Op de weg naar Piana kleuren de rotsen van de Calanche in de zon dieprood en oranje. Het is graniet, en graniet is het gesteente van het grootste deel van Corsica. Geologen delen het eiland in tweeën. Het westelijke en grootste deel, de Corse hercynienne, bestaat grotendeels uit één groot granietmassief, een batholiet die in het Carboon ontstond, 350 tot 300 miljoen jaar geleden, en die over 400 kilometer doorloopt van Calvi tot in het oosten van Sardinië. Het oostelijke deel, de Corse alpine, is veel jonger: metamorfe schistes lustrés, glanzende leisteen die in het Cenozoïcum werd gevormd. Daartussen loopt de sillon central, een zone rond Corte die van de monding van de Regino tot die van de Solenzara reikt. Ongeveer twee derde van het eiland is oud kristallijn gesteente.
Rood graniet en paarse rhyoliet
In het Onder-Perm volgde vulkanisme, eerst andesitisch en daarna rhyolitisch. De Monte Cinto en het schiereiland Scandola zijn allebei voorbeelden van een caldera, een ingestorte vulkaankrater. Bij Scandola is dat vanaf het water te zien: de kliffen bestaan uit paarse en roze rhyoliet, met zuilen die horizontaal liggen in plaats van rechtop. In de Calanche de Piana is het gesteente rood graniet. In het werelderfgoedgebied rond de Golf van Porto rijzen die kliffen tot 900 meter boven zee.
In het graniet zitten ronde holten, van een paar decimeter tot enkele meters groot. Ze heten tafoni, naar het Corsicaanse tafonu, gat. Hoe ze ontstaan is nog niet beslist. De ene verklaring zoekt het in zout uit zeenevel dat in het gesteente kristalliseert en het van buitenaf uithoolt, de andere in zwakke plekken die al ontstonden toen het magma afkoelde. Tafoni komen voor in het werelderfgoedgebied rond Porto en Piana.
Kloven en bergmeren
Vanuit Evisa, op 850 meter, daalt een oud muilezelpad af door de Gorges de Spelunca naar een Genuese brug en een dubbele brug bij de weg naar Ota. De wanden zijn op sommige plekken honderd meter hoog. Tussen de grijze rotsen liggen heldere poelen en kleine watervallen, en de rivier is ook in september koud. Verder naar het noorden stroomt de Fango, een bergbeek met helder water dat arm is aan mineralen. De stenen in de bedding hebben daar allerlei kleuren: rood, blauw, grijs en paars door elkaar.
Alle Corsicaanse bergmeren zijn door gletsjers uitgesleten. In ruime zin zijn het er ongeveer veertig, volgens strengere criteria (dieper dan 3 meter, groter dan een halve hectare) ongeveer vijftien. De Restonica bij Corte is een typisch glaciaal dal in het massief van de Monte Rotondo. Vanaf het eind van de weg lopen wandelaars naar Lac de Melo, op 1.711 meter, 6,2 hectare groot en 15,5 meter diep, het op een na grootste en het meest bezochte meer. Hoger ligt Lac de Capitello, op 1.930 meter, 42 meter diep en daarmee het diepste bergmeer van het eiland. Volgens een blad van het Parc naturel régional is het water er zeer helder.
Lac de Nino, op 1.743 meter en 6,5 hectare, is de bron van de Tavignano, de rivier die bij Corte door een diepe kloof stroomt. Rond het meer liggen pozzines: een korte grasmat met verspreide waterputjes, het laatste stadium van een meer dat langzaam dichtslibt. De oevers zijn aangetast door betreding en vee. Op de grasvlakte lopen runderen en halfwilde paarden.
Maquis en laricio
Waar geen rots of bos staat, groeit meestal maquis, een struikformatie van onder meer aardbeiboom (Arbutus unedo), boomhei (Erica arborea), verschillende cistussoorten waaronder een eigen Corsicaanse ondersoort, kuiflavendel, stekelige jeneverbes en Corsicaanse brem. In het zuiden staan er steeneik en kurkeik tussen. Het maquis breidt zich sterk uit op verlaten landbouwgrond en is de dominante struikbegroeiing van het eiland, die inmiddels vrijwel overal staat. Het Engels noemt Corsica er het Scented Isle om.
Hoger staan bossen van de laricio-den. De mooiste liggen volgens de toeristische dienst van het eiland in de Forêt d’Aïtone en in het Valdu Niellu, dat meer dan 4.000 hectare beslaat. Onder de Col de Vergio, aan het begin van de route naar de Paglia Orba, liggen tussen oude dennen omgevallen stammen met verweerde, door de zon gebleekte wortels.
In de bedding van de Fango liggen rode, blauwe, grijze en paarse stenen naast elkaar onder helder water.
Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Plan je reis
- Overnachten in Corsica: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Corsica: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Corsica
Meer foto’s uit Corsica ›
Verder in de reisgids Corsica
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen