Oman | Operation Desert Storm

Oman | Operation Desert Storm

ReizenReizen

De lucht is geel van het vele zand dat uit de zandwoestijn komt aanwaaien. Door de straten slingeren sluiers van stof. De paar mensen die zich zonder auto op straat begeven beschermen hun gezichten tegen de zandstralen. Vanuit onze comfortabele hotelkamer horen wij de wind gieren en brullen. Ieder weldenkend mens zou er wel twee keer over denken voordat hij deze zandstorm buiten zou trotseren. Maar wij zijn fietsers met al ruim twee weken tegenwind. Als de windrichting dan een keer meezit moeten we er van profiteren. Geen zandstorm kan ons nog binnen houden.

In de gele waas doemen links en rechts silhouetten van kamelen op, hun kont gekeerd in de richting van de wind

Met ruim 30 kilometer per uur worden we door de wind voortgestuwd door een landschap dat is gehuld in een mysterieus gelige dichte mist. Het zicht is gereduceerd tot enkele tientallen meters. Het zou zo maar een scène uit Mad Max kunnen zijn. In de gele waas doemen links en rechts silhouetten van kamelen op, hun kont gekeerd in de richting van de wind. We zijn van top tot teen bedekt in beschermende kleding, maar nog steeds worden we gestraald door zand en gruis. Stof kruipt in alle hoeken en gaten. Het zal nog wel even duren voordat we weer stofvrij door het leven kunnen gaan.

Bomen met bijzondere kronen zorgen voor enige variatie

Na de bergen van Dhofor zijn we in de lege en vlakke woestijnwildernis van Al Wusta terechtgekomen. Honderden kilometers fietsen we door een vlak en monotoon gravellandschap, waar incidentele bomen met bijzondere kronen zorgen voor enige variatie. De weinige nederzettingen die we passeren lijken te worden bevolkt door Omani die de boot hebben gemist. In stoffige hokken waar we geiten vermoeden, blijken soms Bangladeshi te wonen die via Manpower Recruitment hier terecht zijn gekomen. Ingehuurd als huishoudelijke hulp bij Bedoeïen, of als personeel voor de paar shopjes die er hier zijn te vinden.

De plaatsen waar we water en proviand kunnen vinden zijn dun gezaaid

In de uitgestrekte leegte van Al Wusta zijn de plaatsen waar we water en proviand kunnen vinden dun gezaaid. Om niet zonder water te komen zitten, moeten we iedere dag meer dan 80 kilometer overbruggen. Door de permanente harde tegenwind is dit nog een hele uitdaging. Echt leuk is het ook niet om tegen een razende wind in te trappen door een weinig inspirerend landschap, waarin de kilometers tergend langzaam voorbijgaan. Hoe veel fijner zou het zijn om deze wind in de rug te voelen? Hoe anders zouden we dit landschap dan beleven?

Echt leuk is het ook niet om tegen een razende wind in te trappen door een weinig inspirerend landschap, waarin de kilometers tergend langzaam voorbijgaan

Gelukkig hoeven we ons niet nodeloos te kwellen. Er is bijna geen ander verkeer, maar de weinige auto’s die er rijden zijn voor 80 procent van het type Toyota Hilux Pick-Up. Weinig is er na een lange dag zwoegen en zweten lekkerder dan met de wind in de haren, achterin een pick-up, door de woestijn te suizen. Als we bij het afscheid ook nog eens twee verse vissen cadeau krijgen, kan de dag al helemaal niet meer stuk. Zo kunnen we de dag toch nog afsluiten met een kampeerplek op een mooie locatie. Dit keer geen pasta met tonijn uit blik, maar pasta i pesco.

Achterin een pick-up is plek genoeg voor een kameel

We genieten van de schitterende kampeerplekjes die we iedere keer weer weten te vinden. Onopgemerkt blijven we echter zelden. Omdat de Omani zelf zo min mogelijk werken, houden ze veel tijd over om hun nieuwsgierigheid te voeden. Het nieuws van twee fietsers door de woestijn moet als een lopend vuurtje door de regio gaan. Ook al staan we nog zo goed verborgen en dimmen we onze lichten, vaker wel dan niet komt er wel een auto vol Omani die even bij ons komt buurten. ‘Salaam Alaikum, how are you?’ Na het uitwisselen van beleefdheden weten ze genoeg en is de gezelligheid al weer voorbij. De Omani blijven niet plakken.

We genieten van schitterende kampeerplekjes

Reizen door Oman hoeft niet duur te zijn, als je tenminste de dure hotels weet te vermijden. Het land is een walhalla voor vrij kampeerders. Kamperen doen we op de mooiste plaatsen. Gratis en voor niets. In de woestijn, beschut in ondiepe kloven en geulen of achter een heuvel van zand. Maar meestal op één van de ontelbare witte stranden. Soms met tientallen blauwe vissersbootjes en een hoop activiteit, soms geheel verlaten. Na een dag zweten op de fiets is een duik in het heldere water van de Indische Oceaan een heerlijke traktatie. Met één frisse duik is al het stof, zand en zweet weer verdwenen.

De woestijnwildernis van Al Wusta

3 thoughts on “Oman | Operation Desert Storm

  1. Saskia

    Sterkte in die harde wind, ik duim voor jullie dat de wind gaat liggen. Hier 4 prachtige dagen doorgebracht in Sevilla. Ga morgen naar de Algarve in z-Portugal met bus en een veerpont.
    Groetjes, Saskia

  2. Karin

    Hallo Jeroen,

    Vol bewondering hebben wij jullie website bekeken. In december gaan wij 3 weken naar Oman (fietsen natuurlijk). Heb jij een gps route van jullie gefietste tocht? Wij hebben een veel kortere tijd te besteden dan jullie: wat zouden jullie ons aanraden? Langs de kust of de bergen in? We horen graag van je.

    Groetjes,

  3. Hi,

    Super leuk dat jullie mijn website hebben bekeken. Hebben jullie mijn verhaal over fietsen in Oman ook in de Wereldfietser gelezen? Ik zie op jullie site dat jullie ook de nodige interessante landen hebben bezocht en dat jullie ook niet vies zijn van een beetje reliëf 😊

    Ik heb hier mijn GPS bijgevoegd, maar een advies wat jullie zouden ‘moeten’ fietsen vind ik lastig. In de bergen in het noorden heb je een aantal schitterende bergen, kloven en wadi’s die je eigenlijk niet mag missen. En die je ook deels wel over rustige bergwegen met elkaar kunt verbinden. Wadi Sahtan Rd en de weg door Wadi Bani Awf in de westelijke Hajar zijn schitterend en ruig. Zolang je in de bergen probeert zo veel mogelijk om de gravelwegen en paden te blijven kun je daar werkelijk fenomenaal, maar zeer zwaar fietsen.

    De kustwegen in het noorden zijn veels te druk, dus daar zou ik zeker wegblijven. Nagenoeg die hele kustlijn is volgebouwd en het verkeer is verschrikkelijk. In het zuiden daarentegen is het zeer rustig. Van Salalah naar Ash Shuwaymiyyah kun je echt een schitterende tocht hebben over een goede en rustige weg, door een extreem ruig woestijn/berg landschap met verlaten witte stranden. Noordelijk van Ash Shuwaymiyyah wordt het iets minder tot helemaal niet zo interessant.

    Persoonlijk zou ik dus proberen mijn 3 weken te verdelen over de route in het zuiden en de bergen in het noorden. Tenzij jullie ‘slow’ willen reizen, dan misschien alleen de bergen in het noorden pakken. In Oman rijden veel bussen waar de fiets gemakkelijk onderin mee kan. Nadeel is alleen dat er minder bussen over de kustweg rijden, dus je moet zelf even onderzoeken wat en wanneer er rijdt. Alternatief zijn de Toyota Pickup Trucks, waar je meestal wel een lift mee kunt krijgen. Op sommige trajecten is het zo rustig dat je lang moet wachten, maar je hoeft niet alles te fietsen.

    Zie deze link voor mijn foto’s om jullie keuze moelijker of makkelijker te maken: https://www.jeroenkleiberg.com/Destinations/Oman/

    Mocht jullie nog meer vragen hebben, dan hoor ik dat wel.

    Groet,

    Jeroen Kleiberg

Geef een reactie

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

Zonsondergang Tirol
Duitsland

De Alpen | Van pizza naar schnitzel

We laten ons even goed verwennen in het welness hotel diep in de Italiaanse Alpen, dicht bij de grens met Oostenrijk en Zwitserland. Sinds we bijna twee maanden

Lees verder »
Industrieel landschap Nederland
Duitsland

Industriële landschappen

Niet alleen natuurlijke landschappen zijn mooi of interessant om naar te kijken. Ik heb zelf een fascinatie voor industriële landschappen: rokende schoorstenen, buizen, leidingen, afgravingen, havengebieden. De Rotterdamse

Lees verder »
landschap met bloemen Italie
Italie

Italië | Donna Primi

Nu we weer zijn voorzien van een werkende elektrische fiets kunnen we weer doen wat we willen. We verruilen het vlakke Puglia voor de heuvels en bergen van

Lees verder »

3 thoughts on “Oman | Operation Desert Storm

  1. Saskia

    Sterkte in die harde wind, ik duim voor jullie dat de wind gaat liggen. Hier 4 prachtige dagen doorgebracht in Sevilla. Ga morgen naar de Algarve in z-Portugal met bus en een veerpont.
    Groetjes, Saskia

  2. Karin

    Hallo Jeroen,

    Vol bewondering hebben wij jullie website bekeken. In december gaan wij 3 weken naar Oman (fietsen natuurlijk). Heb jij een gps route van jullie gefietste tocht? Wij hebben een veel kortere tijd te besteden dan jullie: wat zouden jullie ons aanraden? Langs de kust of de bergen in? We horen graag van je.

    Groetjes,

  3. Hi,

    Super leuk dat jullie mijn website hebben bekeken. Hebben jullie mijn verhaal over fietsen in Oman ook in de Wereldfietser gelezen? Ik zie op jullie site dat jullie ook de nodige interessante landen hebben bezocht en dat jullie ook niet vies zijn van een beetje reliëf 😊

    Ik heb hier mijn GPS bijgevoegd, maar een advies wat jullie zouden ‘moeten’ fietsen vind ik lastig. In de bergen in het noorden heb je een aantal schitterende bergen, kloven en wadi’s die je eigenlijk niet mag missen. En die je ook deels wel over rustige bergwegen met elkaar kunt verbinden. Wadi Sahtan Rd en de weg door Wadi Bani Awf in de westelijke Hajar zijn schitterend en ruig. Zolang je in de bergen probeert zo veel mogelijk om de gravelwegen en paden te blijven kun je daar werkelijk fenomenaal, maar zeer zwaar fietsen.

    De kustwegen in het noorden zijn veels te druk, dus daar zou ik zeker wegblijven. Nagenoeg die hele kustlijn is volgebouwd en het verkeer is verschrikkelijk. In het zuiden daarentegen is het zeer rustig. Van Salalah naar Ash Shuwaymiyyah kun je echt een schitterende tocht hebben over een goede en rustige weg, door een extreem ruig woestijn/berg landschap met verlaten witte stranden. Noordelijk van Ash Shuwaymiyyah wordt het iets minder tot helemaal niet zo interessant.

    Persoonlijk zou ik dus proberen mijn 3 weken te verdelen over de route in het zuiden en de bergen in het noorden. Tenzij jullie ‘slow’ willen reizen, dan misschien alleen de bergen in het noorden pakken. In Oman rijden veel bussen waar de fiets gemakkelijk onderin mee kan. Nadeel is alleen dat er minder bussen over de kustweg rijden, dus je moet zelf even onderzoeken wat en wanneer er rijdt. Alternatief zijn de Toyota Pickup Trucks, waar je meestal wel een lift mee kunt krijgen. Op sommige trajecten is het zo rustig dat je lang moet wachten, maar je hoeft niet alles te fietsen.

    Zie deze link voor mijn foto’s om jullie keuze moelijker of makkelijker te maken: https://www.jeroenkleiberg.com/Destinations/Oman/

    Mocht jullie nog meer vragen hebben, dan hoor ik dat wel.

    Groet,

    Jeroen Kleiberg

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

Oman

Oman | Berggeiten

Andermaal ploeter ik zwetend de berg op. Ik duw en sleur mijn fiets tegen de onmogelijke steile helling omhoog. Ik heb vandaag al 1.200 hoogtemeters in de benen

Lees verder »
Oman

Oman | Wind en kamelen

Het hoofd van de Indiër wiebelt vrolijk heen en weer als we hem bedanken voor het heerlijke eten. Zijn hoofd beweegt in een sierlijke opwaartse beweging van rechts

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd
%d bloggers liken dit: