Bevolking en talen

Georgië telt bijna vier miljoen inwoners, van wie ruim 86 procent etnisch Georgisch is. Toch is het land minder homogeen dan dat cijfer suggereert, want binnen het Georgische volk bestaan uitgesproken regionale groepen, en langs de randen van het land wonen minderheden met een eigen taal en geloof. Wie door Georgië reist, merkt dat identiteit hier sterk aan streek gebonden is.

Een taal zonder verwanten

Het Georgisch behoort tot de Kartvelische taalfamilie, een kleine groep die met geen enkele andere taal ter wereld verwant is. Naast het Georgisch zelf horen daar het Svan, het Mingreels en het Laz bij, talen die in eigen regio’s worden gesproken en voor andere Georgiërs grotendeels onverstaanbaar zijn. Het Georgisch wordt geschreven in een eigen alfabet, het ronde Mkhedruli, dat op straatnaamborden meteen opvalt omdat het op geen enkel Latijns of Cyrillisch teken lijkt. Onder oudere mensen wordt vaak nog Russisch verstaan, een erfenis van de Sovjettijd, terwijl jongeren steeds vaker Engels leren.

Groepen en streken

De regionale verscheidenheid is groot. In de hoge bergdalen van het noordwesten wonen de Svanen, in het noordoosten de Tush, elk met eigen gebruiken en een eigen dialect of taal. In het zuidwesten, in Adjara, leeft een van oorsprong islamitische Georgische bevolking, een gevolg van de Ottomaanse overheersing. Die interne verschillen zijn voor Georgiërs zelf een belangrijk deel van hun identiteit.

De grootste etnische minderheden wonen aan de randen van het land. In het zuidoosten, in de streek Kvemo Kartli, vormen Azerbeidzjanen de meerderheid; het zijn overwegend moslims die van landbouw leven. In het zuiden, rond Achalkalaki, wonen Armeniërs die er hun eigen kerk en taal hebben. Daarnaast zijn er kleinere groepen Russen, Osseten, Jezidi’s, Grieken en, in de Pankisi-vallei, Kisten, die verwant zijn aan de Tsjetsjenen. Veel Grieken en Joden, die tot de oudste gemeenschappen van het land hoorden, zijn na 1990 geëmigreerd. Tegelijk trekt de plattelandsbevolking naar Tbilisi, dat als enige stad blijft groeien terwijl bergdorpen leeglopen.

In een dorp in Kvemo Kartli hangt boven de winkel een bord in Georgische en Azerbeidzjaanse letters, en de mannen op het bankje ervoor schakelen moeiteloos tussen twee talen die niets met elkaar te maken hebben.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.