnhelling in het uiterste zuidoosten van Georgië, tegen de grens met Azerbeidzjan. Het ligt ver van elke bewoning, in een kaal, golvend landschap van kleikleurige heuvels waar in de zomer weinig groeit. De afstand en de dorheid maken de plek des te opmerkelijker: hier, waar bijna niets leeft, staat een van de oudste geestelijke centra van het land.

Grotten in de kale heuvels
Het complex gaat terug op de zesde eeuw, toen de monnik David Garedjeli zich met een aantal volgelingen in de grotten van de heuvels terugtrok. Wat begon als kluizenaarsholen groeide uit tot een reeks kloosters, uitgehakt in de zachte rots, met refters, cellen en kapellen. Het belangrijkste, de Lavra, ligt aan de Georgische kant en is nog altijd bewoond door monniken. Hoger op de kam ligt Udabno, met grotten waarin nog middeleeuwse fresco’s te zien zijn.
De ligging op de grens is niet zonder problemen. De grenslijn met Azerbeidzjan loopt dwars over de heuvelkam, en over het precieze verloop bestaat al jaren onenigheid, waardoor de toegang tot de hoger gelegen grotten soms wordt beperkt. Voor de reiziger is Davit Gareja vooral een plek van stilte en ruimte: een dagtocht vanuit Tbilisi door een landschap dat met de rest van Georgië niets gemeen lijkt te hebben.
Op de kam bij Udabno waait de wind door lege grotten met beschilderde wanden, en aan de andere kant van de heuvel begint zonder hek of bord een ander land.
Plan je reis
- Overnachten in Georgië: vergelijk accommodaties ›
- Trein-, bus- en vliegtickets in Europa: vergelijk op Omio ›
- Activiteiten en excursies in Georgië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Georgië
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.


