Reptielen aan de tentflap: de frilled lizard en de olive python

We staan zoals gewoonlijk op als de zon net voor zeven uur opkomt, want dan is het al te heet in de tent. Vanaf het grasveld kijken en luisteren we naar de vogels, tot er iets vaags langsloopt, alsof een blad wordt meegesleurd. Het is een frilled lizard, en in plaats van weg te lopen blijft hij staan en maakt indruk door de enorme kraag achter zijn kop op te zetten en zijn bek te openen. Met ruim een halve meter is het een flinke hagedis, en als ik hem met de camera bijna raak, wordt het hem te gortig: blazend komt hij op mij af, en ik maak een prachtige foto van een frilled lizard in de aanval, voordat hij een boom in klimt. We zochten er al weken naar, en nu woont er een vlak achter de tent. Een dag later komt er, terwijl ik zit te lezen, ook nog een kleine olive python langs, die rustig uit een plasje drinkt en zich dan als een stugge bezemsteel opricht om in een holletje te kruipen. Nu nog een keer een dikke.

Wachten op werk

De rest van de dagen gaan op aan de banenjacht, die vooral bestaat uit het invullen van formulieren bij uitzendbureaus die je daarna nooit terugbellen. We lopen ook alle grote hotels aan de Esplanade langs, al was het maar omdat het er zo lekker koel is, maar ook dat levert niets op. Wat wij het slechtst verdragen, is afhankelijk zijn van anderen om iets voor elkaar te krijgen. Floor kan waarschijnlijk achter een receptie beginnen, ik heb nog niets, en verder zoeken levert niets op. Ondertussen bereiden we de auto voor op de verkoop: bij de slopers vinden we voor 5 dollar een wieldop die genoeg op de andere drie lijkt, want vier is beter dan drie.

Blazend komt hij op mij af, en ik maak een prachtige foto van een frilled lizard in de aanval.

Tegen de steekvliegen ben ik intussen een klein monster geworden. Van al die beesten word ik zo gek dat ik ze bewusteloos tik, van hun vleugels ontdoe en tussen de mieren leg, waarna ik toekijk hoe de kolonie ze per onderdeel afvoert. Tegen alle andere dieren ben ik overdreven vriendelijk; alleen bij muggen en steekvliegen slaat het om. Dat is niet mijn mooiste kant, maar na honderd jeukende bulten voelt het als een vorm van gerechtigheid.