Weggaan valt tegen. De bungalow bij Menasina is beter dan we vooraf dachten, met de zee voor de deur en de bergen erachter. Toch laden we na vijf nachten de auto in. We zijn naar Corsica gekomen om meer te zien dan één baai. Het doel is Evisa, een bergdorp boven Porto.
Eerst moeten we nog een keer door de Calanche. De weg tussen Piana en Porto is smal en hangt op stukken boven de afgrond, met krappe bochten waar je niet te hard moet nemen. In Porto buigen we af, het binnenland in, en dan gaat het over een nog smallere bergweg omhoog. Steile hellingen, telkens een nieuw dal: ik hoor mezelf om de paar bochten iets zeggen wat op wow lijkt.
Fietsers zonder uitwijkplek
Op deze wegen rijden opvallend veel mensen met bepakte fietsen. Als fietser snap ik dat wel. De hellingen lopen zelden steiler op dan vijf of zes procent, en het uitzicht verandert bij elke haarspeld. Maar de weg is smal, er rijdt veel verkeer en een berm om naar uit te wijken is er niet. Komt er een bus achter je, dan heb je als fietser pech.
Bij Evisa zetten we de tent op een terrassencamping die tegen de berg aan ligt. De rode rotswanden aan de overkant doen me aan de Dolomieten denken. Bovenaan zijn de beste plekken vergeven. Helemaal onderaan, alleen te bereiken over een smal paadje, ligt nog een vrije plek, en die blijkt de stilste van het hele terrein. Geen buren in zicht, alleen de bergen.
De nacht valt tegen. Honden blaffen, de maan is vol en schijnt fel, de tent staat scheef en mijn slaapzak is net te dun voor deze hoogte. Maar zodra ik ’s morgens de rits opentrek en met koffie naar buiten kijk, is dat vergeten. Hoger op de camping staan de grote campers schouder aan schouder, met vooral gepensioneerde toeristen erin. We blijven graag onderaan.
Onderaan de camping, aan het eind van het smalle paadje, kijken we vanuit de tent recht op de rode rotsen.
Zeshonderd meter naar beneden
We blijven nog een nacht om de Gorges de Spelunca te lopen, een van de bekendste dagtochten van het eiland. Het hoogseizoen is voorbij, dus we rekenen niet op drukte. Vanaf het dorp gaat het meteen steil naar beneden, 600 meter tot op de bodem van de kloof. Mijn bovenbenen hebben de weken fietsen nog niet verwerkt, dus Mette neemt de rugzak over zodra het pad daalt.
Beneden staan de wanden van de kloof zo’n honderd meter recht omhoog. Tussen het grijze gesteente liggen poelen waar je tot op de bodem kijkt, en het water valt in kleine trappen van de ene naar de volgende. In de schaduw van de kloof eten we wat we meegenomen hebben. Daarna lopen we door naar Ota, aan het andere eind.
In de zomer rijdt er een bus van Ota terug naar Evisa. Nu, in september, niet meer, en de weg is ook nog afgesloten. We moeten dus lopen, en dat vinden we niet erg: zo zien we de kloof een tweede keer. Op de terugweg stoppen we bij de rivier en stappen het koude water in, wat na zo’n afdaling goed doet. Er lopen nu wel andere wandelaars, maar het blijft stil. Hoe het hier in augustus moet zijn, met families en kinderen die overal het water in willen, laat ik liever aan mijn fantasie over.
Dan komt de rekening van de ochtend: wat we zijn afgedaald, moeten we weer omhoog. Het pad zigzagt eentonig tegen de helling op. We zetten ons hoofd uit, nemen honderd hoogtemeters per keer en houden elke tien à vijftien minuten even stil. Boven in Evisa gaan we aan tafel bij een klein restaurant in de zon.
Terug op de camping is het weer stil. We maken pastis met sinaasappelsap, zoals aan zee, en zien hoe de zon achter de bergkam verdwijnt.
Ota ligt aan het eind van de kloof, en zonder bus is de weg terug naar Evisa hetzelfde pad, nu zeshonderd meter omhoog.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Praktische informatie
Hoe er komen: Van Menasina reden we door de Calanche van Piana naar Porto en daar landinwaarts over de bergweg naar Evisa. Reken op smalle wegen zonder uitwijkplekken, veel fietsers en hier en daar een bus.
Slapen: Wij stonden met de tent op een terrassencamping bij Evisa. Onderaan, via een smal pad, liggen een paar rustige plekken; boven staan de campers. Onze slaapzak was eind september ’s nachts net niet warm genoeg.
Wandelen: Rother 23, Gorges de Spelunca van Evisa naar Ota: start in Evisa op 829 m, 6,3 km en 2.30 uur enkele reis, ruim 600 m dalen en 140 m stijgen, blauw (makkelijk), en in de gids een van de toproutes. Wie terugloopt, zoals wij, verdubbelt dat en klimt op de terugweg zelf de 600 meter. Het toeristenbureau Ouest Corsica geeft voor de kloofwandeling vanaf Evisa (aan de D84, na de begraafplaats) 4 uur retour, en een korte variant vanaf de bruggen bij Ota van 1.30 uur retour. De Pont de Zaglia in de kloof is een beschermd monument.
Beste reistijd: Wij liepen de kloof op 23 september: weinig mensen, koel water in de poelen. In 2021 reed er alleen in het hoogseizoen een bus tussen Ota en Evisa, waardoor je enkele reis kunt lopen; in september reed die niet meer.
Nog weten: Van 15 juni tot en met 30 september is vuur maken en roken in bos en maquis verboden, en de Préfecture de Corse publiceert dagelijks om 18.00 het brandrisico per massief voor de volgende dag.
Plan je reis
- Overnachten in Corsica: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in en rond Evisa, Corsica: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Corsica
Meer foto’s uit Corsica ›
Waar dit verhaal ligt
Bekijk de volledige kaart van Corsica ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Corsica ›
Asco en Saint-Florent: moeflons bij de Col Perdu en een kustpad langs de Agriates6 oktober 2021Negen moeflons boven de Cirque de la Solitude4 oktober 2021
Wandelen rond Corte: van de Paglia Orba tot de meren van de Restonica3 oktober 2021Plan je eigen reis door Corsica
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen