Met zeventig per uur door de tunnels naar Bolzano

Published: Updated: 0 comments

Ik word wakker onder een strakblauwe hemel, maar het is bitterkoud, want de zon heeft mijn weide nog niet bereikt. De afdaling naar Bolzano is spectaculair: een perfect geasfalteerde weg die alleen maar daalt, door een reeks lange tunnels. Met zeventig kilometer per uur flitsen de lampen aan me voorbij, en ik kan geen moment verslappen. Ik zak van 850 naar 250 meter.

Gisteren zat ik op 2.200 meter, vandaag rol ik naar 250, en straks moet ik naar 2.700.

Al die hoogte die ik nu weggeef, moet ik er straks weer bij klimmen. Lekker efficiënt. Maar ik kwam hier om door de Alpen te klimmen, en aan klimmen geen gebrek.

Bolzano noemt zich een fietsstad, en terecht. Over vrijliggende fietspaden rijd ik met grote aantallen andere fietsers door de stad. Ik laat er voor tien euro mijn haar knippen en koop bij Decathlon een deken, want de nachten zijn te koud. Daarna gaat het noordwaarts langs de Adige, over een fietspad vol vakantiefietsers. Veel van hen volgen de Via Claudia Augusta, de oude Romeinse weg en de makkelijkste route om met de fiets door de Alpen te komen.

Bij Merano sla ik af naar het westen, de Vinschgau in. Het fietspad loopt door een dal vol appelboomgaarden, en links en rechts worden de bergen steeds hoger. Donkere wolken pakken zich samen. Eerst heb ik de wind mee, dan draait hij vol tegen. Op een paar spetters na blijft het droog.

Morgen wil ik naar de 2.757 meter hoge Passo dello Stelvio, dus ik wil vandaag zo dicht mogelijk bij Laas eindigen. Vijf kilometer ervoor vind ik een mooie kampeerplek met drinkwater. Dan vervloek ik mezelf: ik heb nog geen boodschappen gedaan en nergens gegeten. Ik moet door naar Laas en weer terug, tien kilometer met honderd meter klimmen ertussen, terwijl ik moe ben. Boodschappen zo laat mogelijk doen scheelt gewicht, maar het maakt me minder vrij in het kiezen van een plek.

De weerberichten zijn slecht. Vooral in Zwitserland wordt het koud; rond Sankt Moritz, waar ik heen wilde, valt de komende dagen zelfs overdag sneeuw. De kans is groot dat ik morgen in ijskoude regen of sneeuw zonder uitzicht naar de top moet. Ik besluit dat morgen een rustdag wordt en boek een kamer in een wellnesshotel in Prato allo Stelvio.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Foto’s uit Italië

Meer foto’s uit Italië ›

De route

GPX-route downloaden

Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.

Download de GPX-route (€2,50)

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

De hele reis als GPX

Zeventien passen naar de zee: 24 fietsdagen, 1.756 km, met een track per dag. Bekijk de route

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

Hele reis (€7,50)
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 7 van 25 · Zeventien passen naar de zee28% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie