Home AziëTaiwanLandschapstypen van Taiwan: bergen, kust en de vlakte

Landschapstypen van Taiwan: bergen, kust en de vlakte

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Taiwan is een eiland van 394 kilometer lang en maximaal 144 kilometer breed, maar met een topografische complexiteit die het oppervlak ver overstijgt. Het oostelijke en centrale deel wordt gedomineerd door het Central Mountain Range, een reeks bergketens waarvan de hoogste top, Yushan, 3.952 meter haalt. Meer dan de helft van het eiland bestaat uit bergterrein dat te steil is voor landbouw of bewoning.

De westelijke vlakte

De westkust heeft het grootste aaneengesloten vlak landbouwareaal van Taiwan. Hier liggen de rijstvelden, de fruitplantages en de grote steden: Taipei in het noorden, Taichung in het midden, Tainan en Kaohsiung in het zuiden. De kustlijn aan de westzijde is laag en modderig, met veel getijdenvlakten en golfbrekers. Grote havens als Kaohsiung zijn hier gevestigd.

Het westelijke laagland was ook de eerste zone die door Chinese migranten werd gekoloniseerd. De bodemvruchtbaarheid was hoog door aanslibbing vanuit de bergen, en water was beschikbaar via bevloeiingskanalen die gedeeltelijk in de Japanse periode zijn aangelegd. Vandaag de dag is het ook de zone met de grootste industriële concentratie.

De bergketen en het plateau

Het Central Mountain Range vormt een ruggengraat die van het noordoosten naar het zuidwesten loopt. De hellingen zijn steil en begroeid met subtropisch en gematigd woud op de lagere hoogtes en naaldwoud en kale rotspartijen boven 3.000 meter. De bergen zijn seismisch actief en erosiegevoelig: aardverschuivingen na hevige regenval zijn een regulier verschijnsel, met name na tyfoons.

Het berglandschap herbergt ook de theeplantages waarvoor Taiwan bekendstaat, met name in Alishan en Lugu (Nantou). De koele temperaturen en de mist op hogere hoogtes geven de thee zijn karakter. Alishan heeft ook een smalspoorbaan die toeristen door het dennenbos omhoog brengt voor de zonsopgang boven de wolken.

De oostkust

Tussen het Central Mountain Range en de Stille Oceaan is de oostkust op veel plaatsen smal, soms maar een paar kilometer breed. De Hualien-Taitung Longitudinal Valley, een vlak dal langs de breuklijn waar de Filipijnse Plaat de Euraziatische raakt, is een uitzondering: een tien tot vijftien kilometer brede streek van rijstvelden en kleine steden die van noord naar zuid loopt.

Ten oosten van die vallei ligt het Kustgebergte, een smallere en lagere keten die abrupt in de zee afvalt. De klifkusten hier zijn de meest spectaculaire van Taiwan. Het wegennet is smal en kronkelt langs rotswanden en tunnels. De spoorlijn langs de oostkust, gebouwd deels in tunnels, is voor velen de meest indrukwekkende treinrit van Taiwan.

Het noorden: vulkanen en kust

Het noorden van Taiwan heeft een ander geologisch karakter. Yangmingshan, de heuvelrug net buiten Taipei, is een vulkaangebied met actieve fumarolen, warmwaterbronnen en zwaveldampen. De kustwanden bij Yehliu, ten noorden van Taipei, zijn door erosie vervormd tot bizarre rotsformaties van zachte zandsteen.

Het eiland is zo smal dat je op sommige punten in het bergland tegelijk de Straat van Taiwan in het westen en de Stille Oceaan in het oosten kunt zien, als de lucht helder genoeg is.

Laat een bericht achter


Meer inspiratie