We staan zoals gewoonlijk op als de zon net voor zeven uur opkomt, want dan is het al te heet in de tent. Vanaf het grasveld kijken en luisteren we naar de vogels, tot er iets vaags langsloopt, alsof een blad wordt meegesleurd. Het is een frilled lizard, en in plaats van weg te lopen blijft hij staan en maakt indruk door de enorme kraag achter zijn kop op te zetten en zijn bek te openen. Met ruim een halve meter is het een flinke hagedis, en als ik hem met de camera bijna raak, wordt het hem te gortig: blazend komt hij op mij af, en ik maak een prachtige foto van een frilled lizard in de aanval, voordat hij een boom in klimt. We zochten er al weken naar, en nu woont er een vlak achter de tent. Een dag later komt er, terwijl ik zit te lezen, ook nog een kleine olive python langs, die rustig uit een plasje drinkt en zich dan als een stugge bezemsteel opricht om in een holletje te kruipen. Nu nog een keer een dikke.
Wachten op werk
De rest van de dagen gaan op aan de banenjacht, die vooral bestaat uit het invullen van formulieren bij uitzendbureaus die je daarna nooit terugbellen. We lopen ook alle grote hotels aan de Esplanade langs, al was het maar omdat het er zo lekker koel is, maar ook dat levert niets op. Wat wij het slechtst verdragen, is afhankelijk zijn van anderen om iets voor elkaar te krijgen. Floor kan waarschijnlijk achter een receptie beginnen, ik heb nog niets, en verder zoeken levert niets op. Ondertussen bereiden we de auto voor op de verkoop: bij de slopers vinden we voor 5 dollar een wieldop die genoeg op de andere drie lijkt, want vier is beter dan drie.
Blazend komt hij op mij af, en ik maak een prachtige foto van een frilled lizard in de aanval.
Tegen de steekvliegen ben ik intussen een klein monster geworden. Van al die beesten word ik zo gek dat ik ze bewusteloos tik, van hun vleugels ontdoe en tussen de mieren leg, waarna ik toekijk hoe de kolonie ze per onderdeel afvoert. Tegen alle andere dieren ben ik overdreven vriendelijk; alleen bij muggen en steekvliegen slaat het om. Dat is niet mijn mooiste kant, maar na honderd jeukende bulten voelt het als een vorm van gerechtigheid.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 151. De Buley Rock Holes en het privébad van Wangi Falls
- 152. De laatste bushcamping: termietenkathedralen en terug naar Darwin
- 153. De afbouw in Darwin: spullen naar huis, de auto te koop en de laatste Mindil Beach Market
- 154. Reptielen aan de tentflap: de frilled lizard en de olive python
- 155. Werk tussen de tanks en de verkoop van de auto
- 156. Schoonmaken op de legerbasis en de build-up die losbarst
- 157. De laatste weken: een bungalow, ontslag en afscheid van Australië
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen