We verkassen naar een ander guesthouse waar een kamer is vrijgekomen, en schrijven een kaart voor de familie die ons onderdak gaf; die wordt met veel emotie ontvangen. Dan beginnen we aan de eerste wandeling. Vanaf Omalo dalen we door de naaldbomen naar de Pirikita Alazani, zo’n 350 meter lager in de kloof, en klimmen aan de overkant weer evenveel omhoog naar Shenako, een dorp van leisteen met een oude Georgische kerk op een heuveltop. Vlak naast de kerk ligt een animistische offerplaats, met een hoop verse schapendelen eromheen en een vettige, dode lucht.
Vanaf Shenako loopt het pad verder naar Diklo en de oude vesting die daarboven op een klif hoog boven Dagestan ligt, met een afgrond van zo’n duizend meter. Het landschap doet aan Mongolië denken: kale bergen, vrij rondlopende kuddes, bewaakt door de wolvendodende honden. De lucht wordt donkerzwart, en bliksemflitsen schieten horizontaal door de hemel en raken de toppen.
Achter de eerste rij bergen ligt een tweede, met toppen van ruim vierduizend meter; daarachter Tsjetsjenië en Dagestan.
Er is maar één weg Tusheti in en geen andere eruit. Om niet in de storm te belanden keren we om voordat we de vesting bereiken, en dalen in hoog tempo via een andere route af naar een Sovjet-hangbrug, vijftig meter boven het kolkende water. De eerste planken ontbreken, dus we moeten de brug op sprinten, en aan de overkant worstelen we door, over en onder omgevallen bomen omhoog. Net op tijd, zonder zware bui, zijn we om vier uur terug in de zon op het gras. ’s Avonds schuiven vier Georgische studenten internationale betrekkingen aan; we praten over de vraag of Georgië bij Europa hoort, en besluiten dat het in elk geval Europeser is dan Turkije. Daarna vuur met het hele dorp en te veel wijn.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering91. Over de Abano-pas, de slechtste weg van GeorgiëVolgende aflevering ›93. Oud Omalo en het einde van de wegSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen