Onze laatste nacht op een bushcamping in Australië was net als de vorige stil, met de zeventig meter hoge watervallen hoor- en zichtbaar vanaf de tent. Voor een allerlaatste keer is dat geen slechte plek. We maken nog een korte wandeling door het monsoon forest, dat hier alleen kan bestaan dankzij een permanente waterbron en daarom, zoals steeds, maar een smalle strook is te midden van de eentonige savanna woodlands. Koel, donker en vochtig, het doet denken aan de jungle van Thailand en Maleisië, en we zouden er uren willen lopen, ware het niet dat je er na een half uur alweer uit bent. Het is een duidelijk teken: we zijn niet meer onder de indruk van wat we zien, we zijn klaar met Australië.
Kathedralen en magneten van de savanne
Voor we vertrekken stoppen we nog bij een paar termietenheuvels. Termieten zijn familie van de kakkerlak, niet van de mier, en het zijn de grazers van de Australische savanne: hun hele leven houden ze het gras kort, en de heuvel is vooral een voorraadschuur waarin de temperatuur en de vochtigheid constant moeten blijven om een kolonie van miljoenen in leven te houden. Dat verklaart de vreemde bouwsels. De bekende cathedral-heuvels kunnen zes meter hoog worden; de exemplaren hier halen er vijf. Wat we nergens anders zagen, zijn de magnetic termite mounds, hoge platte bouwsels als grafstenen, vrijwel perfect noord-zuid gericht, opnieuw voor een constante temperatuur. Slimme beestjes, en niemand snapt precies hoe ze het doen.
De heuvel is vooral een voorraadschuur waarin de temperatuur constant moet blijven om een kolonie van miljoenen in leven te houden.
De eindstand op de kilometerteller is 184.532, wat betekent dat we bijna vijfentwintigduizend kilometer door Australië hebben gereden. We hebben genoeg van het altijd weer op weg gaan. Tot 12 december blijven we in Darwin, waar nog een hoop te doen is: onze Australische bankrekening is bijna leeg, dus we moeten werken, en de auto moet worden verkocht. Gelukkig hebben we op Lee Point een prettige, rustige basis, en het klimaat aan de baai is een stuk beter te harden dan in het binnenland.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 149. Douglas Hot Springs en een termietenheuvel in de radiator
- 150. Naar Litchfield: Florence Falls en de Spanjaard die toch sprong
- 151. De Buley Rock Holes en het privébad van Wangi Falls
- 152. De laatste bushcamping: termietenkathedralen en terug naar Darwin
- 153. De afbouw in Darwin: spullen naar huis, de auto te koop en de laatste Mindil Beach Market
- 154. Reptielen aan de tentflap: de frilled lizard en de olive python
- 155. Werk tussen de tanks en de verkoop van de auto
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen