Naar Litchfield: Florence Falls en de Spanjaard die toch sprong

We hebben eigenlijk nog maar één ding echt te bezoeken in Australië, en dat is Litchfield National Park, vlak bij Darwin. Toch blijkt het nog honderdvierenveertig kilometer naar de eerste stop, Florence Falls, waar we ook willen kamperen. Wat is het heet, en wat is er weinig schaduw op deze bushcamp. De bushcampings in Western Australia hadden op een pit-toilet na geen voorzieningen, maar waren doorgaans mooi; die in de Northern Territory zijn belabberd, zelden meer dan een stoffige open plek in de bush. Gelukkig kom je na een paar honderd meter bij een trap die je in een kloof brengt, waar het door de schaduw heerlijk koel is en een grote waterhole met waterval om in af te koelen.

Er wordt gezegd wat gedacht wordt

Het is zondag, dus de locals weten deze plek ook te vinden, wat betekent dat het er druk is maar ook dat ze zelf geen betere plek kennen. Er wordt volop van de rotsen gesprongen, tot een Spanjaard besluit dat het extremer kan en zo’n twintig meter omhoog klimt. Een Australiër begint te schreeuwen dat hij naar beneden moet lopen: als er een ongeluk gebeurt, zijn er allemaal getuigen die dat niet willen zijn, en bovendien wil iedereen steeds hoger, wat levensgevaarlijk is. De Spanjaard springt toch, moet echt mikken want het diepe deel is klein, en het gaat net goed. De Australiër is woedend, maar het blijft bij woorden. Dat is typisch Australisch: in Nederland had zo iemand een klap op zijn bek gekregen, hier wordt hardop gezegd wat gedacht wordt en daarna een vuurtje aangeboden.

Hier wordt hardop gezegd wat gedacht wordt en daarna een vuurtje aangeboden.

’s Avonds blijft het rustig op de camping, wat meevalt, want bij drukte moet je in Litchfield je kampeerplek met anderen delen. We worden nog gebombardeerd door een wolk vliegende insecten, waaronder een fluorescerend blauwgroen exemplaar dat ook nog flink stinkt, en opgevrolijkt door een soort grote spitsmuis die wegspringt als een kangoeroe, waarschijnlijk een bandicoot. Omdat we geen varkens verwachten, laten we de afwas buiten staan, wat ’s nachts resulteert in onrust: varkens dus, die hadden ons nog niet uit de slaap gehouden.