Uit het reisverslag van de grote reis, deel Australië, september–december 2006. Geschreven onderweg, in de woorden van mijn toenmalige ik: de laatste maanden, op weg naar het einde van bijna een jaar Australië.
Vanaf Kununurra maken we ons klaar voor de lange rit naar Alice Springs. Tussen de eentonige savanne van eucalyptus en acacia verrassen tropische stukjes langs kreken en poelen: voor het eerst sinds lang zoet water waarin we kunnen zwemmen, omringd door palmen vol vleermuizen, al mag dat niet overal vanwege de zoutwaterkrokodil. Via de zeer saaie weg tussen Katherine en Alice Springs bereiken we het midden van het continent.
De rots in het midden
Een bezoek aan Australië kan niet zonder Uluru, beter bekend onder de kolonistennaam Ayers Rock. Vanaf Katherine en terug rijden we er meer dan 3.000 kilometer voor, en vanaf Alice is het nog eens 450: de afstanden blijven hier extreem. Pas ten zuiden van Alice wordt het landschap eindelijk kaal zoals je een woestijn verwacht: eerst rode zandduinen begroeid met gras, waartussen naar schatting een half miljoen wilde kamelen struint, dan kaal en plat, tot je langzaam op een grote rode rots afrijdt.
Met een omtrek van 9,5 kilometer en een hoogte van 350 meter is de monoliet overweldigend.
Volgens de wetenschap is Uluru wat na tienduizenden jaren erosie overbleef; voor de Aboriginals is het het spirituele hart van hun geloof, hun Dreaming. Je hoeft er niet in te geloven om te voelen dat dit een plek is die ontzag afdwingt.
Krokodillen in Kakadu
Van het midden gaan we via dezelfde weg terug naar het noorden, en na een paar dagen zwemmen bij de mooiste poelen naar Kakadu National Park. Dit park is zo groot als Nederland en bestaat voor tachtig procent uit eentonige savanne, maar de resterende twintig procent is uitgestrekt groen wetland. Lopend daardoorheen wanen we ons in de uiterwaarden van de IJssel, ware het niet dat er onbekende vogels zitten, overal palmen staan, en er enorme krokodillen in het water liggen. Een echt Discovery-moment krijgen we oog in oog met misschien wel een miljoen ganzen, met daartussen pelikanen en ibissen. Aan een rivier staan we tegenover negen zoutwaterkrokodillen van ruim vier meter; volgens een vissende local het grootste aantal dat hij ooit op zo’n klein oppervlak zag. Zwemmen doe je hier niet: die dieren kijken naar je als naar een hapje.
Omdat Floor enorme trek krijgt in patat met mayonaise, rijden we vervroegd naar Darwin. Na ruim zes maanden in de stoffige bush, tussen de vliegen en de muggen, is het groene, tropische Darwin een verademing. We kamperen op een bijna lege camping aan zee, waarin je niet kunt zwemmen vanwege dodelijke kwallen, krokodillen en haaien. Het is laagseizoen, de “build-up”: de hitte en vochtigheid lopen op naar de moesson, “the wet”, en we krijgen onze eerste regen in vijf maanden.
Genoeg gezien
We concluderen dat we genoeg van Australië hebben gezien. Lang genoeg tussen het stof, de vliegen en de hitte om een goed beeld te hebben, en niet meer verrast door wat we zien. Tijd voor iets anders, en voor het verdienen van geld voor de tijd erna in Azië. We zetten de auto te koop en zoeken werk, wat een opgave is als je iets anders wilt dan mango’s plukken bij 36 graden en negentig procent vochtigheid. Uiteindelijk kunnen we als schoonmaker op een militaire basis beginnen: douches, toiletten en kantoren van de soldaten, geheel tegen ons principe, want wat daar gebeurt vinden we een treurige zaak.
De auto verkopen we aan reizigers met haast, voor meer dan we in Melbourne betaalden, waarna we zonder vervoer zitten en maar een tweede tent voor opslag en twee fietsen kopen. Voortaan fietsen we naar het werk, tussen automobilisten die geen respect voor fietsers kennen. Kamperen kan echt niet meer bij deze hitte en vochtigheid, die ’s nachts niet onder de dertig graden zakt; als we allebei onder de jeukende uitslag zitten, huren we een bungalow op de camping, met een dik matras, koelkast, keukentje en airconditioning. Luxe.
Na vier weken schoonmaken horen we dat we niet meer hoeven te komen, bij gebrek aan werk: voor het eerst van ons leven “ontslagen”, en ook voor het eerst niet bedankt voor onze inzet en humor. Dat de toiletten inmiddels door groene kikkers werden bewoond, bewijst dat tenminste iemand ons werk waardeerde. Als werklozen verkopen we de fietsen en een deel van de kampeerspullen weer.
Morgen vliegen we naar Singapore. We hebben ontzettend genoten van de natuur, maar we zijn erachter gekomen dat we Nederlandser zijn dan we dachten, en dat Australië niet ons thuis wordt. In Singapore regelen we een nieuw paspoort voor Floor, en daarna gaan we naar Sarawak, met oud en nieuw in Singapore, en sluiten we de reis af via Cambodja en Bangkok. Ergens in maart zijn we terug in Nederland.
Praktische informatie
Route en tijd. Kununurra – Alice Springs – Uluru – Kakadu – Darwin, 11 september t/m 11 december 2006; daarna vlucht naar Singapore.
Uluru. 450 km ten zuidwesten van Alice Springs; enorme monoliet met grote spirituele betekenis voor de Aboriginals (Dreaming). Reken op extreme afstanden in het Rode Centrum.
Kakadu. Nationaal park zo groot als Nederland, met savanne en wetlands vol vogels en zoutwaterkrokodillen. Zwemmen alleen waar het uitdrukkelijk veilig is.
Darwin en het seizoen. Vóór de moesson (“build-up”) is het snikheet en vochtig; kamperen wordt dan zwaar. Werken (schoonmaak, plukwerk) is er te vinden om de reiskas te vullen; een auto is er goed door te verkopen aan volgende reizigers.
Plan je reis
- Overnachten in Australië: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Australië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Australië ›
De Kimberley en werken in de Bungle Bungles10 september 2006
Ningaloo, Karijini en de mijnen van de Pilbara27 juli 2006
Port Hedland: ijzererts, zout en de langste treinen ter wereld26 juli 2006Plan je eigen reis door Australië
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.