2.18 – Australië | Voorbereidingen voor ons vertrek

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

2.18 – Australië | Voorbereidingen voor ons vertrek

ReizenReizen

We hebben besloten om morgen te vertrekken uit Adelaide. Vandaag ruimen we onze spullen netjes op. We pakken de kisten opnieuw in, maken de auto schoon en dat soort dingen meer. ”s Middags rijden we via de heuvels naar de druivencamping om het restant van ons salaris in ontvangst te nemen. Onderweg krijgen we nog een probleem met de auto. Omdat het een lange, steile afdaling is, schakel ik de auto handmatig naar de tweede versnelling om op de motor te kunnen remmen. Per ongeluk schakel ik de auto echter in z’n achteruit, terwijl we nog met een aanzienlijke snelheid vooruit rijden. Foute boel. Ik kan niets meer. De remmen doen het niet meer, ik kan amper meer sturen en ook kan ik geen gas meer geven. Lichte paniek slaat toe. De auto is toch niet kapot? Met moeite zet ik de auto stil langs de kant van de weg. We staan nogal beroerd, zo midden in een bocht en op een helling. Zonder remmen durf ik alleen niet verder te rijden. Uit veiligheidsoverwegingen gaat Floor een stuk terug staan om het achterop komende verkeer te waarschuwen. Het goede is dat iedereen die langsrijdt vraagt wat er aan de hand is en of ze ons ergens mee kunnen helpen. Vooralsnog is dat niet nodig, want we gaan eerst maar eens zelf onderzoeken wat er aan de hand is. Het olielampje op het dashboard brandt. Om de een of andere reden heeft de fout geleidt tot het afslaan van de auto en een geheel leeg oliereservoir. We vullen de olie weer bij en starten de auto. Alles lijkt weer goed te werken, maar het langt ons handig om morgen nog even langs de garage te rijden.

Op de druivencamping in Clarendon moeten we wachten op Steve. We zien iets bizars. Een paar dagen geleden is er een dikke tak uit een eucalyptus gevallen. Precies op de plek waar we met onze tent stonden. Het bizarre is dat er vorige week ook al een dikke tak uit een boom was gevallen. Toen precies op de plek waar we in eerste instantie onze tent wilden opzetten. Het had duidelijk allemaal zo moeten lopen, zoals het is gelopen. Als Steve is gearriveerd overhandigd hij ons een enveloppe met daarin de $ 179,- die we nog tegoed hebben. Hiermee kunnen we vast wel wat boodschappen doen. We rijden naar een ‘shopping mall’ in Adelaide voor de boodschappen van komende week. We lopen langs stroopwafels, mergpijpen, kano”s en chocolade hagelslag. We kunnen ons niet bedwingen. Voor in totaal $ 90,- hebben we genoeg eten en snacks gekocht om het een week uit te zingen. Negen liter wijn maken onze voorraad compleet.

Omdat we inmiddels ‘lid’ zijn van Medicare lopen we gelijk ook even langs het kantoor van Medicare dat in elke shopping mall aanwezig is. We blijken de factuur van het huisarts bezoek in Christies Beach te kunnen declareren. Van de $ 51,- krijgen we 85 procent terug. Zelfs de facturen van het bezoek aan de huisarts in Melbourne, van twee maanden geleden, blijken we te kunnen declareren. Ook daar krijgen we nog 85 procent van terug. De Nederlandse reisverzekering wilde ons daarvoor helemaal niets vergoeden. Dit is zo wel een lucratief dagje geworden. We hebben de campingkosten van de druivencamping niet hoeven te betalen, we hebben een groot aantal medische dollars terug ontvangen en hebben een enveloppe met druivendollars in ontvangst genomen. Wij kunnen wel weer even vooruit.

Geef een reactie

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

rennsteig fietsen
Duitsland

Duitsland | Bergen, bomen en buien

Tevreden zitten Bas en ik in het zonnetje op het terras van een gasthof te genieten van onze tweede weißen. Nu de zon schijnt piekeren we er niet

Lees verder »
VeloRoute SaarLorLux
Duitsland

Luxemburg | Veloroute SaarLorLux

We hebben onze tent opgezet in het hoge gras langs de Saar. De bodem is zacht en buiten is het stil. Na een lange dag fietsen vallen we

Lees verder »
fietsen mullerthal
Luxemburg

Luxemburg | Mullerthal trail

Ik heb altijd gedacht dat Luxemburg het meest saaie land ter wereld was. Een land vol bankiers, juristen en Europese ambtenaren die hun dagen vullen met saaie dingen.

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

Australie

Duizenden kilometers verder

Sinds het laatste verslag hebben we een groot aantal kilometers gemaakt. Na ons werk in de Bungle Bungles hebben we ons in Kununurra klaargemaakt voor de lange trip

Lees verder »
Australie

The Kimberley

Na al het industrieel geweld in het volledig rood bestofte Port Hedland, reden we met onze auto de 700 kilometer door de Great Sandy Dessert, waarvan we niet

Lees verder »
Australie

3 april t/m 3 mei 2006: Port Augusta – Perth

Het wordt misschien wel een beetje saai, maar hier is wederom een update uit Australië, waar we inmiddels al weer drie en een halve maand verblijven. Het laatste

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd