Maandag 30 januari 2012: de Tafilalt-oase
Onder vijf wollen dekens hebben we de koude nacht doorstaan. Om acht uur staan we ons buiten op te warmen in de zon, die aan een strakblauwe hemel staat. Om half negen worden we naar binnen geroepen voor pannenkoeken, brood, jam en honing. Het lukt de eigenaar niet ons een gids aan te smeren; de vallei willen we vandaag zelf verkennen.
Door het palmbos
We volgen de smalle paden door de oase naar het noorden. Het leven is nog niet op gang. Langs kleine akkers loopt een ingenieus irrigatiesysteem: via kanalen en goten van leem en steen wordt het water van de Oued Ziz door de oase geleid, en met stenen worden openingen afgesloten om de stroom te sturen. Naarmate de ochtend vordert, komen we meer mensen tegen, verplaatsend per ezel. Een familie oogst olijven door met stokken op de takken te slaan, zodat de vruchten op de grond vallen, klaar om er olie van te maken. Na een Berber whisky, zoete muntthee, met de mannen lopen we verder. De vrouwen blijven lacherig op afstand.
De Tafilalt is met 150 km² de grootste oase van Noord-Afrika, met meer dan honderdduizend dadelpalmen. De rivieren Gheris en Ziz leveren het water dat landbouw hier mogelijk maakt. Eeuwenlang was de Tafilalt het belangrijkste Marokkaanse eindpunt van de karavaanroutes, waaronder de zoutroute naar Timboektoe. Nu bestaat de bevolking uit kleine boeren. De vrouwen dragen een hoofddoek, maar kleurige kleding.
Eeuwenlang was de Tafilalt het belangrijkste Marokkaanse eindpunt van de karavaanroutes, zoals de zoutroute naar Timboektoe.
Naar de Source Bleue van Meski
’s Middags rijden we de verharde weg naar het noorden door de kloof. We passeren dorpen met lemen huizen waar een salaam of bonjour overal een lach oplevert. De weg klimt tot het lege plateau, waar niets verraadt dat er direct onder ons een vruchtbare vallei ligt. In Meski, bij de Source Bleue, een bron in de kloof van de Oued Ziz, krijgen we een omelet voorgeschoteld met uitzicht op de ruïnes van ksar Oulad Aïssa. We dalen terug af in de kloof, waar we vijf dirham betalen om de camping bij de bron te betreden, en slaan een uitnodiging voor ‘vrijblijvende’ thee in een tapijtwinkel af. We worden diep beledigd gevraagd of we dan misschien kleding of iets tegen hoofdpijn nodig hebben.
Liever lopen we door de velden, waar mensen werken en ezels staan te wachten zoals alleen ezels wachten kunnen. Witte reigers staan wat te staan, duizenden mussen en vinken bevolken de bomen en het riet. Vanaf de ruïnes van Oulad Aïssa kijken we uit over de Tafilalt. Op de rand van de kloof staan de silhouetten van een kudde dromedarissen, met de kale Atlastoppen op de achtergrond.
Het kampvuur
Boven ons dorp drinken we thee met de eigenaar van het guesthouse, die Engels, Frans, Arabisch en Berbers spreekt. Er zijn nu geen andere toeristen, want we zitten net in de dip voor het hoogseizoen van volgende maand. Hij vindt ons bijzondere toeristen, reizigers eigenlijk, omdat we willen begrijpen waar we zijn en het op onze eigen, eigenwijze manier doen. Het diner is couscous met kip, wortel en courgette, ‘very wacha’, Berbers voor oké. Daarna delen we grappen bij het kampvuur, terwijl de thee met de klok mee wordt geschonken. Hoe krijg je in drie stappen een dromedaris in een koelkast? Je opent de deur, duwt hem erin en sluit de deur. En de olifant? Eerst de dromedaris eruit. Welk dier ontbreekt op de bruiloft van de leeuw? De olifant, want die zit nog in de koelkast.
Praktische informatie
De Tafilalt verkennen: de oase is goed zelf te bewandelen vanuit de dorpen langs de Oued Ziz; een gids is niet nodig. Volg de smalle paden tussen de akkers, maar respecteer dat je door bewoond en bewerkt land loopt.
Source Bleue de Meski: de bron ligt in de kloof van de Oued Ziz, met camping en zwembad. De toegang kostte vijf dirham. Bovenaan, bij ksar Oulad Aïssa, eet je met uitzicht over de vallei.
Reistijd: eind januari is laagseizoen, net voor de drukte van maart. Voordeel: rust en ruimte. Nadeel: koude nachten, met temperaturen rond het vriespunt in de hoger gelegen oases.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Marokko
Meer foto’s uit Marokko ›
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Marokko, nu in Marokko. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering4. Van Skoura naar de Ziz-vallei: de oase en de khettara
Volgende aflevering ›6. Van Zouala naar Merzouga: de duinen van Erg ChebbiSpring naar een andere aflevering
- 2. Een auto huren in Marrakesh en de truc van de leerlooierijen
- 3. Over de Tizi n’Tichka naar Skoura: een privékasteel van leem
- 4. Van Skoura naar de Ziz-vallei: de oase en de khettara
- 5. De Tafilalt: de grootste oase van Noord-Afrika
- 6. Van Zouala naar Merzouga: de duinen van Erg Chebbi
- 7. Door de leegte naar Tamnougalt: stofstorm in de Draa
- 8. Tamnougalt: een ksar aan de karavaanroute
- Alle 9 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen