Naar Carnarvon: subtropen en Vietnamese plukkers

De camping in Hamelin kostte $36, een fors bedrag voor een stoffig veldje. De Greyhound naar Perth zou om 8.25 uur vertrekken, maar is er om negen uur nog niet; wel komt er een dubbelganger van een ZZ-Top-bandlid uit het roadhouse die in zijn road-train stapt. Pas om 9.15 uur arriveert de bus. Met anderhalf uur vertraging zwaaien we onze vrienden uit; zij vliegen vanuit Perth door naar Cairns voor hun laatste twee weken. We zijn weer op elkaar aangewezen.

Het landschap wordt direct kaler en droger, hier begint echt iets van een woestijn. De tweehonderd kilometer naar Carnarvon is weer kaarsrecht, met een enkele bocht die er lijkt te zitten omdat de wegwerkers naar elkaar toe werkten en er net niet uitkwamen. Vanaf Denham hebben we 350 kilometer gereden voor een afstand die hemelsbreed geen honderd is; het water maakt de omweg nodig.

Een nieuw klimaat

In Carnarvon zijn we duidelijk aan een nieuw deel van de reis begonnen: subtropisch, vochtig, vruchtbaar door de monding van de Gascoyne River, met de Steenbokskeerkring nog maar 150 kilometer naar het noorden. Al rijdend naar het noorden maken we precies hetzelfde mee als in Azië naar het zuiden: ander klimaat, andere gewassen, andere mensen. We komen zelfs Vietnamezen tegen die met strohoed op het land werken. Er zijn hier veel plantages waar we zouden kunnen werken. We strijken neer op Carnarvon Caravan Park, de goedkoopste, $16 per dag of $80 per week, claimen een stuk zacht gras en gaan uitgebreid chillen.

Al rijdend naar het noorden verandert alles, net als in Azië naar het zuiden; in Carnarvon werken Vietnamezen met strohoed op het land.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.