De eigenaar van het pension is speciaal naar de winkel gereden om ons om acht uur broodjes en roereieren te kunnen geven. De historische binnenstad van Banská Štiavnica staat sinds 1993 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De oude stad is in feite één straat die steil de berg oploopt. De renovatie is net begonnen, dus er zijn nog genoeg rauwe randjes om ons te plezieren. In 1782 was dit met 23.192 inwoners de derde stad van het toenmalige Hongarije, na Pressburg, nu Bratislava, en Debrecen. Na de Eerste Wereldoorlog werd de stad deel van het nieuwe Tsjechoslowakije. Ze was rijk door het goud en zilver, en oude tunnels en schachten maken van de omgeving een gatenkaas. Toekomstige welvaart lijkt eerder in het toerisme te zitten.
Rond de stad liggen heuvels vol mooie huizen met tuinen vol fruitbomen, een lustoord voor de vele vogels. Bijzonder is de Kalvária, een complex van kerken en kapellen tegen een heuvel dat de lijdensweg van Jezus uitbeeldt. De hoognodige renovatie is in 2008 begonnen. Het complex staat op een lavakolom midden in een oude vulkaan. Daar komen we erachter dat Banská Štiavnica in een enorme caldera is gebouwd, die ontstond toen een vulkaan instortte. Dat verklaart meteen het goud en zilver.
De aardbei staat ondertussen nog voor de deur. We slapen in het pension, maar voor het parkeren moeten we apart betalen, met een parkeerkaart. Toevallig verkoopt de eigenaar die ook, in de winkel in zijn pand.
Over steeds kleinere wegen en door een dunbevolkt gebied rijden we naar het zuiden. Acht kilometer buiten Čerovo zou een door Nederlanders gerunde camping moeten liggen met de aansprekende naam Lazy. In het Engels betekent dat lui, maar in het Slowaaks zijn lazy afgelegen boerderijen en gehuchten op het land. Landelijk ligt hij zeker, zo landelijk dat we moeite hebben hem te vinden. De laatste vijftien kilometer rijden we over een weg die ook in Oekraïne had kunnen liggen, door donkere bossen en weiden vol wilde bloemen en reeën. Er schiet een haas weg die zo groot is dat we eerst denken dat het een ree is. De laatste vijfhonderd meter gaan over een eigen weg naar de boerderij en camping van Arnold en Bernadette. Zij hebben jaren in West-Afrika gewoond en gewerkt als landbouwdeskundigen. Toe aan een rustiger omgeving kwamen ze in 2009 naar Slowakije om een agrotoerismebedrijf te beginnen.
Hun terrein van tien hectare is een paradijs. Het is niet moeilijk een plek aan de bosrand te vinden, met vrij uitzicht over de glooiende velden. In het uitgestrekte beukenbos komen we al snel een kudde damherten tegen. Een zware regenbui maakt een einde aan het verkennen, en de lucht blijft grauw. In de overdekte keuken raken we wel aan de praat met de andere gasten, mensen met interessante verhalen en levenshoudingen. Een van hen werkt voor het Clingendael Instituut in Den Haag. Zijn werk bestaat uit het helpen van nieuwe landen om land te worden, en daardoor heeft hij veel tijd doorgebracht in voormalige Sovjetstaten, waaronder Georgië en Oezbekistan. We hebben meteen een klik. Over Oezbekistan raakt hij niet uitgepraat. Volgens hem is Samarkand een van de meest magische plekken op aarde.
Als de regen even minder wordt, maken we vaart met de campingmaaltijd: pasta met saus en veel groenten. We zijn net klaar als de regen en het onweer in volle hevigheid terugkomen. We duiken de auto in en eten de pasta droog en comfortabel, terwijl het onweer kraakt. In het brede dal blijft de donder lang rollen en roffelen. De laatste seconden zijn zulke lage trillingen dat de auto ervan schudt. De andere gasten maken zich zorgen over ons kleine tentje en vragen of we ons wel redden in dit noodweer. We hebben dan wel een kleine auto en een kleine tent, maar we hebben alles wat we nodig hebben.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Slowakije en Moravië, nu in Slowakije. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering10. Driehonderd kilometer op zoek naar een camping
Volgende aflevering ›12. Edelherten bij zonsopkomst, regen in BratislavaSpring naar een andere aflevering
- 8. Een rustdag in het zwavelbad van Liptovský Ján
- 9. Terug in de Kvačianska dolina, nu te voet
- 10. Driehonderd kilometer op zoek naar een camping
- 11. Een stad in een krater en een camping aan het eind van de weg
- 12. Edelherten bij zonsopkomst, regen in Bratislava
- 13. De sluizen van Gabčíkovo
- 14. Van Bratislava terug naar Bojkovice
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen