De laatste bushcamping: termietenkathedralen en terug naar Darwin

Published: Updated: 0 comments

Onze laatste nacht op een bushcamping in Australië was net als de vorige stil, met de zeventig meter hoge watervallen hoor- en zichtbaar vanaf de tent. Voor een allerlaatste keer is dat geen slechte plek. We maken nog een korte wandeling door het monsoon forest, dat hier alleen kan bestaan dankzij een permanente waterbron en daarom, zoals steeds, maar een smalle strook is te midden van de eentonige savanna woodlands. Koel, donker en vochtig, het doet denken aan de jungle van Thailand en Maleisië, en we zouden er uren willen lopen, ware het niet dat je er na een half uur alweer uit bent. Het is een duidelijk teken: we zijn niet meer onder de indruk van wat we zien, we zijn klaar met Australië.

Kathedralen en magneten van de savanne

Voor we vertrekken stoppen we nog bij een paar termietenheuvels. Termieten zijn familie van de kakkerlak, niet van de mier, en het zijn de grazers van de Australische savanne: hun hele leven houden ze het gras kort, en de heuvel is vooral een voorraadschuur waarin de temperatuur en de vochtigheid constant moeten blijven om een kolonie van miljoenen in leven te houden. Dat verklaart de vreemde bouwsels. De bekende cathedral-heuvels kunnen zes meter hoog worden; de exemplaren hier halen er vijf. Wat we nergens anders zagen, zijn de magnetic termite mounds, hoge platte bouwsels als grafstenen, vrijwel perfect noord-zuid gericht, opnieuw voor een constante temperatuur. Slimme beestjes, en niemand snapt precies hoe ze het doen.

De heuvel is vooral een voorraadschuur waarin de temperatuur constant moet blijven om een kolonie van miljoenen in leven te houden.

De eindstand op de kilometerteller is 184.532, wat betekent dat we bijna vijfentwintigduizend kilometer door Australië hebben gereden. We hebben genoeg van het altijd weer op weg gaan. Tot 12 december blijven we in Darwin, waar nog een hoop te doen is: onze Australische bankrekening is bijna leeg, dus we moeten werken, en de auto moet worden verkocht. Gelukkig hebben we op Lee Point een prettige, rustige basis, en het klimaat aan de baai is een stuk beter te harden dan in het binnenland.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie