Home EuropaOostenrijkDoor het Gailtal naar de eerste pizza

Door het Gailtal naar de eerste pizza

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Het veldje in het bos is stil, maar ik word wakker in de wolken. Ik wil de Grande Strada delle Dolomiti fietsen, en daarvoor moet ik naar Cortina. Ik kan meteen de grens met Italië over en de hoofdweg nemen, of door het dal van de Gail. Mijn vaste regel is dat ik de rustigste en mooiste weg kies, dus het wordt het Gailtal.

Grote delen zijn kaalgekapt in de strijd tegen de letterzetter. Obertilliach, Austria – augustus 2021

Van een weg door een dal verwacht je dat hij redelijk vlak is, of in elk geval gelijkmatig stijgt. Deze weg gaat steeds op en neer, van het ene weinig opwindende dorp naar het volgende. Grote delen van de hellingen zijn kaalgekapt in de strijd tegen de letterzetter, de schorskever die zich in droge jaren door de sparrenbossen vreet. Oostenrijk doet me tot nu toe weinig. Ik zie bijna alleen ouderen, en het land lijkt op hen ingericht.

Na een lange afdaling kom ik bij Tassenbach weer langs de Drau, die in Italië Drava heet. Het fietspad is goed aangelegd, grotendeels vlak en vrijliggend, en onvoorstelbaar druk. Ik slalom tussen Italianen die een dagtocht naar Lienz maken en daar de fietstrein terug nemen, een trein met extra goederenwagons voor de fietsen.

Onderweg door het Gailtal. Egg, Austria – augustus 2021

Met de wind mee fiets ik Italië binnen. Vlak over de grens eet ik mijn eerste pizza van deze tocht, lekkerder en goedkoper dan alles in Oostenrijk. Daarna gaat het westwaarts, over een fietspad dat ik deel met Italiaanse gezinnen.

Aan mijn linkerhand verschijnen de kartelige toppen van de Dolomieten, en ik krijg ongelooflijk veel zin om erdoorheen te fietsen.

Kamperen in de Dolomieten. South Tyrol, Italy – augustus 2021

Dobbiaco is een druk vakantiedorp aan de voet van de Dolomieten. Op het plaatsnaambord staat ook Toblach: Zuid-Tirol was tot 1919 Oostenrijks en is officieel tweetalig. Ik doe boodschappen en sla af naar het zuiden, de fietsroute richting Venetië op, die tot Cortina doorloopt. Ik ben moe en heb geen zin meer in hoogtemeters. Bij een stampvolle camping aan de Toblacher See vul ik mijn waterzak, en iets verderop vind ik een verscholen plek langs een kristalheldere bergbeek. Liever alleen in de rust dan zonder privacy op een volle camping, waar ik mijn haringen tussen die van de buren moet slaan.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Foto’s uit dit verhaal

Meer foto’s uit Oostenrijk ›

De route

GPX-route downloaden

Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.

Download de GPX-route (€2,50)

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

De hele reis als GPX

Zeventien passen naar de zee: 24 fietsdagen, 1.756 km, met een track per dag. Bekijk de route

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

Hele reis (€7,50)
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 4 van 25 · Zeventien passen naar de zee16% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie