Zaterdag 28 januari 2012: Marrakesh – Skoura (243 km)
We ontbijten op het dakterras, met uitzicht over de medina en de besneeuwde toppen van de Hoge Atlas, en lopen daarna naar Budget in de nieuwe stad. Mevrouw Budget zit een boekje te lezen in de zon. Om 10.15 uur komt de Suzuki voor. We maken foto’s van de buitenkant om discussie bij het inleveren te voorkomen, en gaan het verkeer in. Auto’s, fietsers, scooters en ezelkarren rijden door elkaar, soms ook tegen de richting in. We rijden achter een vrachtwagen vol olijfbomen aan de stad uit.
De klim naar de pas
Vanaf Marrakesh loopt de N9 kaarsrecht door een rommelig landschap vol acacia’s en dadelpalmen, langs omheinde woningen en resorts, recht op de sneeuw af. Aan het aantal vrachtwagens dat met ons mee omhoog kruipt, is te zien dat dit de hoofdroute naar het zuiden is. Het land is rood en droog; de regen heeft diepe groeven in de voedselarme leembodem getrokken. Na Touama wordt het serieus. De dorpen kleven tegen de hellingen en hebben de kleur van de grond, waardoor je ze bijna over het hoofd ziet.
In Taddert, op zo’n 1.650 meter, stoppen we voor de lunch: tajine op een buitenterras boven een bergrivier, met zicht op de witte toppen. Dan wordt het ernst. Voor de 2.260 meter hoge Tizi n’Tichka is een recordaantal haarspeldbochten gebruikt. We rijden door versgevallen sneeuw, waarin een bus van de weg is geraakt. We rijden eromheen.
We rijden door versgevallen sneeuw, waarin een bus van de weg is geraakt.
De afdaling naar de Sahara
Na de pas daalt de wereld radicaal. We zakken af richting de Sahara, nog geruime tijd tussen de sneeuw. De bergen zijn paars, rood en bruin, kaal en rauw. De nederzettingen aan deze zuidkant hebben dezelfde kleur als de omgeving: pisébouw, opgetrokken uit de klei van de rivieroevers. De vegetatie bestaat uit bloeiende cactussen, dadelpalmen in de rivierbeddingen en een soort riet.
Ouarzazate ligt als een grote stad in de open vlakte, de poort tot de Sahara en een kruispunt van routes. We rijden er zonder te stoppen doorheen en slaan de N10 in, de Route des Kasbahs door de Vallée du Dadès. Zo’n dertig kilometer ten oosten van Ouarzazate ligt Skoura: op het eerste gezicht een stoffige straat met betonnen gebouwen. We slaan af op een piste, een onverharde zandweg, en komen uit bij Kasba les Nomades.
Een privékasteel zonder gasten
Het is een lemen kasteel: vier torens, muren tot een meter dik. We krijgen een torenkamer voor 150 dirham. Er zijn geen andere gasten, dus overnachten we in een privékasteel. De kasba is van oudsher het verdedigbare deel van de nederzetting, met hoge muren en een toren op elke hoek, ooit de woning van het dorpshoofd of van invloedrijke families. In de Dadès-vallei staan er tientallen, sommige gerestaureerd, de meeste langzaam vervallend tot stof.
Het avondeten kost zeventig dirham per persoon: een tajine van mals lamsvlees met een omelet van koriander erop. Op tafel staat een straalkachel, want de woestijn koelt in januari sterk af. Op het bed liggen vier dekens. Toch houdt Floor voor de zekerheid haar kleren aan.
Praktische informatie
Route Marrakesh–Ouarzazate: de N9 over de Tizi n’Tichka (2.260 m) is de enige volledig geasfalteerde verbinding. Reken op drie tot vier uur voor de tweehonderd kilometer vanwege de haarspeldbochten. De weg is de laatste jaren verbreed en verbeterd.
De pas in de winter: in januari en februari kan er sneeuw liggen. De weg blijft meestal open, maar de omstandigheden wisselen; rij voorzichtig. Toen wij passeerden was een bus van de weg geraakt.
Stoppen in Taddert: op zo’n 1.650 meter, net voor de zwaarste klim, met meerdere terrassen boven de bergrivier. Een goed punt voor koffie of lunch.
Kasba les Nomades (Skoura): vanaf de N10 neem je een onverharde piste richting het palmbos, te rijden met een gewone auto. Reserveer in het hoogseizoen (maart–april, oktober–november). Een torenkamer kostte 150 dirham, het diner zeventig dirham per persoon.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Marokko
Meer foto’s uit Marokko ›
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Marokko, nu in Marokko. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering2. Een auto huren in Marrakesh en de truc van de leerlooierijen
Volgende aflevering ›4. Van Skoura naar de Ziz-vallei: de oase en de khettaraSpring naar een andere aflevering
- 1. Aankomst in Marrakesh: regen op de Jemaa el Fna
- 2. Een auto huren in Marrakesh en de truc van de leerlooierijen
- 3. Over de Tizi n’Tichka naar Skoura: een privékasteel van leem
- 4. Van Skoura naar de Ziz-vallei: de oase en de khettara
- 5. De Tafilalt: de grootste oase van Noord-Afrika
- 6. Van Zouala naar Merzouga: de duinen van Erg Chebbi
- Alle 9 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen