Het binnenland van Australië is een van de oudste en stabielste stukken aardkorst ter wereld. Waar elders bergketens door botsende platen worden opgeduwd en weer afgesleten, ligt Australië al honderden miljoenen jaren rustig midden op zijn plaat, ver van de actieve randen. De erosie heeft daardoor alle tijd gehad om haar werk te doen: het land is laag, vlak en afgerond, en het gesteente dat aan de oppervlakte ligt, behoort tot het oudste van de planeet. De dramatiek van het binnenland zit niet in de hoogte maar in de ouderdom.
Oude kernen
De kern van het continent bestaat uit cratons, blokken korst die miljarden jaren oud zijn. In de Pilbara in het westen liggen gesteenten van drie en een half miljard jaar en ouder, tot de oudste behorend die op aarde bewaard zijn gebleven. In dat oude gesteente zit het banded iron, de gestreepte ijzerlagen die op de bodem van vroege zeeën neersloegen toen de eerste organismen zuurstof begonnen te produceren. Datzelfde ijzer kleurt het landschap rood en is de reden dat de Pilbara een van de grootste mijnbouwgebieden ter wereld is. De gorges van Karijini snijden metersdiep door die lagen heen, dwars door een geschiedenis van miljarden jaren.
Inselbergs en afgesleten ketens
De opvallendste vormen van het binnenland zijn de rotsen die als eilanden boven de vlakte uitsteken, de inselbergs. Uluru is het bekendste voorbeeld: een blok arkose, een veldspaathoudende zandsteen van zo’n vijfhonderdvijftig miljoen jaar, waarvan de lagen door latere bewegingen bijna verticaal zijn komen te staan. De rots is blijven staan terwijl het zachtere gesteente eromheen wegsleet, en wat nu bovengronds zichtbaar is, is het topje van een massa die zich diep voortzet. Kata Tjuta, van grover conglomeraat, ontstond op vergelijkbare wijze. De MacDonnell Ranges bij Alice Springs zijn de wortels van een ooit veel hoger gebergte, geplooid en daarna tot ruggen afgesleten, met kloven waar rivieren dwars doorheen sneden. Overal in het binnenland kijk je naar het eindresultaat van erosie die aeonen heeft geduurd.
De lagen van Uluru lopen niet horizontaal maar vrijwel rechtop, alsof een boek op zijn rug is gezet. Het is het zichtbare bewijs dat het gesteente ooit gekanteld is, lang voordat de rest van het landschap eromheen verdween.
Plan je reis
- Overnachten in Australië: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Australië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Australië
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.