Australië is tegelijk een land, een continent en een eiland. Met bijna 7,7 miljoen vierkante kilometer is het het zesde grootste land ter wereld, maar er wonen slechts ruim 27 miljoen mensen. Bijna negentig procent daarvan woont binnen vijftig kilometer van de kust, in een handvol steden aan de rand. Daartussen ligt een binnenland dat grotendeels leeg is: de outback, waar afstanden in honderden kilometers worden gemeten en een roadhouse langs de weg een bestemming op zich is. Wie hier reist, legt eerst de omvang van het lege midden aan den lijve af voordat de plaatsnamen op de kaart betekenis krijgen.
Zes staten en een leeg midden
Australië bestaat uit zes staten en twee vastelandsterritoria. De bevolking zit vrijwel volledig in de zuidoosthoek, in Sydney, Melbourne, Brisbane, Adelaide en verder weg in Perth aan de westkust. De reden voor die concentratie is water. Ongeveer zeventig procent van het landoppervlak is aride of semi-aride, en het binnenland heeft geen permanente grote rivieren zoals de Murray en de Darling in het zuidoosten. Zonder betrouwbaar oppervlaktewater ontstaat geen stad, en dus koekt het land samen op de kuststrook waar de regen valt.
Dat verklaart waarom een roadtrip door het westen en het centrum zo anders aanvoelt dan het beeld dat de meeste mensen van Australië hebben. De stranden en de rifsteden liggen aan de rand; het middenblok is savanne, steppe en zandvlakte, doorsneden door één of twee asfaltlinten. Tussen twee plaatsen kan makkelijk driehonderd kilometer zitten zonder tussenstop, en de road-trains, vrachtwagens met drie of vier opleggers, bepalen daar het ritme van de weg.
Vijfenzestigduizend jaar, en dan 1788
De menselijke geschiedenis van het continent is oud. In de rotsschuilplaats Madjedbebe in Arnhem Land, in het noorden van de Northern Territory, wijzen vondsten op menselijke bewoning van zo’n vijfenzestigduizend jaar geleden. Aboriginal-groepen bewoonden het hele continent, elk met een eigen taal en een eigen gebied, van de tropische kust tot de woestijn. Bij de komst van de Britten in 1788, toen de eerste strafkolonie bij het huidige Sydney werd gesticht, waren er honderden van die talen in gebruik.
De kolonisatie verliep als een langzame verdringing die vanaf de kust het binnenland in trok. Veeteelt en mijnbouw duwden de grens steeds verder, ten koste van de oorspronkelijke bewoners. Die geschiedenis is langs de route zichtbaar en voelbaar: in de rotskunst van Kakadu en de Kimberley, in de Aboriginal-gemeenschappen bij de mijnsteden, en in het sorry book bij Uluru, waar bezoekers hun spijt betuigen over hoe met de eerste bewoners is omgegaan.
Een continent zonder oostkust, deze keer
De klassieke Australië-route volgt de oostkust: Sydney, de Great Barrier Reef, de tropen van Queensland. Deze reis doet dat juist niet. Ze begint in Melbourne, kruist via Adelaide en de Nullarbor naar de westkust, klimt langs de riffen en de mijnen van West-Australië omhoog naar de Kimberley, zakt af naar Alice Springs en Uluru, en eindigt in Darwin. Het is het lege, drogere, minder gefotografeerde Australië, waar de bezienswaardigheden verder uit elkaar liggen en de reis zelf het verhaal wordt.
Dat maakt het land geen makkelijke bestemming voor wie in een week iets wil afvinken. Wel een dankbare voor wie de tijd en het geduld heeft om de afstanden te aanvaarden. Het landschap wisselt traag maar volledig: van de druivenvelden bij Adelaide naar de kalksteenvlakte van de Nullarbor, van het koraal bij Ningaloo naar de gorges van Karijini en de rode koepels van de Bungle Bungles.
Op de Nullarbor staat een bord dat de langste rechte weg van Australië aankondigt: honderdzesenveertig kilometer zonder bocht. Het is geen bezienswaardigheid maar een mededeling over de schaal van het land.
Plan je reis
- Overnachten in Australië: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Australië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Australië
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.