Na een duik in de heldere Oostzee en een uitgebreid ontbijt rijden we door naar Peenemünde, op de punt van het eiland Usedom. Hier had nazi-Duitsland een grote onderzeebootbasis, en hier werkte Wernher von Braun aan de V2. Hoe verder we het schiereiland oprijden, hoe ongeduldiger we worden, en hoe groter de anticlimax: Peenemünde is tegenwoordig vooral een badplaats met een vliegveldje voor rondvluchten. In de verte staan wat bunkers, maar dichterbij komen we niet. Na de oorlog gebruikten de Sovjets de basis voor atoomwapens en gevechtsvliegtuigen.
Polen
Bij Szczecin (Stettin) steken we de grens over en slaan we bij de Tesco bier en vlees in. Het plan is te kamperen aan het Jezioro Miedwie, maar een vrije plek vinden we niet en op de enige camping worden we weggestuurd omdat we geen surfers zijn. We hebben genoeg planken bij ons, alleen niet het soort waarmee je op golven staat. We kopen een detailkaart en vinden pas om half tien ’s avonds bij Gorzów Wielkopolski een kleine camping, waar we de tent nog niet hebben opgezet of we tellen tien muggenbeten per persoon. Een rokerig vuur, een barbecue, bier en wijn maken er alsnog een goede avond van.
De volgende ochtend worden we wakker in een zware onweersbui. De tent blijkt waterdicht: dat is het voordeel. Het nadeel is een dag in de motregen door een landschap dat afwisselt tussen bos, moeras, meer en Noordoost-Groningen. De weg zit vol gaten en achter de vrachtwagens schieten we niet op. Waar de kaart en de borden een camping beloven, in het Pojezierze Mazurskie, staat niets meer. Onder een afdak koken we het avondeten terwijl het onweert; pas als het droger wordt, zetten we de tent op.
De volgende dag is het koud, een graad of vijftien. Met Martin en Brent aan het stuur komen we op plekken waar nooit een toerist komt. Even later staan we vast op een verlopen zandweg, en spreken we af dat we een Bluebird rijden en geen Patrol.
We spreken af dat we een Bluebird rijden en geen terreinwagen; net te laat, want er zit al een gat in de uitlaat.
Een monteur vindt dat we daar vooral niets aan moeten doen, want het klinkt cool. In een Pools eethuis bestellen we op de gok ons eerste warme maal; wat het wordt, zien we pas als het op tafel staat.
Suwałki
Aan het eind van de middag zetten we kamp op in het Wigierski Park Narodowy bij Suwałki, aan een meer. Dat we tussen de bevers zitten, zien we aan de afgekloven stronken langs de waterkant. Terwijl de regen tegen het zeil slaat, maken we de balans op: veertig kilometer van Litouwen, zestig van de Russische exclave Kaliningrad, 1.723 kilometer gereden, en Moskou nog ver weg.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 1. Van Deventer naar Rügen: de betonnen kolos van Prora
- 2. Van Peenemünde naar de bevers van Suwałki
- 3. De kruisberg van Šiauliai en de terrassen van Riga
- 4. Leeg Estland: het urangebied bij Narva en de witte nachten
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.