Woensdag 1 februari 2012: Merzouga – Tamnougalt (289 km)
Om zes uur gaat de wekker. Aankleden en de koude woestijnnacht in, op tijd voor de zonsopgang. Het voordeel van Nasser Palace is dat het direct aan de duinen ligt, dus ver lopen hoeft niet. De blauwroze hemel vormt het canvas voor de zwarte silhouetten van duinen en palmen. Een paar Marokkaanse toeristen rijden op een dromedaris tegen de hoogste duin op. Op de kantelen van het hotel wordt het ontbijt geserveerd, met uitzicht over Erg Chebbi en het zwembad op de binnenplaats. Een bizar contrast met het stoffige, armoedige Merzouga en Hassilabied ernaast.
De Australische leegte
We rijden de dertig kilometer terug naar Rissani en slaan dan de N12 in richting Zagora. De lucht is strakblauw en het is warm; voor het eerst zitten we in een T-shirt in de auto. Het land is leeg, de ondergrond bestaat uit kiezels en keien. De lemen dorpen van de Tafilalt hebben we achter ons gelaten; wat we nu passeren is van steen en beton. Ander verkeer is er nauwelijks, af en toe een afgeladen bestelbus. Links en rechts liggen kale bergruggen met verticale aardlagen. Het landschap doet denken aan de Australische leegte. Hier en daar staan solitaire bomen, alsof we over een savanne rijden. Olifanten, zebra’s en giraffen zouden niet misstaan, maar die zijn hier allang uitgestorven en de fauna beperkt zich tot dromedarissen en ezels.
Hier en daar staan solitaire bomen, alsof we over een savanne rijden, al beperkt de fauna zich tot dromedarissen en ezels.
De fossielenverkoper van Tazzarine
In Tazzarine drinken we langs de weg koffie en thee, geserveerd door een doortrapte man onder de kreet ‘allemachtig prachtig, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’. Subtiel begint hij over toerisme, over Nederlandse studenten geologie en over de internationale beurzen waar hij fossielen toont. ‘Heb ik al verteld dat ik met mijn foto in een boek sta? Ik ben een beroemdheid. Heb ik al verteld dat ik een winkel heb? Even wachten, ik pak wat voorbeelden.’ Het blijft jammer dat een onbaatzuchtig praatje hier zeldzaam is; er moet altijd iets aan je worden verdiend. Dat de regio leeft van fossielen is geen toeval: de steenlagen rond Erfoud en Alnif zitten vol versteningen, die langs de hele weg worden verkocht.
Stofstorm bij Tamnougalt
In Tansikht sluit de N12 aan op de N9, de weg door de Draa-vallei, die we twintig kilometer naar het noorden volgen. Het waait stevig en het is bewolkt. Bij nader inzien is het een stofstorm die door de vallei blaast; alle kleur is uit het landschap verdwenen. Tamnougalt is een uitgestrekte ksar aan de rand van het palmbos van de Oued Draa, misschien wel de meest spectaculaire van de omgeving. Het dorp was ooit de hoofdstad van de streek, nu een rommelige verzameling lemen bouwwerken.
Over een zandweg rijden we door de poort en parkeren voor hotel Chez Jacob, een authentieke lemen woning van vijfhonderd jaar oud. Voor 450 dirham krijgen we een ruime, koele kamer met douche en uitzicht over het palmbos, inclusief ontbijt en avondeten. We zijn de enige gasten. Onze gastheer Ibrahim levert de beste service die we in Marokko hebben gehad: ‘This is your house, saha!’ Het diner is een salade, tajine met omelet, couscous met kip en een toetje van ijs en fruit, het beste eten van de hele reis.
Praktische informatie
Route N12 (Rissani–Tansikht): een lange, kale verbinding door grind- en steenwoestijn met weinig verkeer en weinig voorzieningen. Tank vol en neem water mee. Het traject sluit bij Tansikht aan op de N9 door de Draa-vallei.
Fossielen onderweg: rond Tazzarine, Alnif en Erfoud worden overal fossielen verkocht. De regio is geologisch beroemd, maar verkopers koppelen het praatje vrijwel altijd aan hun winkel. Wil je iets kopen, onderhandel dan stevig.
Tamnougalt: de ksar ligt net buiten Agdz, aan de N9 in de Draa-vallei. Chez Jacob is een gerestaureerd leemhuis; een kamer kostte 450 dirham inclusief ontbijt en diner. Buiten het seizoen kun je de enige gast zijn.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Marokko
Meer foto’s uit Marokko ›
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Marokko, nu in Marokko. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering6. Van Zouala naar Merzouga: de duinen van Erg Chebbi
Volgende aflevering ›8. Tamnougalt: een ksar aan de karavaanrouteSpring naar een andere aflevering
- 4. Van Skoura naar de Ziz-vallei: de oase en de khettara
- 5. De Tafilalt: de grootste oase van Noord-Afrika
- 6. Van Zouala naar Merzouga: de duinen van Erg Chebbi
- 7. Door de leegte naar Tamnougalt: stofstorm in de Draa
- 8. Tamnougalt: een ksar aan de karavaanroute
- 9. Terug over de Atlas: de weg naar Marrakesh
- Alle 9 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen