Singapore is een Aziatische stad zonder de drukte en rommel die we elders zagen: schoon, onderhouden, ordelijk, al haalt het niet de netheid van een rijke West-Europese stad, en het wemelt er van de westerlingen en westerse producten. Vanaf het waterfront bij de Esplanade, in de volksmond “de durian”, kijken we uit op de skyline: een compacte massa wolkenkrabbers in het CBD, geen hoger dan 280 meter. Bij de haven hebben we een weids zicht op de containerterminals, met toevallig de Nedlloyd Rotterdam aangemeerd.
Een Aziatische stad zonder de nadelen van een Aziatische stad, en toch niet schoner dan thuis.
Chinatown en het maskertheater
In Chinatown, bijzonder in een stad die voor zeventig tot tachtig procent Chinees is, zijn de huizen fel en goed onderhouden, en de voorbereidingen voor het Chinees Nieuwjaar maken er een enorme markt van: het huis moet opnieuw worden ingericht, nieuwe kleren zijn nodig. Door de regen belanden we in een feesttent waar het Sichuan Chuan Open Variety uit Chengdu optreedt, met dans, kungfu en het bian lian: een speler die razendsnel zijn masker wisselt, van geel naar groen, goud, blauw en terug, tientallen keren, zonder dat je ziet hoe. Ook treedt een Singaporese zanger op wiens muziek we door heel China hadden gehoord zonder hem ooit te zien.