Honderdveertig kilometer naar de Middellandse Zee

Published: Updated: 0 comments

De verrassing van gisteravond, samen aan de voet van de Italiaanse Alpen, voelde veel beter dan onze avond in Martigny. Uitgebreid uit eten lukte niet, want alle restaurants waren dicht, maar het café met terras had genoeg hapjes. Italië is levendiger dan Frankrijk. Tegelijk zie ik hoe arm deze bergdorpen zijn vergeleken met de Franse kant: de oude huizen brokkelen letterlijk af.

Vannacht heb ik besloten: hoe dan ook fiets ik vandaag naar de Middellandse Zee. Het is nog 140 kilometer, met halverwege een paar stevige heuvels, maar zo dicht bij de finish wil ik het ook halen.

Na een ontbijt waarbij ik me volprop, stap ik op de fiets, zonder bagage, want Mette neemt alles mee in de auto. De eerste dertig kilometer gaan alleen maar omlaag. Dan kom ik op een uitgestrekte vlakte, met de wind in de rug, en rijd ik met gemiddeld 25 kilometer per uur door maïsvelden, langs stinkende kippenschuren en door stadjes die prachtig zijn en tegelijk vervallen.

Elk stadje heeft de charme van verkruimelde historie: mooi, en in verval.

Halverwege, in Carrù, eet ik met Mette. Ik heb er 70 kilometer op zitten en het gaat als een speer. Het tweede deel is zwaarder. Er wachten nog 1.000 hoogtemeters, met als zwaarste stuk de klim naar Montezemolo. De wind draait en komt steeds harder van voren, en hoe dichter ik bij de kust kom, hoe slechter het weer. Het landschap maakt veel goed: ik volg een brede, meanderende rivier, en de omgeving wordt steeds mediterraner.

Na een laatste stevige klim zie ik Savona diep beneden liggen, aan het blauwgrijze water van de Middellandse Zee. Nog driehonderd meter naar beneden door een mediterraan bos, en ik sta op het terras aan zee, waar Mette al op me wacht.

Ik ben de Alpen door, van oost naar west en van noord naar zuid. Van Salzburg tot Savona, over zeventien passen en ongeveer 1.750 kilometer, met de Großglockner als eerste en de Col Agnel als laatste. Eén stuk ontbreekt. De Route des Grandes Alpes, die ik sinds de Iseran volgde, gaat na de Izoard verder over de Col de Vars en de Bonette en eindigt pas in Nice. Door over de Agnel naar Italië te gaan, heb ik dat laatste deel overgeslagen. Dat bewaar ik voor een volgende keer.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Foto’s uit Italië

Meer foto’s uit Italië ›

De route

GPX-route downloaden

Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.

Download de GPX-route (€2,50)

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

De hele reis als GPX

Zeventien passen naar de zee: 24 fietsdagen, 1.756 km, met een track per dag. Bekijk de route

Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.

Hele reis (€7,50)
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 25 van 25 · Zeventien passen naar de zee100% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie